Tag: νόμοι σχέσεις

… και η μπάλα στο πλεκτό!

Δευτέρα 13 Ιούλη (00.24) >> «Διάλειμμα για ενυδάτωση»!!! Αν αναρωτιέστε (που δεν το κάνετε) πώς είναι δυνατόν το ψόφιο κουνάβι να ακυρώνει μια κόκκινη κάρτα (σε παίκτη της «εθνικής usa»), με ένα τηλεφώνημα, θα απαντήσουμε: Έτσι είναι οι σωστοί πρόεδροι των ομάδων!!! Απλά η «προεδρική ορθότητα» στα μέρη μας, εταιρική και όχι κρατική (επίσημα) κινείται ακόμα στο επίπεδο του στησίματος, του στοιχήματος κλπ. Σιγά σιγά όμως θα μπουν και οι πρόεδροι των ντόπιων παε στον δρόμο της αρετής, και θα ακυρώνουν κάρτες, οφσάιντ… Και βλέπουμε.

Κατά τα υπόλοιπα θα έπρεπε να ξέρετε ότι το ψόφιο κουνάβι έχει βραβευτεί προ πολλού απ’ την fifa! Με ένα «βραβείο για την παγκόσμια ειρήνη» (κάτι σα νόμπελ minus…) που δεν υπήρχε πριν, καθιερώθηκε πέρυσι για χάρη του ψόφιου κουναβιού, και μπορεί και φέτος να το πάρει πάλι αυτός.

Υπάρχει μια σχέση θαυμασμού μεταξύ της «παγκόσμιας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας» και της «παγκόσμιας ειρηνευτικής μεγαλοφυίας»! Αν δεν έχει αυτή η δεύτερη άποψη για τα φάουλ τότε ποιος έχει;;;;

Θέλει πράγματι η Άγκυρα να αποκτήσει … f-35; 1

Δευτέρα 13 Ιούλη (00.19) >> Και τι δεν έχετε ακούσει (αν η ακοή σας φτάνει ως εκεί….) για τα «στήθη» που έχει προτάξει το ελλαδιστάν κατά του εξοπλισμού του «αιώνιου εχθρού» με αμερικανικά f-35;

Στην εντόπια δημαγωγία θεωρείται ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ότι η Άγκυρα λιγουρεύεται αυτά τα αμερικανικά ιπτάμενα γκάτζετ (τα οποία, πέρα απ’ όλα τα υπόλοιπα, δεν έχουν δοκιμαστεί ποτέ κατά αντιπάλου με αντίστοιχα πετούμενα…) και (ωωωω της εθνικοφροσύνης!!!) το ελλαδιστάν και οι σύμμαχοί του στην Ουάσιγκτον (: το «λόμπυ» των θεοναζί) που είτε έχουν ήδη (θεοναζί) είτε έχουν παραγγείλει μερικά κομμάτια (ελλαδιστάν) της το έχουν στερήσει ως τώρα.

Φόλα μεγάλου βεληνεκούς!!! Φόλα απ’ αυτές που πουλιούνται άνετα στο πόπολο…

Ας εξηγήσουμε αρχίζοντας απ’ το βασικό: είναι αυτά τα f-35 τόσο σπουδαία ώστε να τα λιγουρεύονται οι πάντες;

Ως «πολεμικό αεροπλάνο 5ης γενιάς» το f-35 είναι εν μέρει όπλο δράσης και εν μέρει «πλατφόρμα» για τον συντονισμό επιθέσεων από αέρα και όχι μόνο. Το χαρακτηριστικό του που διαφημίζεται (στους υπηκόους που πληρώνουν) είναι ότι είναι «αόρατο», δηλαδή ότι εντοπίζεται πολύ δύσκολα απ’ τα «εχθρικά» ραντάρ. (Αυτό το χαρακτηριστικό είναι πλέον ξεπερασμένο απ’ τα ραντάρ διπλού μήκους κύματος που έχει φτιάξει το Πεκίνο, αλλά μην τα λέμε αυτά και πέσουν οι πωλήσεις, ε;;;)

Κατά τα υπόλοιπα ως ιπτάμενη «ηλεκτρονική πλατφόρμα» το f-35 είναι ένας υπολογιστής φορτωμένος με σύνθετους αλγόριθμους, που «επικοινωνούν» τα data που επεξεργάζονται με δορυφόρους και εγκαταστάσεις εδάφους, για να συντονίσουν μια επίθεση και … να τσακίσουν τον αντίπαλο.

Και ως τέτοιο, ως ιπτάμενη «ηλεκτρονική πλατφόρμα», το f-35 υποφέρει απ’ όλα όσα θα περιμένατε από αμερικανικά ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρησης και ελέγχου (αντιπάλων που δεν είναι ηλίθιοι…). Πρώτον, αυτές οι διαρκώς ανανεούμενες βάσεις δεδομένων και οι αλγόριθμοι που κάνουν το f-35 να έχει τον τίτλο «πέμπτης γενιάς» είναι αμερικανικής ιδιοκτησίας – αποκλειστικά. Και δεύτερον, οι αντίπαλοι-που-δεν-είναι-ηλίθιοι (εκτός απ’ το να έχουν τεχνολογίας κατάρριψης των f-35) διαθέτουν και τεχνολογίες ηλεκτρονικής αχρήστευσης ή/και αποπροσανατολισμού.

Το πρώτο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ως βασικό στοιχείο της απάντησης στο ερώτημα «μα θέλει η Άγκυρα πράγματι f-35;». Ενδεικτικά η καθεστωτική «καθημερινή» (κι όχι κάποια αναρχοκομμουνιστική μπροσούρα…) έγραφε στις 11 Μάρτη του 2025 κάτω απ’ τον τίτλο «Made in USA τα ευρωπαϊκά όπλα» μεταξύ άλλων κι αυτά (ο τονισμός δικός μας):

… Η ευρωπαϊκή εξάρτηση από τα αμερικανικά οπλικά συστήματα απειλεί ευθέως την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Η δηλωμένη πρόθεση του Ντόναλντ Τραμπ για αγορά ή προσάρτηση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ οδήγησε Δανούς υπουργούς να ανακοινώσουν την ενίσχυση της άμυνας της αχανούς υπερπόντιας κτήσης. Μεταξύ των έργων θα είναι και διεύρυνση του υπάρχοντος διαδρόμου στο αεροδρόμιο, προκειμένου να μπορούν να προσγειωθούν αμερικανικής κατασκευής μαχητικά F-35. Για την αποστολή αυτή, όμως, τα υπερσύγχρονα τζετ ενδέχεται να είναι ακατάλληλα. «Ποιο το νόημα να στείλει η Δανία τέτοια αεροσκάφη να προστατεύσουν τη Γροιλανδία, όταν δεν είναι σίγουρη αν θα είναι ικανά να πετάξουν» λέει ο αναλυτής Σας Τούσα.

Τα αεροσκάφη αυτά απαιτούν συνεχείς ανανεώσεις λογισμικού και συντήρηση των ηλεκτρονικών τους συστημάτων, μέσω της αμερικανικής εφαρμογής ODIN (Operational Data Integrated Network). Το σύστημα αυτό ρυθμίζει τα πάντα, από τον σχεδιασμό της αποστολής μέχρι τις βάσεις δεδομένων απειλών και τη διάγνωση βλαβών.

«Το πρόβλημα με τόσο προηγμένα συστήματα είναι ότι απαιτούν συνεχή υποστήριξη από τον κατασκευαστή, και αν ο κατασκευαστής αποφασίσει να διακόψει την υποστήριξη, το υλικό παύει να λειτουγεί, αν όχι αμέσως, τότε σε μικρό χρονικό διάστημα. Το ερώτημα είναι πώς δημιουργείς συστήματα ασφάλειας στον εξοπλισμό σου για να προλάβει κάτι τέτοιο; Περισσότερα από τα μισά προηγμένης τεχνολογίας αεροσκάφη ευρωπαϊκών κρατών είναι κατασκευασμένα στις ΗΠΑ» λέει ο Τούσα….

Θέλει πράγματι η Άγκυρα να αποκτήσει … f-35; 5

Δευτέρα 13 Ιούλη (00.06) >> Υπάρχει μια …κωμικο-κωμική (κωμωδία στο τετράγωνο!) ουρά στην υποτιθέμενη καούρα της Άγκυρας για τα f-35: θα πουλήσει (λένε οι φήμες) τις δύο συστοιχίες των ρωσικών S-400 σε κάποια πετροχούντα (η Ντόχα εμφανίζεται σαν ο πιθανότερος αγοραστής…) έτσι ώστε να φύγει απ’ την μέση το εμπόδιο για την απόκτηση των f-35…

Το φαντάζεσθε; Η Ουάσιγκτον έβαλε την Άγκυρα στη «μαύρη λίστα» γι’ αυτό το αντιαεροπορικό σύστημα∙ και τώρα ένα άλλο τυπικά συμμαχικό κράτος με τις ηπα, ας πούμε το κατάρ, θα βάλει το κεφάλι του στον πάγκο αποκτώντας αυτά τα καταραμένα S-400, θα μπει στη «μαύρη λίστα» στη θέση της τουρκίας, για να «απελευθερωθεί» αυτή η τελευταία…

Πώς σας φαίνεται σαν φήμη; Μόνο σαν επίδειξη ρωσο-τουρκο-αραβικού χιούμορ θα μπορούσε να εννοηθεί!!! Γιατί, συν τοις άλλοις, με μια τέτοια πώληση, η Άγκυρα θα συνεχίσει να θεωρείται «ένοχη-προδοσίας», εφόσον σπρώχνει την ρωσική τεχνολογία … στην ανατολική πλευρά του Περσικού (στη δυτική, στο ιράν, υπάρχει ήδη)!!! Δίπλα απ’ τις αμερικανικές βάσεις, όσες απομείνουν…

Νόστιμο; Γουστόζικο; Διασκεδαστικό;

Όσο το δώρο που έκανε ο καταραμένος Erdogan σε κάθε έναν απ’ τους ηγέτες-του-νατο στην πρόσφτη σύνοδο: ένα περίστροφο τουρκικής κατασκευής μαζί με τις απαραίτητες σφαίρες…

Μήπως το χρειαστούν … για να αυτοκτονήσουν… Τι άλλο;

Πωλείται όπως είναι, επιπλωμένο… (Και το ΑΦΜ;)

Δευτέρα 13 Ιούλη (00.03) >> Είμαστε όχι οι τελευταίοι αλλά ακόμα χειρότεροι απ’ τους τελευταίους που θα κατηγορούνταν για συμπάθεια στον συριζα (ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα). Έχουμε όμως μια εμμονή (;) με την μνήμη. Δεν έχει να κάνει με απόψεις, συμφωνίες, διαφωνίες. Έχει να κάνει με το υπέδαφος των απόψεων, των συμφωνιών, των διαφωνιών: χωρίς μνήμη όλα είναι «τώρα», ένα «τώρα» αιώνιο και άνοστο, ένα «τώρα» εν τέλει αδιάφορο και χειραγωγήσιμο.

Επιτρέψτε μας λοιπόν αυτήν την υπενθύμιση:

Ημερομηνία: 13 Νοέμβρη 2023. Ρεπορτάζ απ’ την (τότε…) «εφημερίδα των συντακτών» (αποσπάσματα):

Δεν είναι καινούργιο φαινόμενο ένας πολιτικός αρχηγός να ξεκινά την θητεία του με κάποιες διαγραφές «αντιπολιτευόμενων» στελεχών, έτσι ώστε να επικυρωθεί η επικράτησή του στα μάτια των κομματικών μελών και της κοινής γνώμης. Αλλά ο τρόπος που μεθόδευσε τις δικές του «διαγραφές» ο κ. Κασσελάκης δεν έχει προηγούμενο. Γιατί στην πραγματικότητα, αυτό που επέλεξε δεν ήταν η διαγραφή λίγων ή πολλών στελεχών. Στόχος του είναι – όπως αποδείχθηκε από την Παρασκευή – η κατάργηση του ΣΥΡΙΖΑ που παρέλαβε απ’ τον Αλέξη Τσίπρα και η δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα, όπως εκείνος τον φαντάζεται. Ενός κόμματος, στο οποίο υπάρχει ένας μόνο αρχηγός στην «κορυφή» και όλα τα υπόλοιπα μέλη στη «βάση». Και προϋπόθεση γι’ αυτή τη μετάλλαξη σε ένα σχήμα όπου ο «ένας» θα αποφασίζει μόνος του, χάρη στην «αδιαμεσολάβητη» σχέση του με τη «βάση», είναι βέβαια η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος.

… Η χθεσινή «Αυγή», που η ύλη της έκλεινε από την Παρασκευή, είχε και άρθρο διευθυντικού της στελέχους, στο οποίο αναφερόταν «το τέλος του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ ως συνομοσπονδίας ομάδων και τάσεων» και αποκαλυπτόταν ως νέο μοντέλο «μικρές ομάδες εμπειρογνωμόνων ανά θεματική», στις οποίες θα μετέχουν μεταξύ άλλων «στελέχη από τη NASA, το ΜΙΤ και το London School of Economics».

Οποιαδήποτε ομοιότητα (ή γενεαλογική σχέση) με τρέχοντα εγχειρήματα είναι, ασφαλώς, τυχαία.

mind the gap

Δευτέρα 6 Ιούλη (00.56) >> Οι κινέζοι (πολιτικοί) μηχανικοί δεν έχουν πια κάποιον άλλο σ’ αυτόν τον πλανήτη να συναγωνιστούν, εκτός απ’ τον εαυτό τους!!! Κάθε έξι μήνες ή μια φορά τον χρόνο κάνουν εγκαίνια μιας ακόμα ψηλότερης, ακόμα πιο φανταιζί γέφυρας.

Στις 20 ψηλότερες γέφυρες του κόσμου υπάρχει μια γαλλική στη 2η θέση (του 2004), δύο τουρκικές στην 5η (του 2022) και στην 6η (του 2016), μια ρωσική στην 7η (του 2012), μια ιαπωνική (του 1998) στην 11η, και μία νοτιοκορεάτικη (του 2012) στην 19η. Οι υπόλοιπες 14, συμπεριλαμβανόμενης προφανώς της 1ης, της 3ης, της 4ης κλπ είναι κινεζικές. Όπως κινέζικες είναι και οι επόμενες 10, απ’ την 21η ως την 30η. Η πιο παλιά κινέζικη κατασκευή απ’ αυτές τις 30 είναι του 2008, αλλά οι συντριπτικά περισσότερες έχουν κατασκευαστεί την τελευταία 10ετία…

Το πιο πρόσφατο κατόρθωμά τους είναι αυτό: μια γέφυρα με … diy ουράνιο τόξο:


Η γέφυρα Huajiang δεν είναι απλά ένα ακόμα master piece κατασκευαστικής τέχνης και τεχνικής. Είναι, κυρίως, ένα ακόμα δείγμα τι σημαίνει καπιταλιστική ανάπτυξη στον 21ο αιώνα – «σοσιαλισμός με κινέζικα χαρακτηριστικά» όπως λένε στο Πεκίνο… Μαζί με την γέφυρα έγιναν πολλά συνοδευτικά έργα. Όλες οι ορεινές επαρχιακές κοινότητες σε μια μεγάλη ακτίνα γύρω απ’ την γέφυρα απέκτησαν ιντερνετικές συνδέσεις 5G και μια σειρά εφαρμογές χρήσιμες στις τοπικές δραστηριότητες∙ τα χωριά ανακαινίστηκαν∙ ανανεώθηκαν και οργανώθηκαν τα τοπικά έθιμα (ως τουριστική ατραξιόν…), κλπ κλπ.

Πόσο καιρό χρειάστηκε η κατασκευή αυτής της γέφυρας; Λιγότερο από 3 χρόνια. Πόσο στοίχισε; 250 εκατομμύρια δολάρια. (Η περιλάλητη «εθνική Κορίνθου Πατρών», χωρίς φρουρού κι αρώματα, χρειάστηκε 10 χρόνια και 8 φορές το κόστος της συγκεκριμένης γέφυρας…. Αλλά ήταν «μεγάλη» θα πείτε…)

Όποιος συνεχίζει να αγναντεύει τους δυτικούς καπιταλισμούς νομίζοντας ότι καταλαβαίνει που και πως προχωράει ο καπιταλισμός γενικά στον πλανήτη, απλά δεν ξέρει τι του γίνεται…

Κι όποιος δεν ξέρει τι του γίνεται θα περάσει πολύ άσχημα τα επόμενα χρόνια.

Digital…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.17) >> Θα μας επιτρέψετε μια μικρή παύση στη θεματολογία των ημερών. Για κάτι … χμμμ … ασήμαντο, δευτερεύον, αδιάφορο – αν κρίνουμε απ’ τα ενδιαφέροντα του κοινού.

Ξεκινάμε μισο-ειρωνικά μισο-προβοκατόρικα: γιατί ο κύριος Πιερρακάκης, αυτό το (πριν μια δεκαετία…) στέλεχος της intracom, είναι υπ.οικ. του ελλαδιστάν; Και γιατί διορίστηκε πρόεδρος της κλίκας των υπ.οικ. της εε (: εurogroup); Για τις βαθιές γνώσεις του στα «οικονομικά» του κράτους και του κεφάλαιου; Καμία σχέση!!! Όσο κι αν ψάξετε στο βιογραφικό του τίποτα σχετικό δεν υπάρχει!!! Είναι, απλά, ανίδεος. Άσχετος…

Πήρε όμως και κρατάει τα σχετικά πόστα ως …. κομπιουτεράς!!! Είναι, σα να λέμε, ότι πριν 30 χρόνια θα διοριζόταν υπουργός οικονομικών σε κάποιο κράτος (και μετά επικεφαλής μιας κλίκας παρόμοιων) ένας … τυπογράφος! Επειδή ξέρει πως τυπώνονται τα χαρτονομίσματα!!!

(Το φαντάζεσθε; Να έκαναν τον Γουτεμβέργιο πάπα επειδή τύπωσε την βίβλο….)

Θα ήταν ανόσιο, θα προκαλούσε την γενική κατακραυγή! Όχι πια… Ένας κομπιουτεράς θεωρείται ιδανικός όχι μόνο σαν υπ.οικ. ενός μικρού κι ασήμαντου κράτους αλλά και ως επικεφαλής της «οικονομίας» της παρακμιακής μεν αλλά πάντα υπολογίσιμης ε.ε.

Μια τέτοια αλλαγή καταμερισμών ευθύνης, γνώσεων και ειδικοτήτων, ένας τέτοιος προσανατολισμός σε μια ιδιαίτερη digital τεχνοκρατία για ένα τέτοιο «ευαίσθητο» πόστο, θα ήταν άλλους καιρούς σήμα κινδύνου (για το πόπολο). Όχι πια!!! Το πόπολο έχει πια κουραστεί απ’ τις διαδοχικές σφαλιάρες και κλωτσιές∙ δεν έχει ούτε το κουράγιο ούτε το μυαλό να καταλάβει τι γίνεται. Δέρνει – και παραδέρνει.

Συνεπώς η καθιέρωση του «ψηφιακού ευρώ» (να μια δουλειά για κομπιουτεράδες!!!) περνάει προς το παρόν απαρατήρητη. (Όπως άλλωστε και η καθολική «απελευθέρωση» των μεταλλαγμένων…). Είναι ζητήματα που δεν μπορούν να αναχθούν σε ένα τυπικό μανιχαϊστικό, ποδοσφαιρικού τύπου δίπολο∙ συνεπώς δεν προσφέρονται για συγκινήσεις∙ κι ας πάνε στην ευχή… «Έχουμε άλλα προβλήματα»… Η «κεντρική διοίκηση» (με την πλήρη συμμετοχή των τοπικών τέτοιων) είναι μακριά, είναι «ψηλά», και «δεν έχουμε κουράγιο ούτε να φτύσουμε τους κοντινούς»…

Digital euro 1

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.14) >> (Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: από ‘δω και πέρα θα χρησιμοποιούμε τον όρο «digital euro» σε εισαγωγικά μόνο σε ότι αφορά την προπαγάνδα που συνοδεύει την συγκεκριμένη καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Κατά τα υπόλοιπα θα αναφερόμαστε σε ηλεκτρονική λογιστική μονάδα / ΗΛΜ, που είναι ένας ακριβής όρος χωρίς παραπλανητικές προεκτάσεις…)

Πριν 20 χρόνια η προοπτική «ψηφιοποίησης του χρήματος» θα προκαλούσε ένα κοινωνικό κύμα αντιδράσεων τροφοδοτημένο από πολλές μεριές. Όχι πια. Μεγάλο μέρος των πρωτοκοσμικών πληθυσμών έχει εξοικειωθεί με τις προϋποθέσεις της καθιέρωσης της ηλεκτρονικής λογιστικής μονάδας σε θέση χρήματος: κατ’ αρχήν απ’ τους τραπεζικούς του λογαριασμούς και την χρήση χρεωστικών (ή και πιστωτικών) καρτών, και πλέον απ’ τις μεταφορές «ποσών» (: «πληρωμές»….) με «άυλο» (λάθος!!! εξαιρετικά υλικό!!!) τρόπο μέσω πλατφορμών του είδους revolut, iris, κλπ. Δεν χρειάζεται να το υποδείξουμε αλλά θα το κάνουμε: ελάχιστοι ξέρουν κι ακόμα λιγότεροι καταλαβαίνουν τι σημαίνουν όλες αυτές οι «διευκολύνσεις» από πολιτική άποψη.

Με δυο λόγια έχει καταντήσει αποδεκτή έως αυτονόητη η ιδέα ότι ο καθένας / η καθεμιά έχει «κάπου» (σ’ έναν τραπεζικό server…) έναν αριθμό, ένα νούμερο, που αντιστοιχεί στα-λεφτά-του / της. Και ότι αυτός ο καθένας / η καθεμιά έχει κυριότητα πάνω σ’ αυτό το νούμερο-που-αντιστοιχεί-στα-λεφτά-του… Σα να τα είχε στο πορτοφόλι του / της…

Κρίμα!!! Πολύ κρίμα!!! Ειδικά οι ντόπιοι αιχμάλωτοι θα έπρεπε να θυμούνται ότι μια ωραία ημέρα, στις 28 Ιούνη του 2015, ξύπνησαν για να διαπιστώσουν ότι αυτά τα νούμερα-των-τραπεζικών-λογαριασμών-τους-που-παρίσταναν-τα-λεφτά-τους ΔΕΝ ήταν δικά τους!!! Δεν είχαν καμιά κυριότητα (με την ιστορική σημασία της λέξης) πάνω τους!!! Για να διαπιστώσουν ότι οι τράπεζες (και το υπουργείο οικονομικών…) ήταν «συνιδιοκτήτες», «συν-κύριοι» των μισθών και των συντάξεών τους∙ μάλιστα ακόμα πιο «ιδιοκτήτες», ως το σημείο να έχουν την καλωσύνη να επιτρέπουν μόνο 60 ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες απ’ αυτές τις αναπαραστάσεις χρήματος να γίνονται κανονικό χρήμα, με την φυσική έννοια, κάθε μέρα. (Αυτό βέβαια δεν ίσχυε για όλους….)

Αυτό το ζήτημα, το ζήτημα της κυριότητας, είναι που διαφοροποιεί κατηγορηματικά, στρατηγικά, ό,τι έχει ονομαστεί ιστορικά χρήμα απ’ τις ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες, μ’ όποια μορφή κι αν εμφανίζονται.

Κρατείστε λοιπόν την εμπειρία αυτής της σκοτεινής αλλά πολύ διδακτικής περιόδου που ονομάστηκε capital controls (: έλεγχοι κεφαλαίου…) και – παρακαλούμε! – μην κάνετε την ανόητη σκέψη / έξοδο κινδύνου ότι «ναι, αλλά αν είχες τότε κάρτα πλήρωνες όσο ήθελες…». Ναι. Κι αν είχες ένα ρεβόλβερ μπορεί να μην πλήρωνες τίποτα και ποτέ!!! Αλλά το ζήτημα που μας ενδιαφέρει (και προτείνουμε, μπορεί μάταια μπορεί όχι να ενδιαφέρει κι εσάς) δεν είναι το πως γίνονται οι «πληρωμές», πώς γίνονται δηλαδή οι ροές χρήματος (ή ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων). Αυτό ενδιαφέρει άλλους: τους (ταξικούς) εχθρούς μας! Το ζήτημα που μας ενδιαφέρει είναι ποιοι, πως και γιατί ελέγχουν αυτά τα ποσά γινόμενοι οι «αόρατοι» συνιδιοκτήτες τους∙ και σε όλο και περισσότερες περιπτώσεις οι αποκλειστικοί κύριοί τους.

Διατυπωμένο αλλιώς: τι είναι ο μισθός αν, τελικά, το εργαζόμενο υποκείμενο χάνει τον έλεγχο πάνω του;

Digital euro 2

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.12) >> Προετοιμαζόμενοι οι ευρωμηχανισμοί για την προώθηση των ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων ως «ψηφιακού χρήματος» ανέθεσαν σε διάφορους σχετικές μελέτες. Μια απ’ αυτές τις προκαταρκτικές μελέτες, του 2023, είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: Ψηφιακό ευρώ: όπου υπάρχουν αμφιβολίες να απέχεις (αλλά να έχεις προετοιμαστεί).

Κατά τους συντάκτες της συγκεκριμένης έρευνας, οι κυριότερες πλευρές μιας τέτοιας καθιέρωσης ήταν (το 2023) αυτές (και μ’ αυτήν την σειρά):

Οι συνέπειες στην αγορά… Οι επιπλοκές για τις τράπεζες… Ζητήματα τεχνικά και σχεδιασμού… Η χρηματοπιστωτική πολιτική… Η οικονομική σταθερότητα… Ο ρόλος της χρηματοπιστωτικής τεχνολογίας και των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών… Οι διεθνείς διαστάσεις… Η ιδιωτικότητα… Η χρηματοπιστωτική συμπερίληψη…

Με λιγότερη ή περισσότερη προσπάθεια θα μπορούσατε να βάλετε εαυτούς και εαυτές στην επικεφαλίδα «ιδιωτικότητα»… (Οτιδήποτε άλλο, ας πούμε η «κυριότητα», ήταν προφανώς λυμένο).

Η ιδιωτικότητα λοιπόν… Στη χρήση ηλεκτρονικών λογιστικών μονάδων… Αυτό πράγματι ενδιαφέρει οποιοδήποτε μηχανισμό πρόκειται να προωθήσει (και αργότερα να επιβάλει) την χρήση ΗΛΜ… Όχι, βέβαια, επειδή θα τον ένοιαζε πράγματι η ιδιωτικότητα!!! Αλλά επειδή θεωρητικά μπορεί – σαν θέμα – να προκαλέσει ανησυχίες, τριβές (και αρνήσεις) στους πληθυσμούς. Ας πούμε λοιπόν δυο λόγια γι’ αυτήν την περιβόητη «ιδιωτικότητα» στις σημερινές digital συνθήκες.

Όταν έρχεται η κουβέντα στην (καθολική) ψηφιακή επιτήρηση η πιο τετριμμένη, η πιο κοινότοπη απάντηση από εκατομμύρια στόματα / μυαλά αιχμαλώτων είναι «δεν με νοιάζει, δεν έχω να κρύψω τίποτα».

Είναι ψέμα, και είναι ηλίθιο!!! Είναι ψέμα γιατί στην πραγματικότητα όλοι / όλες έχουν να κρύψουν και μάλιστα πολλά… Μόνο που τα κρύβουν εκεί που κάθε ενδιαφερόμενος (κράτος, αστυνομία, εταιρείες…) μπορεί να βρει κάθε μυστικό τους ή μη: στα «κινητά» τους!!!

Είναι ηλίθιο επειδή η θέσμιση της ιδιωτικότητας (έγινε με κόπο και αίμα…) δεν αφορούσε … «κρυψώνες»!!! Ούτε «μυστικά»!!! Αφορούσε τον περιορισμό των πεδίων δράσης οποιασδήποτε εξουσίας! Είτε κρατικής είτε επιχειρηματικής! Για παράδειγμα δεν είχε δικαίωμα το όποιο αφεντικό να ξέρει πως «χαλάς» τον μισθό σου!!!

Τώρα (το γενικό αφεντικό) ξέρει! Ξέρει επειδή οι αγορές-με-κάρτες προμηθεύουν τις τράπεζες και τις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες με αναλυτικά στοιχεία του πότε, σε ποιο γεωγραφικό σημείο αγοράστηκε τι από οποιονδήποτε. Και τι κάνουν αυτά τα data; Το πιο απλό (και καθόλου το μοναδικό…): τα πουλάνε σε διαφημιστικές…

Η ιδιωτικότητα έχει πλέον κουρελιαστεί. Συναινετικά και με χαρά! Ας βρεθεί μια άλλη λέξη γι’ αυτήν την «παλινόρθωση των δικαιωμάτων του κεφάλαιου μέρα / νύχτα»!!! Δεν υπάρχει ιδιωτικότητα για τους χρήστες των κινητών, και ακόμα λιγότερη για τους χρήστες άλλου είδους «έξυπνων» συσκευών, μέσα στα σπίτια τους ή έξω απ’ αυτά (π.χ. «φορετά», ψηφιακές βοηθοί, νευρωνικοί αλγόριθμοι, ηλεκτρικά αυτοκίνητα, gps, κλπ κλπ).

Συνεπώς, σαν απόηχος, η «προστασία της ιδιωτικότητας» όταν γίνεται χρήση ΗΛΜ είναι παιχνιδάκι για τους μηχανισμούς. Θα την υποσχεθούν, θα ξαναορκιστούν ότι τα data των δοσοληψιών με ΗΛΜ θα είναι απόρρητα, και η μάζα θα τους πιστέψει. (Τους πιστεύει ήδη…)

Digital money…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.09) >> H Francesca Albaneze («ειδική εκπρόσωπος του οηε για την κατεχόμενη Παλαιστίνη») υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών της στις ηπα (αν έχει τέτοιους εκεί…) με διοικητική απόφαση του ψοφιοκουναβιστάν… επειδή υπερασπίζεται την Παλαιστίνη…. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι….

Ο Jacques Baud, απόστρατος ταγματάρχης του ελβετικού στρατού και ειδικό στέλεχος του οηε με ανθρωπιστικές αποστολές σε αφρικανικά κράτη υφίσταται το «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών του στο βέλγιο όπου ζει, με απαίτηση του Μικρού Πρίγκηπα του Λίγηρα και διοικητική απόφαση των πολιτικών βιτρινών της ε.ε. επειδή δεν υποστηρίζει την αντιρωσική «γραμμή». Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι… Και δεν μπορεί να αγοράσει ούτε μια μπύρα από supermarket…

O γερμανός δημοσιογράφος Huseyin Dogru και η γυναίκα του υφίστανται «πάγωμα» των τραπεζικών λογαριασμών τους στη γερμανία όπου ζουν κατηγορούμενοι (ο πρώτος άμεσα, η δεύτερη λόγω σχέσης…) για «αντισημιτισμό» λόγω αρθρογραφίας για την γενοκτονία στην Παλαιστίνη∙ και «φιλορωσισμό» λόγω της άποψής του για τον πόλεμο στο ουκρανικό πεδίο μάχης. Δεν έχει δικαστεί, δεν έχει καταδικαστεί για κάτι. Απλά είναι υποχρεωμένος να την βγάζει με την βοήθεια φίλων…

Αυτά μπορεί να θεωρηθούν «μεμονωμένα περιστατικά» όπου αποδεικνύεται πως οι (ιδιωτικές) τράπεζες κάτω από κρατικές οδηγίες και κάλυψη δρουν ως συνιδιοκτήτες χρηματικών ποσών που έχουν την μορφή ΗΛΜ στους servers τους, αρνούμενες την κυριότητα των «τιμωρημένων» διοικητικά υπηκόων. Όμως αντί για «μεμονωμένα» θα έπρεπε να θεωρηθούν παραδειγματικά: μπορούμε να το κάνουμε (σε βάρος σας) και θα το κάνουμε επειδή έτσι γουστάρουμε όσο «επώνυμοι» κι αν είστε.

Το 2021, με διοικητική απόφασή της η αυστραλέζικη πολιτεία της Βικτώρια «πάγωσε» τους συνταξιοδοτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς ηλικιωμένων που αρνούνταν να πλατφορμιασμιαστούν. (Μετά προσπάθησε να το μπουρδουκλώσει, «όχι, δεν το κάναμε γι’ αυτό, το κάναμε για να εισπράξουμε πρόστιμα»…)

Τον Φλεβάρη του 2022 το καθαρματάκι του καναδά Justin Trudeau «πάγωσε» για καμιά 10αριά μέρες χιλιάδες μισθοδοτικούς και συνταξιοδοτικούς λογαριασμούς όσων καναδών συμπαραστάθηκαν στις κινητοποιήσεις των νταλικέρηδων κατά του υποχρεωτικού «εμβολιασμού». Για το καλό τους το κάνουμε – είπε, με την μαφιόζικη άνεση που τον διέκρινε.

Εδώ δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «μεμονωμένα». Ακόμα και σ’ αυτήν την «κυρίαρχη και αποδεκτή» μορφή όπου ιδιωτικές επιχειρήσεις (: τράπεζες) μπαίνουν ανάμεσα στον καθένα και την τσέπη του, η πειθάρχηση αποκτάει καινούργιες, ωμές δυνατότητες.

Δεν πρόκειται για «θεωρητικές» δυνατότητες του κράτους και του κεφάλαιου!!! Πρόκειται για τον τεχνοπολιτικό πυρήνα της καθιέρωσης των ΗΛΜ: έλεγχος, έλεγχος, έλεγχος!!! Όλοι όσοι «δεν έχουν κάτι να κρύψουν» μπορεί να αδιαφορούν για το ότι «πληρώνοντας άυλα» παρέχουν στις τράπεζες όλα τα data για τις καθημερινές τους συνήθειες∙ μπορεί ακόμα ακόμα και να αδιαφορούν για τις διαφημίσεις που τους κατακλύζουν με βάση τα «καταναλωτικά προφίλ» τους. Θα αδιαφορήσουν λιγότερο όταν θα απαγορεύεται να χρησιμοποιήσουν τις αγαπημένες τους ΗΛΜ εδώ ή εκεί κατά τα γούστα τους∙ αλλά τότε θα είναι αργά.

‘Όταν τα αφεντικά και οι δημαγωγοί τους μιλούν για «πάγωμα» ΗΛΜ δεν εννοούν ότι … βάζουν παγάκια κάπου!!! Εννοούν αλγοριθμικές εντολές που σταματούν την κίνηση ηλεκτρονίων: οι ηλεκτρονικές λογιστικές μονάδες δεν είναι χρήμα με καμία ιστορική έννοια! Είναι αριθμητικές αναπαραστάσεις αλγοριθμικών λειτουργιών.

Πράγμα που σημαίνει: το «ψηφιακό χρήμα» είναι προγραμματίσιμο!!!

Το προγραμματιζόμενο χρήμα ενσωματώνει κανόνες, λογική και συνθήκες απευθείας στην κίνηση των κεφαλαίων και αναδιαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των ψηφιακών πληρωμών. Αντί να βασίζεται σε ξεχωριστά συστήματα για την έγκριση, την συμφωνία ή την επιβολή ελέγχων μετά την πραγματοποίηση μιας πληρωμής, το προγραμματιζόμενο χρήμα επιτρέπει την αυτόματη εκτέλεση πληρωμών όταν πληρούνται προκαθορισμένες συνθήκες.

Η υιοθέτηση αυξάνεται ραγδαία, με την παγκόσμια αγορά προγραμματιζόμενων πλατφορμών χρήματος να αποτιμάται σε 3, 8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2024 και να προβλέπεται να φτάσει τα 29,6 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2033…

Από πρώτη ματιά αυτός ο «προγραμματισμός» εμφανίζεται ως η διευκόλυνση να «δίνεις εντολή στον τραπεζικό λογαριασμό σου να κάνει αυτόματα επαναλαμβανόμενες πληρωμές» π.χ. για ύδρευση, ηλεκτροδότηση, κλπ. Αλλά η αναπαράσταση των ΗΛΜ που θεωρείς λογαριασμό «σου» ΔΕΝ παίρνει εντολές από εσένα!!! Παίρνει εντολές απ’ τους ιδιοκτήτες των αλγορίθμων – κατόπιν αιτήματός σου. Κι όπως είναι αυτονόητο (είναι;) οι ίδιοι ιδιοκτήτες μπορούν να δώσουν κι άλλες εντολές. Να «παγώσουν» συνολικά τις ΗΛΜ σου∙ ή εν μέρει κάποιες κινήσεις τους. Για να σε συνετίσουν ή να σε τιμωρήσουν… Πώς αγοράζεις τσιγάρα (π.χ.) όταν ο γιατρός σου είπε να το κόψεις; Θες να επιβαρύνεις το σύστημα υγείας; Είσαι τόσο αντικοινωνικός; Τώρα θα δεις!!!

Digital euro…

Δευτέρα 29 Ιούνη (01.03)>> Θα μπορούσαμε (και ίσως θα έπρεπε) να αναλύσουμε ακόμα περισσότερο αυτήν την «Αλλαγή Παραδείγματος» που σχετίζεται με εκείνο που ονομάζεται χρήμα – αλλά δεν είναι εδώ το κατάλληλο μέρος.

Εκείνο που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι η μετάβαση στις ΗΛΜ έχει προχωρήσει ήδη αρκετά, χωρίς σοβαρές κοινωνικές / ταξικές ενστάσεις και αντιθέσεις. Κι ωστόσο ο πραγματικός στόχος της (ό,τι και να ειπωθεί από «ειδικούς» ή τεχνοφετιχιστές) δεν είναι άλλος απ’ την «σωστή ανάλωση του εργατικού μισθού». Σωστή για την καπιταλιστική συσσώρευση στην 4η βιομηχανική επανάσταση – εννοείται.

Τι σημαίνει «σωστή ανάλωση του εργατικού μισθού»; Σημαίνει πρώτα απ’ όλα την παραδοχή, την αναγνώριση απ’ την μεριά των μισθωτών ότι α) ο μισθός ΔΕΝ τους ανήκει, και β) ότι ΔΕΝ είναι το (συνήθως χαμηλό) «αντίτιμο» της εκμετάλλευσής τους. Αλλά ότι α) ο μισθός τους παραχωρείται υπό όρους και προϋποθέσεις (που θα πρέπει να ελέγχονται), και β) τον έλεγχο αυτόν θα τον κάνει «αυτόματα» το πατερναλιστικό κράτος / κεφάλαιο ως εκπρόσωπος του «γενικού συμφέροντος».

Δεν πρόκειται ούτε για μυστικό ούτε για «συνωμοσία» απ’ την μεριά των αφεντικών! Έχουν δείξει καθαρά τι εννοούν και τι σκοπεύουν. Έχουν «θερμομετρήσει» την κοινωνική αποδοχή, και προχωρούν. Με σταθερά βήματα σε λεωφόρους ανοικτές…

Αλλά είπαμε: «όχι άλλες κακές ειδήσεις!»….

Ζήτω οι καλές!!!

Ζήτω οι ζεστές, οικογενειακές στιγμές!!!