Tag: νομισματικά

Digital…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.17) >> Θα μας επιτρέψετε μια μικρή παύση στη θεματολογία των ημερών. Για κάτι … χμμμ … ασήμαντο, δευτερεύον, αδιάφορο – αν κρίνουμε απ’ τα ενδιαφέροντα του κοινού.

Ξεκινάμε μισο-ειρωνικά μισο-προβοκατόρικα: γιατί ο κύριος Πιερρακάκης, αυτό το (πριν μια δεκαετία…) στέλεχος της intracom, είναι υπ.οικ. του ελλαδιστάν; Και γιατί διορίστηκε πρόεδρος της κλίκας των υπ.οικ. της εε (: εurogroup); Για τις βαθιές γνώσεις του στα «οικονομικά» του κράτους και του κεφάλαιου; Καμία σχέση!!! Όσο κι αν ψάξετε στο βιογραφικό του τίποτα σχετικό δεν υπάρχει!!! Είναι, απλά, ανίδεος. Άσχετος…

Πήρε όμως και κρατάει τα σχετικά πόστα ως …. κομπιουτεράς!!! Είναι, σα να λέμε, ότι πριν 30 χρόνια θα διοριζόταν υπουργός οικονομικών σε κάποιο κράτος (και μετά επικεφαλής μιας κλίκας παρόμοιων) ένας … τυπογράφος! Επειδή ξέρει πως τυπώνονται τα χαρτονομίσματα!!!

(Το φαντάζεσθε; Να έκαναν τον Γουτεμβέργιο πάπα επειδή τύπωσε την βίβλο….)

Θα ήταν ανόσιο, θα προκαλούσε την γενική κατακραυγή! Όχι πια… Ένας κομπιουτεράς θεωρείται ιδανικός όχι μόνο σαν υπ.οικ. ενός μικρού κι ασήμαντου κράτους αλλά και ως επικεφαλής της «οικονομίας» της παρακμιακής μεν αλλά πάντα υπολογίσιμης ε.ε.

Μια τέτοια αλλαγή καταμερισμών ευθύνης, γνώσεων και ειδικοτήτων, ένας τέτοιος προσανατολισμός σε μια ιδιαίτερη digital τεχνοκρατία για ένα τέτοιο «ευαίσθητο» πόστο, θα ήταν άλλους καιρούς σήμα κινδύνου (για το πόπολο). Όχι πια!!! Το πόπολο έχει πια κουραστεί απ’ τις διαδοχικές σφαλιάρες και κλωτσιές∙ δεν έχει ούτε το κουράγιο ούτε το μυαλό να καταλάβει τι γίνεται. Δέρνει – και παραδέρνει.

Συνεπώς η καθιέρωση του «ψηφιακού ευρώ» (να μια δουλειά για κομπιουτεράδες!!!) περνάει προς το παρόν απαρατήρητη. (Όπως άλλωστε και η καθολική «απελευθέρωση» των μεταλλαγμένων…). Είναι ζητήματα που δεν μπορούν να αναχθούν σε ένα τυπικό μανιχαϊστικό, ποδοσφαιρικού τύπου δίπολο∙ συνεπώς δεν προσφέρονται για συγκινήσεις∙ κι ας πάνε στην ευχή… «Έχουμε άλλα προβλήματα»… Η «κεντρική διοίκηση» (με την πλήρη συμμετοχή των τοπικών τέτοιων) είναι μακριά, είναι «ψηλά», και «δεν έχουμε κουράγιο ούτε να φτύσουμε τους κοντινούς»…

Digital euro 1

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.14) >> (Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: από ‘δω και πέρα θα χρησιμοποιούμε τον όρο «digital euro» σε εισαγωγικά μόνο σε ότι αφορά την προπαγάνδα που συνοδεύει την συγκεκριμένη καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Κατά τα υπόλοιπα θα αναφερόμαστε σε ηλεκτρονική λογιστική μονάδα / ΗΛΜ, που είναι ένας ακριβής όρος χωρίς παραπλανητικές προεκτάσεις…)

Πριν 20 χρόνια η προοπτική «ψηφιοποίησης του χρήματος» θα προκαλούσε ένα κοινωνικό κύμα αντιδράσεων τροφοδοτημένο από πολλές μεριές. Όχι πια. Μεγάλο μέρος των πρωτοκοσμικών πληθυσμών έχει εξοικειωθεί με τις προϋποθέσεις της καθιέρωσης της ηλεκτρονικής λογιστικής μονάδας σε θέση χρήματος: κατ’ αρχήν απ’ τους τραπεζικούς του λογαριασμούς και την χρήση χρεωστικών (ή και πιστωτικών) καρτών, και πλέον απ’ τις μεταφορές «ποσών» (: «πληρωμές»….) με «άυλο» (λάθος!!! εξαιρετικά υλικό!!!) τρόπο μέσω πλατφορμών του είδους revolut, iris, κλπ. Δεν χρειάζεται να το υποδείξουμε αλλά θα το κάνουμε: ελάχιστοι ξέρουν κι ακόμα λιγότεροι καταλαβαίνουν τι σημαίνουν όλες αυτές οι «διευκολύνσεις» από πολιτική άποψη.

Με δυο λόγια έχει καταντήσει αποδεκτή έως αυτονόητη η ιδέα ότι ο καθένας / η καθεμιά έχει «κάπου» (σ’ έναν τραπεζικό server…) έναν αριθμό, ένα νούμερο, που αντιστοιχεί στα-λεφτά-του / της. Και ότι αυτός ο καθένας / η καθεμιά έχει κυριότητα πάνω σ’ αυτό το νούμερο-που-αντιστοιχεί-στα-λεφτά-του… Σα να τα είχε στο πορτοφόλι του / της…

Κρίμα!!! Πολύ κρίμα!!! Ειδικά οι ντόπιοι αιχμάλωτοι θα έπρεπε να θυμούνται ότι μια ωραία ημέρα, στις 28 Ιούνη του 2015, ξύπνησαν για να διαπιστώσουν ότι αυτά τα νούμερα-των-τραπεζικών-λογαριασμών-τους-που-παρίσταναν-τα-λεφτά-τους ΔΕΝ ήταν δικά τους!!! Δεν είχαν καμιά κυριότητα (με την ιστορική σημασία της λέξης) πάνω τους!!! Για να διαπιστώσουν ότι οι τράπεζες (και το υπουργείο οικονομικών…) ήταν «συνιδιοκτήτες», «συν-κύριοι» των μισθών και των συντάξεών τους∙ μάλιστα ακόμα πιο «ιδιοκτήτες», ως το σημείο να έχουν την καλωσύνη να επιτρέπουν μόνο 60 ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες απ’ αυτές τις αναπαραστάσεις χρήματος να γίνονται κανονικό χρήμα, με την φυσική έννοια, κάθε μέρα. (Αυτό βέβαια δεν ίσχυε για όλους….)

Αυτό το ζήτημα, το ζήτημα της κυριότητας, είναι που διαφοροποιεί κατηγορηματικά, στρατηγικά, ό,τι έχει ονομαστεί ιστορικά χρήμα απ’ τις ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες, μ’ όποια μορφή κι αν εμφανίζονται.

Κρατείστε λοιπόν την εμπειρία αυτής της σκοτεινής αλλά πολύ διδακτικής περιόδου που ονομάστηκε capital controls (: έλεγχοι κεφαλαίου…) και – παρακαλούμε! – μην κάνετε την ανόητη σκέψη / έξοδο κινδύνου ότι «ναι, αλλά αν είχες τότε κάρτα πλήρωνες όσο ήθελες…». Ναι. Κι αν είχες ένα ρεβόλβερ μπορεί να μην πλήρωνες τίποτα και ποτέ!!! Αλλά το ζήτημα που μας ενδιαφέρει (και προτείνουμε, μπορεί μάταια μπορεί όχι να ενδιαφέρει κι εσάς) δεν είναι το πως γίνονται οι «πληρωμές», πώς γίνονται δηλαδή οι ροές χρήματος (ή ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων). Αυτό ενδιαφέρει άλλους: τους (ταξικούς) εχθρούς μας! Το ζήτημα που μας ενδιαφέρει είναι ποιοι, πως και γιατί ελέγχουν αυτά τα ποσά γινόμενοι οι «αόρατοι» συνιδιοκτήτες τους∙ και σε όλο και περισσότερες περιπτώσεις οι αποκλειστικοί κύριοί τους.

Διατυπωμένο αλλιώς: τι είναι ο μισθός αν, τελικά, το εργαζόμενο υποκείμενο χάνει τον έλεγχο πάνω του;

Digital euro 2

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.12) >> Προετοιμαζόμενοι οι ευρωμηχανισμοί για την προώθηση των ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων ως «ψηφιακού χρήματος» ανέθεσαν σε διάφορους σχετικές μελέτες. Μια απ’ αυτές τις προκαταρκτικές μελέτες, του 2023, είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: Ψηφιακό ευρώ: όπου υπάρχουν αμφιβολίες να απέχεις (αλλά να έχεις προετοιμαστεί).

Κατά τους συντάκτες της συγκεκριμένης έρευνας, οι κυριότερες πλευρές μιας τέτοιας καθιέρωσης ήταν (το 2023) αυτές (και μ’ αυτήν την σειρά):

Οι συνέπειες στην αγορά… Οι επιπλοκές για τις τράπεζες… Ζητήματα τεχνικά και σχεδιασμού… Η χρηματοπιστωτική πολιτική… Η οικονομική σταθερότητα… Ο ρόλος της χρηματοπιστωτικής τεχνολογίας και των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών… Οι διεθνείς διαστάσεις… Η ιδιωτικότητα… Η χρηματοπιστωτική συμπερίληψη…

Με λιγότερη ή περισσότερη προσπάθεια θα μπορούσατε να βάλετε εαυτούς και εαυτές στην επικεφαλίδα «ιδιωτικότητα»… (Οτιδήποτε άλλο, ας πούμε η «κυριότητα», ήταν προφανώς λυμένο).

Η ιδιωτικότητα λοιπόν… Στη χρήση ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων… Αυτό πράγματι ενδιαφέρει οποιοδήποτε μηχανισμό πρόκειται να προωθήσει (και αργότερα να επιβάλει) την χρήση ΗΛΜ… Όχι, βέβαια, επειδή θα τον ένοιαζε πράγματι η ιδιωτικότητα!!! Αλλά επειδή θεωρητικά μπορεί – σαν θέμα – να προκαλέσει ανησυχίες, τριβές (και αρνήσεις) στους πληθυσμούς. Ας πούμε λοιπόν δυο λόγια γι’ αυτήν την περιβόητη «ιδιωτικότητα» στις σημερινές digital συνθήκες.

Όταν έρχεται η κουβέντα στην (καθολική) ψηφιακή επιτήρηση η πιο τετριμμένη, η πιο κοινότοπη απάντηση από εκατομμύρια στόματα / μυαλά αιχμαλώτων είναι «δεν με νοιάζει, δεν έχω να κρύψω τίποτα».

Είναι ψέμα, και είναι ηλίθιο!!! Είναι ψέμα γιατί στην πραγματικότητα όλοι / όλες έχουν να κρύψουν και μάλιστα πολλά… Μόνο που τα κρύβουν εκεί που κάθε ενδιαφερόμενος (κράτος, αστυνομία, εταιρείες…) μπορεί να βρει κάθε μυστικό τους ή μη: στα «κινητά» τους!!!

Είναι ηλίθιο επειδή η θέσμιση της ιδιωτικότητας (έγινε με κόπο και αίμα…) δεν αφορούσε … «κρυψώνες»!!! Ούτε «μυστικά»!!! Αφορούσε τον περιορισμό των πεδίων δράσης οποιασδήποτε εξουσίας! Είτε κρατικής είτε επιχειρηματικής! Για παράδειγμα δεν είχε δικαίωμα το όποιο αφεντικό να ξέρει πως «χαλάς» τον μισθό σου!!!

Τώρα (το γενικό αφεντικό) ξέρει! Ξέρει επειδή οι αγορές-με-κάρτες προμηθεύουν τις τράπεζες και τις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες με αναλυτικά στοιχεία του πότε, σε ποιο γεωγραφικό σημείο αγοράστηκε τι από οποιονδήποτε. Και τι κάνουν αυτά τα data; Το πιο απλό (και καθόλου το μοναδικό…): τα πουλάνε σε διαφημιστικές…

Η ιδιωτικότητα έχει πλέον κουρελιαστεί. Συναινετικά και με χαρά! Ας βρεθεί μια άλλη λέξη γι’ αυτήν την «παλινόρθωση των δικαιωμάτων του κεφάλαιου μέρα / νύχτα»!!! Δεν υπάρχει ιδιωτικότητα για τους χρήστες των κινητών, και ακόμα λιγότερη για τους χρήστες άλλου είδους «έξυπνων» συσκευών, μέσα στα σπίτια τους ή έξω απ’ αυτά (π.χ. «φορετά», ψηφιακές βοηθοί, νευρωνικοί αλγόριθμοι, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, gps, κλπ κλπ).

Συνεπώς, σαν απόηχος, η «προστασία της ιδιωτικότητας» όταν γίνεται χρήση ΗΛΜ είναι παιχνιδάκι για τους μηχανισμούς. Θα την υποσχεθούν, θα ξαναορκιστούν ότι τα data των δοσοληψιών με ΗΛΜ θα είναι απόρρητα, και η μάζα θα τους πιστέψει. (Τους πιστεύει ήδη…)

Digital money…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.09) >> H Francesca Albaneze («ειδική εκπρόσωπος του οηε για την κατεχόμενη Παλαιστίνη») υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών της στις ηπα (αν έχει τέτοιους εκεί…) με διοικητική απόφαση του ψοφιοκουναβιστάν… επειδή υπερασπίζεται την Παλαιστίνη…. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι….

Ο Jacques Baud, απόστρατος ταγματάρχης του ελβετικού στρατού και ειδικό στέλεχος του οηε με ανθρωπιστικές αποστολές σε αφρικανικά κράτη υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών του στο βέλγιο όπου ζει, με απαίτηση του Μικρού Πρίγκηπα του Λίγηρα και διοικητική απόφαση των πολιτικών βιτρινών της ε.ε. επειδή δεν υποστηρίζει την αντιρωσική «γραμμή». Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι… Και δεν μπορεί να αγοράσει ούτε μια μπύρα από supermarket…

O γερμανός δημοσιογράφος Huseyin Dogru και η γυναίκα του υφίστανται «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών τους στη γερμανία όπου ζουν κατηγορούμενοι (ο πρώτος άμεσα, η δεύτερη λόγω σχέσης…) για «αντισημιτισμό» λόγω αρθρογραφίας για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη∙ και «φιλορωσισμό» λόγω της άποψής του για τον πόλεμο στο ουκρανικό πεδίο μάχης. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι. Απλά είναι υποχρεωμένος να την βγάζει με την βοήθεια φίλων…

Αυτά μπορεί να θεωρηθούν «μεμονωμένα περιστατικά» όπου αποδεικνύεται πως οι (ιδιωτικές) τράπεζες κάτω από κρατικές οδηγίες και κάλυψη δρουν ως συνιδιοκτήτες χρηματικών ποσών που έχουν την μορφή ΗΛΜ στους servers τους, αρνούμενες την κυριότητα των «τιμωρημένων» διοικητικά υπηκόων. Όμως αντί για «μεμονωμένα» θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδειγματικά: μπορούμε να το κάνουμε (σε βάρος σας) και θα το κάνουμε επειδή έτσι γουστάρουμε όσο «επώνυμοι» κι αν είστε.

Το 2021, με διοικητική απόφασή της η αυστραλέζικη πολιτεία της Βικτώρια «πάγωσε» τους συνταξιοδοτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ηλικιωμένων που αρνούνταν να πλατφορμιασμιαστούν. (Μετά προσπάθησε να το μπουρδουκλώσει, «όχι, δεν το κάναμε γι’ αυτό, το κάναμε για να εισπράξουμε πρόστιμα»…)

Τον Φλεβάρη του 2022 το καθαρματάκι του καναδά Justin Trudeau «πάγωσε» για καμιά 10αριά μέρες χιλιάδες μισθοδοτικούς και συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς όσων καναδών συμπαραστάθηκαν στις κινητοποιήσεις των νταλικέρηδων κατά του υποχρεωτικού «εμβολιασμού». Για το καλό τους το κάνουμε – είπε, με την μαφιόζικη άνεση που τον διέκρινε.

Εδώ δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «μεμονωμένα». Ακόμα και σ’ αυτήν την «κυρίαρχη και αποδεκτή» μορφή όπου ιδιωτικές επιχειρήσεις (: τράπεζες) μπαίνουν ανάμεσα στον καθένα και την τσέπη του, η πειθάρχηση αποκτάει καινούργιες, ωμές δυνατότητες.

Δεν πρόκειται για «θεωρητικές» δυνατότητες του κράτους και του κεφάλαιου!!! Πρόκειται για τον τεχνοπολιτικό πυρήνα της καθιέρωσης των ΗΛΜ: έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος!!! Όλοι όσοι «δεν έχουν κάτι να κρύψουν» μπορεί να αδιαφορούν για το ότι «πληρώνοντας άυλα» παρέχουν στις τράπεζες όλα τα data για τις καθημερινές τους συνήθειες∙ μπορεί ακόμα ακόμα και να αδιαφορούν για τις διαφημίσεις που τους κατακλύζουν με βάση τα «καταναλωτικά προφίλ» τους. Θα αδιαφορήσουν λιγότερο όταν θα απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουν τις αγαπημένες τους ΗΛΜ εδώ ή εκεί κατά τα γούστα τους∙ αλλά τότε θα είναι αργά.

‘Όταν τα αφεντικά και οι δημαγωγοί τους μιλούν για «πάγωμα» ΗΛΜ δεν εννοούν ότι … βάζουν παγάκια κάπου!!! Εννοούν αλγοριθμικές εντολές που σταματούν την κίνηση ηλεκτρονίων: οι ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες δεν είναι χρήμα με καμία ιστορική έννοια! Είναι αριθμητικές αναπαραστάσεις αλγοριθμικών λειτουργιών.

Πράγμα που σημαίνει: το «ψηφιακό χρήμα» είναι προγραμματίσιμο!!!

Το προγραμματιζόμενο χρήμα ενσωματώνει κανόνες, λογική και συνθήκες απευθείας στην κίνηση των κεφαλαίων και αναδιαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών πληρωμών. Αντί να βασίζεται σε ξεχωριστά συστήματα για την έγκριση, την συμφωνία ή την επιβολή ελέγχων μετά την πραγματοποίηση μιας πληρωμής, το προγραμματιζόμενο χρήμα επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση πληρωμών όταν πληρούνται προκαθορισμένες συνθήκες.

Η υιοθέτηση αυξάνεται ραγδαία, με την παγκόσμια αγορά προγραμματιζόμενων πλατφορμών χρήματος να αποτιμάται σε 3, 8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 και να προβλέπεται να φτάσει τα 29,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2033…

Από πρώτη ματιά αυτός ο «προγραμματισμός» εμφανίζεται ως η διευκόλυνση να «δίνεις εντολή στον τραπεζικό λογαριασμό σου να κάνει αυτόματα επαναλαμβανόμενες πληρωμές» π.χ. για ύδρευση, ηλεκτροδότηση, κλπ. Αλλά η αναπαράσταση των ΗΛΜ που θεωρείς λογαριασμό «σου» ΔΕΝ παίρνει εντολές από εσένα!!! Παίρνει εντολές απ’ τους ιδιοκτήτες των αλγορίθμων – κατόπιν αιτήματός σου. Κι όπως είναι αυτονόητο (είναι;) οι ίδιοι ιδιοκτήτες μπορούν να δώσουν κι άλλες εντολές. Να «παγώσουν» συνολικά τις ΗΛΜ σου∙ ή εν μέρει κάποιες κινήσεις τους. Για να σε συνετίσουν ή να σε τιμωρήσουν… Πώς αγοράζεις τσιγάρα (π.χ.) όταν ο γιατρός σου είπε να το κόψεις; Θες να επιβαρύνεις το σύστημα υγείας; Είσαι τόσο αντικοινωνικός; Τώρα θα δεις!!!

Digital euro…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.03)>> Θα μπορούσαμε (και ίσως θα έπρεπε) να αναλύσουμε ακόμα περισσότερο αυτήν την «Αλλαγή Παραδείγματος» που σχετίζεται με εκείνο που ονομάζεται χρήμα – αλλά δεν είναι εδώ το κατάλληλο μέρος.

Εκείνο που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η μετάβαση στις ΗΛΜ έχει προχωρήσει ήδη αρκετά, χωρίς σοβαρές κοινωνικές / ταξικές ενστάσεις και αντιθέσεις. Κι ωστόσο ο πραγματικός στόχος της (ό,τι και να ειπωθεί από «ειδικούς» ή τεχνοφετιχιστές) δεν είναι άλλος απ’ την «σωστή ανάλωση του εργατικού μισθού». Σωστή για την καπιταλιστική συσσώρευση στην 4η βιομηχανική επανάσταση – εννοείται.

Τι σημαίνει «σωστή ανάλωση του εργατικού μισθού»; Σημαίνει πρώτα απ’ όλα την παραδοχή, την αναγνώριση απ’ την μεριά των μισθωτών ότι α) ο μισθός ΔΕΝ τους ανήκει, και β) ότι ΔΕΝ είναι το (συνήθως χαμηλό) «αντίτιμο» της εκμετάλλευσής τους. Αλλά ότι α) ο μισθός τους παραχωρείται υπό όρους και προϋποθέσεις (που θα πρέπει να ελέγχονται), και β) τον έλεγχο αυτόν θα τον κάνει «αυτόματα» το πατερναλιστικό κράτος / κεφάλαιο ως εκπρόσωπος του «γενικού συμφέροντος».

Δεν πρόκειται ούτε για μυστικό ούτε για «συνωμοσία» απ’ την μεριά των αφεντικών! Έχουν δείξει καθαρά τι εννοούν και τι σκοπεύουν. Έχουν «θερμομετρήσει» την κοινωνική αποδοχή, και προχωρούν. Με σταθερά βήματα σε λεωφόρους ανοικτές…

Αλλά είπαμε: «όχι άλλες κακές ειδήσεις!»….

Ζήτω οι καλές!!!

Ζήτω οι ζεστές, οικογενειακές στιγμές!!!

Τα (πολύ στενά) Στενά

Δευτέρα 23 Μάρτη (00.16) >>

– Τα στενά του Ορμούζ είναι ανοικτά λέει η ιρανική κυβέρνηση.

– Όχι, τα έχετε κλειδαμπαρώσει, υποφέρει η υφήλιος εξαιτίας σας, κι αν δεν τα ανοίξετε αμέσως θα ‘ρθω και θα σας σπάσω τα μούτρα λέει το ψόφιο κουνάβι.

Παραλείπουμε το γεγονός ότι αυτό το «θα σας σπάσω τα μούτρα» ως στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης κάποιου ιρανικού νησιού μέσα στο Ορμούζ ακόμα και σαν χολυγουντιανή παραγωγή θα είχε πολύ αίμα – αμερικανικό. Πάμε λίγο πιο πριν: ποιος απ’ τους δυο λέει αλήθεια; Κι εκείνος που λέει ψέμματα γιατί τα λέει;

Είναι ενδιαφέρον και καθόλου φιλοσοφικό ζήτημα! Σε ότι αφορά τις θαλάσσιες μετακινήσεις, είτε για το εμπόριο είτε για τον πόλεμο, αυτός ο ρημαδοπλανήτης έχει 9 «στενά» ιδιαίτερα κρίσιμα. Τα θυμίζουμε (χωρίς αξιολόγηση) επειδή η γεωγραφία έχει (ξανά) σημασία:

> Στενά της Malacca στη νοτιοανατολική ασία, ανάμεσα στη μαλαισία και στην ινδονησία,

> Στενά του Ορμούζ,

> Σουέζ,

> Στενά Bab el-Mandeb, μεταξύ υεμένης και αφρικής,

> Διώρυγα του Παναμά,

> Γιβλαρτάρ,

> Τουρκικά στενά: Βόσπορος και Δαρδανέλια,

> Στενά της Ταϊβάν,

> Δανέζικα στενά, μεταξύ βαλτικής και βόρειας θάλασσας.

Κρατείστε κι αυτόν τον χάρτη κάπου στην άκρη. Μπορεί να χρειαστεί…

Μπορεί κάποιο ιμπεριαλιστικό κράτος να θεωρείται (και να θεωρεί εαυτόν) «κυρίαρχο στις θάλασσες» αφήνοντας αυτά τα περάσματα στην τύχη τους; Όχι, δεν μπορεί! Είναι θέμα αρχής – και κύρους.

Θα υπέθετε τώρα κάποιος πως αν ο όποιος «κυρίαρχος στις θάλασσες» θέλει να είναι τέτοιος δεν πηγαίνει να κάνει πόλεμο πάνω ή δίπλα από κάποιο τέτοιο στρατηγικής σημασίας πέρασμα. Εκτός αν είναι απόλυτα βέβαιος ότι θα νικήσει μέσα σε λίγες ώρες. Αποδείχθηκε ότι δεν είναι αυτή η περίπτωση της επίθεσης στο ιράν. Συνεπώς η ιδέα ότι «το ιράν έκλεισε τα στενά του Ορμούζ» και ότι, αν ήταν ανοικτά, στις δύο όχθες τους και στον αέρα από πάνω θα γινόταν πόλεμος αλλά τα τάνκερ θα περνούσαν όλο χαρούλα από κάτω βγάζοντας selfie με πυραύλους και ανασχέσεις πυραύλων, αυτή η ιδέα είναι υπερ-σουρεαλιστική. Πράγμα που δεν εμποδίζει τους δημαγωγούς να την πουλάνε.

Πρώτα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος. Μετά τα πυρηνικά του. Μετά οι πύραυλοί του. Μετά η δημοκρατία του. Μετά οι γυναίκες του. Μετά ο αντίχριστος και η δευτέρα παρουσία. Μετά οι proxies: ψάχνοντας να βρει (επιτέλους!!!) μια δικαιολογία που είναι πιασάρικη, εμπορική (και να επιτρέπει στοιχήματα, ασφαλώς ο υιός και οι φίλοι του θα φροντίσουν να βγάλουν τίποτα ντάλαρς και απ’ αυτό) το ψόφιο κουνάβι κατέληξε ότι η θεϊκή αποστολή του, τελικά, είναι να απελευθερώσει τα στενά του Ορμούζ∙ αυτά που η δική του επίθεση (και του χωροφύλακά του) έκανε πεδίο μάχης.

Μόνο που τα στενά δεν είναι κλειστά! Τότε γιατί λυσσάει; Επειδή είναι ανοικτά υπό όρους!!! Υπό όρους που αμφισβητούν την us κυριαρχία… Όχι απλά στις θάλασσες…

Αλλά:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Το κουνάβι που βρυχάται!

Δευτέρα 2 Δεκέμβρη (00.05) >> Η ιδέα ότι τα μέλη των BRICS προσπαθούν να φύγουν απ’ το δολάριο ενώ εμείς καθόμαστε και κοιτάμε ΤΕΛΕΙΩΣΕ. Απαιτούμε μια δέσμευση απ’ αυτά τα κράτη ότι ποτέ δεν θα φτιάξουν ένα νόμισμα BRICS, ούτε θα υποστηρίξουν οποιοδήποτε άλλο νόμισμα για να αντικαταστήσει το ισχυρό δολάριο των ηπα. Αλλιώς θα βρεθούν μπροστά σε δασμούς 100% και ας περιμένουν ότι θα αποχαιρετήσουν τις πωλήσεις τους στην υπέροχη οικονομία των ηπα. Μπορούν να ψάξουν αλλού για κορόιδα. Δεν υπάρχει περίπτωση να αντικαταστήσουν οι BRICS απ’ το διεθνές εμπόριο, κι όποια χώρα το επιχειρήσει να πει goodbye στην αμερική.

Αυτά πόσταρε χτες το ψόφιο κουνάβι – και ο πλανήτης ολόκληρος ανατρίχιασε! Πως το είπατε; Θα αποκλείσετε τον πλανήτη απ’ την «υπέροχη οικονομία» σας για να σώσετε το «ισχυρό δολλάριό» σας; Καταπληκτική ιδέα!!! Πως δεν σκέφτηκε κάτι ανάλογο κανένα άλλο ιμπεριαλιστικό κράτος εδώ και δυο αιώνες;

Ηθικό δίδαγμα: ο «οικονομικός πόλεμος» της Ουάσιγκτον κατά των ανταγωνιστών της εκπυρσοκροτεί ξανά και ξανά… Τι άραγε απομένει στην «υπέροχη» τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια;

(Έχει και μια άλλη ιδέα για το δολάριο το ψόφιο κουνάβι. Για την ακρίβεια την έχουν διάφοροι “σύμβουλοί” του. Αλλά γι’ αυτήν, επειδή χρειάζεται ανάλυση, στο επόμενο cyborg – τον Φλεβάρη…)

Αυτό δεν είναι κωλοτούμπα!

Δευτέρα 9 Σεπτέμβρη (1.01) >> Είναι το (αμερικανικό) αδιέξοδο με τα γράμματα κεφαλαία και φωτισμένα!

Στην προηγούμενη θητεία του το ψόφιο κουνάβι διέπρεψε ως ο «άρχοντας των οικονομικών κυρώσεων», ο «στρατηγός του οικονομικού πολέμου» κατά των rivals: ιράν, κίνα, ρωσία… Ήταν μια τακτική που απέτυχε μεν, συνεχίστηκε όμως με ακόμα μεγαλύτερο πάθος απ’ το γκουβέρνο του νυσταλέου Jo, ειδικά με «γενική επίθεση» στον ρωσικό καπιταλισμό αλλά και στον κινέζικο… Ο οποίος ρωσικός καπιταλισμός (αυτό είχαν αναγγείλει όλες οι δυτικές πολιτικές βιτρίνες, οι ειδικοί τους, οι δημαγωγοί τους, κλπ) θα κατέρρεε μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2022 κάτω απ’ το βάρος των διαδοχικών κυμάτων κυρώσεων, και τα λοιπά και τα λοιπά.

Ως γνωστόν τα πράγματα γύρισαν ανάποδα. Και έρχεται τώρα το προεκλογικό ψόφιο κουνάβι να δηλώσει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι είναι εναντίον των (οικονομικών) κυρώσεων, ότι (τελικά) αυτό που επιτυγχάνεται μ’ αυτές είναι να κινδυνεύει η παγκόσμια ηγεμονία του δολαρίου, και ότι το πρωτεύουν πια είναι να διασωθεί αυτή η νομισματική παγκόσμια ηγεμονία.

Αυτά δεν τα είπε στον εξομολογητή του! Τα είπε πριν ελάχιστες μέρες δημόσια, στο “The economic club of New York”. Απολαύστε τον:

Το πρόβλημα που έχουμε με τις κυρώσεις, κι εγώ τις χρησιμοποιούσα αλλά τις έπαιρνα πίσω όσο πιο γρήγορα γινόταν, γιατί τελικά σου σκοτώνουν το δολάριο, σκοτώνουν όλα όσα αντιπροσωπεύει το δολάριο, πρέπει να συνεχίσει να είναι το παγκόσμιο νόμισμα, αυτό είναι σημαντικό, νομίζω ότι θα χάσουμε τον πόλεμο αν χάσουμε το δολάριο ως παγκόσμιο νόμισμα, νομίζω ότι κάτι τέτοιο θα είναι το ισοδύναμο του να χάσουμε έναν πόλεμο, και θα μας κάνει μια χώρα του τρίτου κόσμου. Κι αυτό δεν μπορούμε να το αφήσουμε να γίνει.

Οπότε, εγώ χρησιμοποίησα πολύ δυνατά τις κυρώσεις κατά χωρών που τις άξιζαν, και μετά τις έπαιρνα πίσω. Γιατί κοιτάξτε: χάνουμε το ιράν, χάνουμε την ρωσία, η κίνα προσπαθεί να κάνει κυρίαρχο το δικό της νόμισμα… Συμβαίνουν όλα αυτά, χάνουμε τόσες πολλές χώρες, γιατί υπάρχει τόση πολύ σύγκρουση με όλες αυτές τις χώρες, που μπορεί να τις χάσουμε αλλά δεν πρέπει να το επιτρέψουμε αυτό, άρα θα χρησιμοποιήσω τις κυρώσεις όσο πιο λίγο γίνεται….

Μάλιστααααα! Πήραν χαμπάρι και στην Ουάσιγκτον το τι βρίσκεται πολύ κοντά τους στον ορίζοντα!!! Όμως είναι δυνατόν να λέγονται αυτά τα κρατικά μυστικά τόσο ανοικτά; Ή πάει γυρεύοντας το ψόφιο κουνάβι να το πετύχει η επόμενη σφαίρα;

Τι να σας πούμε; Ίσως αγόρασε την εταιρεία που φτιάχνει τα φωτοστέφανα και θέλει να προβάρει ένα…

Ό,τι λάμπει είναι (και) χρυσός – αλλά όχι μόνο

Δευτέρα 29 Ιούλη (00.08)>> Έχετε διαβάσει ξανά και ξανά εδώ (πιθανότατα και αλλού) για την διεθνή διαδικασία που ονομάζεται «αποδολαριοποίηση». Πρόκειται για τον σταδιακό αλλά σταθερό περιορισμό της χρήσης του αμερικανικού νομίσματος (και, σε δεύτερο χρόνο, σχεδόν όλων των πρωτοκοσμικών: ευρώ, στερλίνα, κλπ) είτε ως αποθεματικού νομίσματος, είτε ως γενικού ενδιάμεσου των διεθνών συναλλαγών / εμπορίου / τιμολόγησης. Οι μορφές που έχει πάρει αυτή η (μεσοπρόθεσμα υπονομευτική / καταστροφική για την δυτική ηγεμονία) διαδικασία είναι η καθιέρωση εθνικών νομισμάτων από διάφορα κράτη στις μεταξύ τους συναλλαγές∙ η δημιουργία του ψηφιακού / λογιστικού UNIT∙ και η αντικατάσταση των αποθεματικών νομισμάτων (του δολαρίου κατ’ αρχήν) στις κρατικές, κεντρικές τράπεζες από χρυσό.

Κάποιος θα ρωτούσε εύλογα αν αυτή η διαδικασία αφορά όχι μόνο το Πεκίνο, την Μόσχα, το Καράκας ή μια χούφτα ακόμα κράτη γνωστά για τις … σχέσεις τους με την Ουάσιγκτον, αλλά και κράτη του λεγόμενου «παγκόσμιου νότου», που είναι και τα πιο αδύναμα από καπιταλιστική άποψη, άρα και τα πιο ευάλωτα σε «αλλαγές παραδείγματος». Αν έχετε τέτοιες απορίες σημειώστε λοιπόν:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τα κακά νέα έρχονται απ’ την «ζούγκλα»!

Πέμπτη 13 Ιούνη>> Θυμάστε εκείνον το ανεκδιήγητο χρυσοπληρωμένο ευρωπαράσιτο που παρομοίασε την ε.ε. «με όμορφο κήπο κυκλωμένο απ’ την παγκόσμια ζούγκλα», ονόματι Borrel; Ε λοιπόν η «ζούγκλα» φέρνει σύντομα κακά νέα για τον «κήπο» και τους κηπουρούς!

Οι ανεπίσημες πληροφορίες άρχισαν να κυκλοφορούν πριν ένα μήνα… Και πριν μια περίπου βδομάδα το πράγμα απέκτησε επισημότητα, στο «διεθνές οικονομικό φόρουμ της αγίας Πετρούπολης»: η παράκαμψη του δολαρίου (και του ευρώ) και όλων των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών που έχουν στηρίξει την παγκόσμια ηγεμονία τους (κυρίως του πρώτου) απ’ το Bretton Woods και μετά, βρίσκεται προ των πυλών!!! Είναι μάλλον θέμα μηνών παρά ετών! Λέγεται Unit – ή Unit ecosystem.

Οι πληροφορίες για το τι και πως είναι ελάχιστες, αρκετές πάντως για να εξηγήσουμε σε αδρές γραμμές για το τι είναι. Πρώτα το εύκολο: ΔΕΝ είναι ένα νόμισμα όπως το δολάριο ή το ευρώ ή το γιέν ή το γουάν… Κι έτσι γίνονται θρύψαλα οι ελπίδες διάφορων δυτικών «ειδικών» ότι η ώρα μιας μείζονος αποδολαριοποίησης θα έρθει μετά από πολλά πολλά χρόνια… όταν το γουάν θα…

Δεύτερον, θα διευκολύνει όσες / όσους ενδιαφέρονται αν έχουν υπόψη τους τι ήταν το ECU, το european currency unit, απ’ τα τέλη της δεκαετίας του ’70 ώς τα τέλη της δεκαετίας του ’90 (οπότε αντικαταστάθηκε απ’ το ευρώ). Επί τροχάδην: το ECU ήταν μια λογιστική νομισματική μονάδα, ένα «νόμισμα λογιστηρίου» για να το πούμε χοντροκομμένα, ως ο «κοινός τόπος» και ο «λογιστικός μετρητής» των ευρωπαϊκών νομισμάτων που παρέμεναν κανονικά σε χρήση. Ήταν ο εκφραστής-σε-νόμισμα του «ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος», που είχε σαν βασικό στόχο να σταθεροποιήσει τις ισοτιμίες μεταξύ των ευρωπαϊκών νομισμάτων σε ελεγχόμενο εύρος, έτσι ώστε να μην υπάρχει νομισματικός ανταγωνισμός μεταξύ των αντίστοιχων κεφαλαίων. Η συμμετοχή στο ECU αυτών των ευρωπαϊκών νομισμάτων είχε ορισμένους οικονομικούς / χρηματοπιστωτικούς κανόνες, όπως όρια στις υποτιμήσεις / ανατιμήσεις, άρα και όρια στα δημόσια χρέη και ελλείματα (αυτό το τελευταίο μορφοποιήθηκε πιο συγκεκριμένα με την «συνθήκη του Maastricht»).

Το Unit είναι κάτι παρόμοιο, πλην όμως τεχνολογικά αναβαθμισμένο και πολιτικά προσανατολισμένο στο να παρακάμψει στις διεθνείς συνάλλαγες (εμπόριο, κλπ) όλους τους υπό δυτικό έλεγχο μηχανισμούς (του είδους swift κλπ) και θεσμούς (του είδους δντ κλπ).

Ουσιαστικά το Unit θα είναι ένα λογιστικό νομισματικό μέσο, βασισμένο στα νομίσματα των BRICS+ (κατά 60%) και στον χρυσό (κατά 40% – εν μέρει επιστροφή στον «κανόνα του χρυσού»!…), στηριγμένο στην τεχνολογία blockchain (χωρίς να είναι… «κρυπτονόμισμα»!!), με το οποίο κάθε άλλο «εθνικό νόμισμα» θα έχει ελεγχόμενη ισοτιμία μέσα σε συγκεκριμένο εύρος (προσδιορισμένη, κυρίως, απ’ τα αποθέματα του αντίστοιχου κράτους σε χρυσό και τις εξαγωγές του…) – πράγμα που σημαίνει ότι τα κράτη / μέλη του Unit θα μπορούν να συναλλάσσονται μεταξύ τους στα «εθνικά νομίσματά» τους, αποφεύγοντας την ελεγχόμενη απ’ τους δυτικούς διαδικασία διεθνών εκκαθαρίσεων που λέγεται swift. Αυτές οι εκκαθαρίσεις («έσοδα / έξοδα») για κάθε κράτος (ή ιδιώτες: επιχειρήσεις κλπ) θα γίνεται αυτόματα απ’ τους αλγόριθμους του Unit. (Εννοείται ότι οι χρηματοπιστωτικές «κυρώσεις» θα αρχίσουν να καταρρέουν).

Γίνεται τώρα σαφές ότι το Unit ΔΕΝ θα εξαφανίσει ούτε το δολάριο, ούτε το ευρώ. Θα κάνει κάτι άλλο: θα απαλλάξει διάφορα (μάλλον αρκετά…) κράτη απ’ το να κρατούν μεγάλα αποθεματικά στις κεντρικές τους τράπεζες σ’ αυτά τα διεθνή νομίσματα (θα τα αντικαταστήσουν με χρυσό…) και θα τους επιτρέψει να χρησιμοποιούν τα δικά τους «εθνικά νομίσματα», περιορίζοντας έτσι σημαντικά την εξαγωγή-της-εθνικά-αποσπασμένης-υπεραξίας προς τα δυτικά κράτη / κεφάλαια.

Η πιο πάνω περιγραφή δεν είναι πλήρης ή διεξοδική! Είναι απλά περιγραφική. Υπάρχουν κι άλλες πλευρές σ’ αυτό το «οικοσύστημα», όπως για παράδειγμα η παράκαμψη του δντ. Σε κάθε περίπτωση το ενδιαφέρον βρίσκεται στο ότι η έναρξη της λειτουργίας του αναμένεται (σύμφωνα με τις ανεπίσημες πληροφορίες…) είτε ως το τέλος του 2024 είτε στις αρχές του 2025…

Η πρόεδρος της βραζιλίας Dilma Roussef (που τυχαίνει να είναι πρόεδρος της ευθέως ανταγωνιστικής προς το δντ/παγκόσμια τράπεζα «νέας αναπτυξιακής τράπεζας» των brics) μίλησε επί τούτου για το Unit με την ανεγκέφαλη αλεπού στην αγία Πετρούπολη, ενώ στη συνέχεια είχε τετ α τετ με τον ρώσο οικονομολόγο Sergey Glazyev, «ιθύνοντα νου» του Unit, που είναι υπουργός μακρο-οικονομίας της «ευρασιατικής οικονομικής ένωσης» (και διάφορα άλλα).

Ακόμα κι αν τα χρονοδιαγράμματα της πρώτης εμφάνισης / χρήσης του Unit μεταξύ των (αυξανόμενων…) κρατών / μελών των brics μετατοπιστούν κατά λίγους μήνες, είναι φανερό ότι «το νερό μπαίνει στο αυλάκι». Αυτό, με την σειρά του, δημιουργεί ισχυρούς (αν και ανομολόγητους) πονοκέφαλους στα δυτικά κράτη / κεφάλαια που έχουν μάθει επί δεκαετίες όχι απλά να εμπορεύονται αλλά να λεηλατούν διεθνώς και μέσω των νομισμάτων τους.

Μπείτε τώρα στη θέση αυτών των δυτικών αφεντικών και των πολιτικών εκπροσώπων τους!!! Πριν 2 χρόνια ονειρεύονταν νέες κατακτήσεις στην «ανατολή» (και περικύκλωση του κινέζικου κράτους / κεφάλαιου). Και τώρα; Τώρα βρίσκονται μπροστά σ’ ένα όλο και μεγαλύτερο θηρίο που τους σπάει ένα ένα τα δόντια!!

Πιστεύετε ότι νοιώθουν σταθερό το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια τους; Πιστεύετε ότι δεν θα το ρίξουν στον αλληλοκανιβαλισμό – αν δεν μπορούν να ξαναπάρουν πίσω αυτά που χάνουν, δηλαδή 500 χρόνια παγκόσμιας ηγεμονίας;

Ή τι;