Tag: εξωτερική πολιτική

Όχι γραβάτα· ζαλάδα

Τετάρτη 13 Φλεβάρη. Εν τω μεταξύ, ενόσω ο τενεκεδένιος (υποθέτουμε ότι) σχεδιάζει τις δηλώσεις του μετά την παρασημοφόρησή του, οι διοργανωτές του συνεδρίου που θα τον τιμήσει έχουν σοβαρότερες έγνοιες. Σε μια έκθεση 100 σελίδων εν όψει του επερχόμενου ραντεβού μεθαύριο, σε κάποιο σημείο, οι αναλυτές του συνεδρίου ασφαλείας του Μονάχου σημειώνουν:

…Αν πιστέψει κανείς αυτά που λέγονται στις πρωτεύουσες των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, ο κόσμος μπαίνει σε μια καινούργια εποχή ανταγωνισμού μεταξύ μεγάλων δυνάμεων….

Αμάν! Τι κακό μας βρήκε; Πως έγινε αυτό; Κυρ global leader τενεκεδένιε, πας που πας εκεί, κάνε κάτι και γι’ αυτό!!! Αν δεν έχεις τίποτα καλύτερο, πες ένα απ’ τα αγαπημένα σου ανέκδοτα, που να ‘χει μέσα καμήλα, ουρά, σκυλιά – πες κάτι τέλος πάντων!

(φωτογραφία: Μήπως περιμένουν τον Μεσσία; Τον global ηγέτη;

Έρχεται!!!)

Η εγκληματική οργάνωση επιστρατεύει και τα ιδρύματα

Κυριακή 10 Φλεβάρη. Ενώ η εξέγερση στη Γάζα συνεχίζεται απ’ τις 30 του περασμένου Μάρτη, όπως και οι δολοφονίες διαδηλωτών απ’ τον ισραηλινό στρατό, το ελληνικό κράτος / παρακράτος κάνει ότι μπορεί για να βαθύνει την συμμαχία του με το ρατσιστικό, απαρτχάιντ καθεστώς του Τελ Αβίβ.

Το υπ.οικ. χρηματοδοτεί με τουλάχιστον 7 μύρια απ’ τα εσπα την «συνεργασία ελλάδας ισραήλ» σε έρευνα και τεχνολογία. Το κόλπο αφορά απ’ την μια ντόπιους «ερευνητικούς οργανισμούς» (πανεπιστήμια και ινστιτούτα, δημόσια ή ιδιωτικά) και απ’ την άλλη μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Απ’ το ελλαδιστάν θα πρέπει (στις προτάσεις για χρηματοδότηση) να συμμετέχουν τουλάχιστον ένα ερευνητικό σκέλος και ένα επιχειρηματικό· θα πρέπει όμως, υποχρεωτικά, να υπάρχει και ισραηλινό σκέλος… Το μέγιστο ποσό επιχορήγησης ανά έργο έχει οριστεί στις 400.000 ευρώ.

Το ελληνικό κράτος / παρακράτος επιδιώκει την «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας» μέσα απ’ την αξιοποίηση του ισραηλινού know how. Αν αυτό το κόλπο προχωρήσει θα βγάλει «διαμάντια» για την «ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας». Μ’ όποιον δάσκαλο καθήσεις…

Κι αν για τα αφεντικά το να βγάζουν φράγκα απ’ το αίμα είναι κοινοτοπία, οι πανεπιστημιακοί και οι «ερευνητές» πως ακριβώς σκοπεύουν να δικαιολογηθούν για την συνενοχή τους στο έγκλημα;

Θα πρέπει να ερωτηθούν – χωρίς περιστροφές… Όπως επίσης θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις το «αριστερό» υπουργείο «παιδείας και θρησκευμάτων», που είναι ο «ενδιάμεσος φορέας» σ’ αυτό το κόλπο.

Υπάρχει σοβαρό θέμα εδώ κυρ Κώστα (Φωτάκη): αναδεύετε για καιρό το αίμα των παλαιστίνιων και λογαριασμό δεν δίνετε…

Κανάς άλλος για τον ισραηλινό τεχνομιλιταρισμό;

Τρίτη 5 Φλεβάρη. Πριν 2 χρόνια τέτοια εποχή τα ισραηλινά δικαστήρια έχωσαν για εννιά χρόνια στα μπουντρούμια τους έναν παλαιστίνιο πιτσιρικά που, αν ζούσε αλλού, θα είχε προσληφθεί από κάποια high tech εταιρεία με μισθό αρκετών μηδενικών. Ο 23χρονος Majid Oweida, απ’ την Γάζα, με εργαλεία έναν φορητό υπολογιστή, έναν αποκωδικοποιητή σήματος και ένα δορυφορικό πιάτο είχε καταφέρει να χακέψει για καιρό το «διάμαντι» της ισραηλινής βιομηχανίας drones, το Heron TP, που κτυπούσε στη λωρίδα τους «τρομοκράτες». Ο Oweida κατάφερε να «κλέβει» σε πραγματικό χρόνο αυτά που «έβλεπαν» τα ισραηλινά drones – εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες ώστε να αποφεύγονται τα θανατηφόρα κτυπήματα απ’ τους βομβαρδισμούς του Heron TP. Κάποιος «κάρφωσε» τον Oweida που δούλευε σαν μηχανικός ήχου σ’ έναν ρ/σ της «ισλαμικής τζιχάντ» στη Γάζα. Και τον έδεσαν τον Φλεβάρη του ’16, όταν επιχείρησε να πάει στη δυτική Όχθη για να βοηθήσει στο στήσιμο ενός τηλεοπτικού σταθμού…

Ο Oweida δεν λέγεται Guaido… Δεν δήλωσε «πρόεδρος» της airbus… Και – κυρίως – είναι παλαιστίνιος της αντίστασης. Αμφιβάλλουμε καν και καν αν είναι ένας ήρωας της διεθνούς των hackers.

Δυο χρόνια μετά την καταδίκη του, προχτές, ανακοινώθηκε η έναρξη ενός προγράμματος εκπαίδευσης του γερμανικού στρατού, στην ισραηλινή στρατιωτική βαση του Tel Nof, σ’ αυτά ακριβώς τα «διαμάντια»: τα Heron ΤP. Δύο γερμανοί καραβανάδες, ένας πιλότος και ένας χειριστής αισθητήρων, άρχισαν την δίμηνη εκπαίδευσή τους σ’ αυτά τα drones που είναι ελεγμένα στην πράξη! Το Βερολίνο είναι υπερήφανο για την συνεργασία. Ο αρχικαραβανάς της αεροπορίας του Kristof Conrath δήλωσε όλο καμάρι:

…Οι ισραηλινοί εταίροι μας έχουν πολύ μεγάλη εμπειρία σ’ αυτόν τον τομέα, και έχουν και το κατάλληλο περιβάλλον εκπαίδευσης…

Και η «εμπειρία» και το «περιβάλλον εκπαίδευσης» έχουν όνομα: Παλαιστίνη.

Υπάρχουν σύντροφοι / συντρόφισσες στη γερμανία; Τι κάνουν;

Το χρήμα του αίματος

Δευτέρα 4 Φλεβάρη. Καπιταλισμός εδώ, καπιταλισμός κι εκεί. Η ισπανική κατασκευαστική Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles δήλωσε ότι αρνείται να συμμετάσχει στον διαγωνισμό για την κατασκευή της δεύτερης γραμμής του τραμ στην Ιερουσαλήμ / al Quds, «επειδή η διέλευσή της περιλαμβάνει και παλαιστινιακή γη που είναι κατεχόμενη, κατά παράβαση ης διεθνούς νομιμότητας».

Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτό που πιθανότατα επέβαλε αυτήν την απόφαση στην ισπανική κατασκευαστική (που μετά απ’ αυτήν την απόφασή της, το καταλαβαίνει, δεν θα ξαναπάρει έργο απ’ το ρατσιστικό, απαρτχάιντ ισραηλινό καθεστώς, ακόμα κι αν είναι «καθαρό» – ούτε απ’ τους συμμάχους του), πέρα απ’ την διευρυνόμενη συμπαράσταση στην παλαιστινιακή αντίσταση, ήταν το συνδικάτο των εργατών της. Το οποίο αρνήθηκε να δουλέψει για μια τέτοια δουλειά. Ναι: ο εργατικός διεθνισμός δουλεύει!

Εδώ οι ελληνικές στα.συ. και γεκ/τέρνα προχωρούν κανονικά στην συμμετοχή τους σ’ αυτή την απαρτχάιντ μπίζνα. Να αφήσουμε (έστω θεωρητικά) ανοικτό το ενδεχόμενο κάποιο ντόπιο συνδικάτο να την σαμποτάρει αποτελεσματικά; Χλωμό.

Γιατί, κατά τα άλλα, πάντα είναι πολλά τα λεφτά για τους συνεργάτες των φασιστών· είτε παλαιού, είτε νέου τύπου. Δεν θα χαλάσει τώρα η αυθεντική εθνική ιστορία!

If you tolerate this…

Παρασκευή 1 Φλεβάρη. Όσες / όσοι έχουν ακόμα αίμα στις φλέβες τους θα δουν τα επόμενα δύο βίντεο επειδή το εννοούν. Αλλά υπάρχουν και οι περαστικοί, οι τουρίστες του κυβερνοχώρου, οι αιώνια αθώοι και αιώνια αδιάφοροι. Αυτοί κι αυτές αντέχουν, άραγε, να δουν και, ίσως, να καταλάβουν; Μπα. Μάλλον είναι κατεστραμμένοι οριστικά…

Πρώτα ένα ενδεικτικό για το τι έγινε στη Γάζα το 2014 – και δεν ήταν η πρώτη φορά:

Και ύστερα αυτό:

Η εγκληματική συμμορία

Παρασκευή 1 Φλεβάρη. Ο πρώην «αρχηγός γεεθα» του ισραηλινού στρατού Benny Gantz κατεβαίνει στις εκλογές στις 9 Απρίλη – και το πιο πάνω ήταν ένα απ’ τα προεκλογικά του promo. Επικεφαλής ενός καινούργιου κόμματος, ονόματι «η δύναμη του ισραήλ». Ο ισραηλινός αρχιχασάπης είναι ιδιαίτερα πειστικός στο εκλογικό σώμα, ειδικά αφού ο άλλος φασίστας, ο Netanyahou, έχει βουλιάξει τόσο πολύ στα σκατά των «σκανδάλων» του ώστε είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν, στην περίπτωση που εκλεγεί για μια ακόμα φορά, θα γλυτώσει τα δικαστήρια. Ο Gantz έχει υψηλή επιρροή και αποδοχή, και δεν παραλείπει να θυμίσει τους ψηφοφόρους το γιατί: το καλοκαίρι του 2014, σαν επικεφαλής του στρατού “της μόνης δημοκρατίας” διηύθυνε την δολοφονία περισσότερων από 2.200 φυλακισμένων παλαιστίνιων στη Γάζα (πάνω από 500 ήταν παιδιά) και την όσο ήταν δυνατόν μεγαλύτερη ισοπέδωση εκεί, μέσα σε 50 ημέρες βομβαρδισμών και χερσαίας εισβολής. Μέσα σε 50 ημέρες «καταστολής» και «παραδειγματικής τιμωρίας» των αιχμάλωτων…

Ήταν ένα «κατόρθωμα» που, αφού χειροκροτήθηκε τότε θερμά απ’ την φασιστική ισραηλινή πλειοψηφία, τώρα θα εξαργυρωθεί και «πολιτικά».

Το καλοκαίρι του 2014 το ελληνικό κράτος / παρακράτος / κεφάλαιο ήταν ήδη στενός σύμμαχος του φασιστικού ισραηλινού κράτους. Από τότε, χάρη στις άοκνες προσπάθειες των φαιόζ και των ροζ κυβερνητών έγινε ακόμα στενότερος. Τώρα ένα καλό μέρος αυτούς του διακομματικού ελληνικού βαθέος κράτους θα ψήφιζε, είναι σίγουρο (αν είχε το δικαίωμα) «στρατηγό Gantz for prime minister»…

Όποιος δεν καταλαβαίνει τι σημαίνουν αυτές οι ελληνικές εκλεκτές συμμαχίες απλά βάζει τα χέρια του μέχρι τον ώμο στο αίμα – προς το παρόν των παλαιστίνιων και των αιγύπτιων της αντίστασης… Όποιος λέει ότι «δεν με ενδιαφέρουν οι συμμαχίες του κράτους στο οποίο ζω και το τι κάνει σ’ αυτές» ανήκει απλά, σ’ εκείνο το είδος των πρωτοκοσμικών φασιστών που λένε: σκοτώστε τους όσο πιο μακρυά γίνεται – να μην μου χαλάσουν τον ύπνο τα ουρλιαχτά τους…

Σκοτώστε τους οπουδήποτε μακριά απ’ την αυλή μου… Για να το παίζω εγώ “αγωνιστής” με όλη μου την ησυχία…

(φωτογραφία: Ο χασάπης της Γάζα, αριστέρα, και δεξιά ο έλληνας θαυμαστής του, αρχηγός γεεθα στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος – στις 9 Δεκέμβρη του 2012. Στη στρατιωτική βάση Rabin, στο Τελ Αβίβ.

«Αλλά τότε που είχαμε συναντηθεί..» – θα έλεγαν οι φίλοι του στρατηγού Gantz όπως άλλωστε είπαν και οι ντόπιοι φίλοι του στρατηγού Μλάνιττς «… δεν είχε υπάρξει πρόβλημα…»

Αν η σφαγή στη Βοσνία και στη Σρεμπρένιτσα κράτησε συνολικά 4 χρόνια, η σφαγή στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη κρατάει ήδη 70. Πόσα μικρά και μεγάλα καθάρματα θα συνεχίσουν να την υποστηρίζουν; Πόσοι «δεν με ενδιαφέρει» τουρίστες στον πλανήτη γη θα συνεχίσουν να σηκώνουν τους ώμους – με τα χέρια τους στο αίμα; Πόσοι καραγκιόζηδες στα μέρη μας, άλλοι τσατσορούφιανοι κι άλλοι χρήσιμοι ηλίθιοι, θα παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει πρακτικά ο ελληνικός ιμπεριαλισμός – και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του;)

Προορισμός: κατοχή!…

Πέμπτη 31 Γενάρη. Συνεχίζουν να θυμώνουν και να αφρίζουν οι φασίστες του Τελ Αβίβ – έχουν περιθώριο να το συνηθίσουν. Η διεθνής αμνηστία απαίτησε με χθεσινή απόφασή της απ’ όλες τις πλατφόρμες ψηφιακής τουριστικής προώθησης (airbnb, booking.com, expedia, tripadvisor) να καταργήσουν τους ισραηλινούς τουριστικούς προορισμούς που βρίσκονται στην κατεχόμενη δυτική Όχθη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εταιρείες θα συμμορφωθούν. Σημαίνει όμως ότι αν συνεχίσουν να κάνουν το κορόιδο θα γίνουν στόχος εύλογης αντίδρασης απ’ τα κάτω· και δεν θα είναι αμελητέα αυτή η αντίδραση.

Εννοείται ότι το καθεστώς του Τελ Αβίβ κατηγόρησε την διεθνή αμνηστία (για τι άλλο;) για “διαστροφή των γεγονότων” και …. “αντισημιτισμό”… Σωστά: μεταξύ των φασιστών του πλανήτη υπάρχει η βεβαιότητα ότι τους ανήκει – ο πλανήτης.

Ποιος τολμάει να το αμφισβητεί; Ποιος τολμάει να αμφισβητεί το “δικαίωμά” τους να βιάζουν την ζωή, την αξιοπρέπεια, την καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων;

Πράγματι: η διεθνής αμνηστία δεν είναι καθόλου αρκετή…

(φωτογραφία στη μέση: δεκάδες παλαιστίνιοι αντι-κατοχικοί και εβραίοι αντι-εθνικιστές μπλόκαραν για μισή ώρα, πριν μια βδομάδα, τον highway 4370, τον καινούργιο ρατσιστικό δρόμο που περνάει μέσα απ’ τα κατεχόμενα εδάφη στη δυτική Όχθη, αλλά είναι σχεδόν αποκλειστικά για χρήση των φασιστο-εποίκων. Προσεχώς θα προσθέσουν στο πανό και το “no tourism”.

Φωτογραφία κάτω: αυτό που βλέπετε είναι η Shuhada str., ένας απ’ τους κεντρικούς δρόμους της Χεβρώνα, από τότε η μισή πόλη καταλήφθηκε απ’ τον στρατό του Τελ Αβίβ. Είναι ένα πλάνο απ’ την πρωτόγονη μεν αλλά ρατσιστική και μιλιταριστική πολεοδομία του ισραηλινού απαρτχάιντ. Εδώ το «no tourism» περισσεύει…)

70 και 1

Τρίτη 29 Γενάρη. Δεν είναι το νέο όριο συνταξιοδότησης – όχι ακόμα. Τόσα είναι τα “βέτο” που μπορεί να βάλει το ελληνικό κράτος στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων ένταξης της βόρειας μακεδονίας στην ε.ε.. Τάδε έφη ο αναπληρωτής καθηγητής “εθνικής γραμμής” Συρίγος, και είναι ακριβής σ’ αυτό που περιγράφει. Τα “κεφάλαια” της ένταξης είναι 35. Η Αθήνα μπορεί να βάζει βέτο στην αρχή (“για να μην ανοίξει το κεφάλαιο”) και στο τέλος (“για να μην κλείσει”). Οπότε 35Χ2=70. Όσο για τον λούκουμο των βέτο; Στο τέλος, όταν θα ψηφίζεται το τελικό ο.κ. (για την ένταξη). Το know how το έχει η πατρίς: απ’ τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Άγκυρας…

Φυσικά, ο α.κ.ε.γ. πρόσθετε στην πανηγυρική ανακοίνωσή του κάτι του είδους “… να μην το παραχέσουμε όμως”. Σωστό κι αυτό. Όχι 71 βέτο. Οικονομία. 10, 15 ή 20 θα είναι καλύτερα για τα επόμενα χρόνια. Θα δίνουν μορφή στον διαρκή εκβιασμό του “μεγάλου ψαριού” που κοιτάει πάντα αλλήθωρα το “μικρό ψάρι”…

Θα έρθει ο καιρός (και όχι μετά από αιώνες!) που θα γίνει σαφές το δίκιο της θέσης μας: το ελληνικό κράτος αντάλλαξε έναν εκβιασμό παλιό, στατικό και άγονο (για το “όνομα”) με έναν καινούργιο, ευέλικτο, δυναμικό και “παραγωγικό” (για την ένταξη στην ε.ε.). Κι αυτό πουλήθηκε (και αγοράστηκε) για “αριστεροσύνη”… (Σιγά τα καινούργια νέα!!)

Το γεγονός ότι οι θείες Λίτσες του λαού και του τόπου είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν να το καταλάβουν, οφείλεται εν μέρει στο ότι οι ταγοί του έθνους (οι ροζ, οι μπλε, οι φαιοί και οι υπόλοιποι) δεν επιτρέπεται να κάνουν ανοικτά την κατήχηση που κάνει ένας α.κ.ε.γ., ένας αναπληρωτής καθηγητής “εθνικής γραμμής”. Και εν μέρει οφειλεται στο ότι αυτά τα “ευέλικτα και δυναμικά” τις τρομάζουν τις παραδοσιακές θείες Λίστες– εκτός αν αφορούν την μπάλα και το στοίχημα…

Απ’ την άλλη μεριά μέσα σ’ αυτόν τον “ευέλικτο, δυναμικό και παραγωγικό” εκβιασμό θα σιτίζεται το παλαιού τύπου ελληνικό φασισταριό. Θα έχει εδώ η εκεί “λόγο”…

Κι αυτό, επίσης, θα το θυμηθείτε – ακόμα κι αν το κάνετε μετά από 5 χρόνια (το συνηθισμένο διάστημα μετά απ’ το οποίο πολλοί μας λένε, χωρίς κόστος, “δίκιο είχατε”). Η κατά τις δοξασίες της “αριστέρα” του ντόπιου κράτους / παρακράτους / κεφάλαιου, σωστά καθοδηγούμενη, έκανε δυο φορές το καθήκον της απέναντι στ’ αφεντικά της. Την μία φτιάχνοντας μια “συμφωνία” πειρατείας στο σύνταγμα και στους νόμους της βόρειας μακεδονίας που θα εξασφαλίσει για κάποια χρόνια το ελληνικό δικαίωμα ανακατέματος στα εσωτερικά του κράτους (με αντιπολιτεύσεις, κλπ). Την δεύτερη δίνοντας “έδαφος διαρκείας” στο ντόπιο φασισταριό. Το ότι δεν είχε συναίσθηση δεν έχει σημασία. Έτσι είναι οι χρήσιμοι λακέδες. Πάνω απ’ όλα χρήσιμοι.

Μπορεί να μην εξασφαλίζεται το παλιό και ένδοξο όνειρο του διαμελισμού της επικράτειας του (βορειο)μακεδονικού κράτους… Είναι, όμως, μια ιμπεριαλιστική “light” δορυφοριοποίηση. Όχι ομαλή – εννοείται. Αφημένη στις δυναμικές της – πάντως. Έχει ο θεός…

Μια χαρά υπηρετούν τα «εθνικά συμφέροντα» οι λακέδες της Κουμουνδούρου και το βαθύ πασοκ που τους έχει για βιτρίνα…. Αυτές οι μαλακίες περί «προδοτών» είναι μόνο για να βγάζει μεροκάματο το κλασσικό φασισταριό – του ίδιου κράτους, του ίδιου παρακράτους, του ίδιου κεφάλαιου, των ίδιων αφεντικών.

(Όσο για τον κρατικό πατερναλισμό του «ενδιαφέροντος» για τους εργάτες; Όποιος τρώει απ’ το καλωσύνη του αφεντικού δηλητηριάζεται – είτε το ξέρει είτε όχι…)

Έγινε – και αθωώθηκε; (1)

Δευτέρα 28 Γενάρη. Το ελληνικό κράτος είναι στενός σύμμαχος του ρατσιστικού, απαρτχάιντ ισραηλινού· και συνεργάτης του στην εξόντωση των παλαιστινίων – γνωστό.

Αυτή είναι η μόνη θέση που νομιμοποιεί αυτό το κράτος (το ελληνικό) και τα αφεντικά του για να εμφανίζονται σήμερα (χτες) πως τιμούν τη μνήμη του Ολοκαυτώματος… Τίποτα δεν τιμούν – εκτός απ’ τα περιθώρια που τους έχει δώσει ο ισραηλινός ρατσισμός και οι οπαδοί του. Δεν τιμούν με τίποτα τους δολοφονημένους στα ναζιστικά στρατόπεδα χιλιάδες εβραίους της Σαλονίκης. Γιατί ποτέ δεν τιμωρήθηκαν οι έλληνες συνεργάτες των ναζί (και γι’ αυτό το μαζικό έγκλημα). Ποτέ δεν τιμωρήθηκαν όσοι (και δεν είναι καθόλου λίγοι) επωφελήθηκαν υλικά απ’ την σφαγή των εβραίων.

Η μνήμη του Ολοκαυτώματος και η υπεράσπιση του ισραηλινού φασισμού / ρατσισμού είναι εντελώς αντίθετες, αντίπαλες μεταξύ τους πολιτικές θέσεις. Έχουμε καθήκοντα στην υπεράσπιση του πρώτου· και στην αδιαπραγμάτευτη αντιπαλότητα με το δεύτερο. Και καμία πρόθεση να αφήσουμε οτιδήποτε στα χέρια (και στις ορέξεις) των καπηλευτών και των διαστρεβλωτών της Ιστορίας και της πραγματικότητας. Απ’ όπου κι αν προέρχονται. Η μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν ανήκει στους κρατικούς και παρακρατικούς δολοφόνους!

Αυτά γράφαμε λοιπόν, μεταξύ άλλων, στο Sarajevo νο 13, τον Μάη του 2007, στη σειρά κειμένων τα μυστικά του βούρκου: καλά κρυμμένες ιστορίες του ελληνικού ιμπεριαλισμού (δ μέρος).

… Στις 23 Ιούνη 1931 η εφημερίδα μακεδονία δημοσίευσε ένα εμπρηστικό άρθρο που κατηγορούσε τους αντιπρόσωπους του εβραϊκού αθλητικού και πολιτιστικού συλλόγου Μακαμπί ότι συμμετείχαν σε συνάντηση του βουλγαρικού κομιτάτου στην Σόφια, όπου συζητήθηκε η αυτονόμηση της μακεδονίας. Η κατηγορία ήταν αέρας κοπανιστός, αλλά η δημοσίευση ήταν μια καλά υπολογισμένη προβοκάτσια σε βάρος της εβραϊκής κοινότητας.

Την σκυτάλη πήρε η “εθνική παμφοιτητική ένωση” που κυκλοφόρησε την ίδια μέρα εμπρηστική προκήρυξη όπου κατηγορούσε τους εβραίους ότι “ως κομμουνισταί συνεργάζονται μετά των κομιτατζήδων και σκάπτουν τον τάφο της Ελλάδος… προτρέπουν τους Έλληνας στρατιώτες να στρέψουν τα όπλα κατά των αξιωματικών τους… δυσφημούν παν το ελληνικόν… κηρυσσόμενοι υπέρ της αυτονομήσεως της Μακεδονίας”, καλούσε “σε άγριον μποϋκοτάρισμα εναντίον των Εβραίων” και έκλεινε “εμπρός Έλληνες, αρχίσατε με ενθουσιασμόν τον αγώνα και ετοιμασθήτε δια μεγαλυτέρους αγώνας”.

Στην ρατσιστική εκστρατεία προσχώρησαν άμεσα οι υπόλοιπες φασιστικές συμμορίες, σύνδεσμοι απόστρατων, εν ενεργεία στρατιωτικοί, αλλά και εθνικιστικές οργανώσεις προσφύγων. Τις επόμενες μέρες ξεκίνησαν επεισόδια που σε ορισμένες περιπτώσεις εξελίχτηκαν σε κανονικές μάχες στα όρια των εβραϊκών συνοικισμών, όπου στήθηκαν οδοφράγματα για αυτοπροστασία. Τα γραφεία της Μακαμπί πυρπολήθηκαν, ενώ συναγωγές και καταστήματα πετροβολήθηκαν.

Στις 28 Ιούνη αποσπάσματα φασιστών επιτέθηκαν στον συνοικισμό 151, αλλά οι ντόπιοι τους έδειραν. Το επόμενο βράδυ ένας όχλος περίπου 2.000 φασιστών υπό την καθοδήγηση των τριεψιλιτών επιτέθηκε στον συνοικισμό Κάμπελ όπου έμεναν 220 φτωχές εβραϊκές οικογένειες, εγκατεστημένες εκεί μετά την πυρκαγιά του ’17. Οι κάτοικοι φοβισμένοι είχαν κλειστεί στα σπίτια τους, αναγκάστηκαν όμως να τραπούν σε φυγή για να γλιτώσουν όταν οι φασίστες έβαλαν φωτιά στον οικισμό. Επιθέσεις έγιναν και σε άλλες δύο γειτονιές, αλλά εκεί οι κάτοικοι κατάφεραν να τις αποκρούσουν. Στις βιαιοπραγίες στο Κάμπελ πήρε μέρος μέχρι και το στρατιωτικό απόσπασμα που είχε σταλθεί δήθεν για να επιβάλλει την τάξη, ενώ πολλοί από τους τραυματίες φασίστες ήταν στρατιωτικοί. Τις επόμενες μέρες οι κάτοικοι τρομαγμένοι εγκατέλειψαν την ρημαγμένη συνοικία κι αναζήτησαν καταφύγιο σε κοινοτικά κτήρια του κέντρου, χωρίς ποτέ να επιστρέψουν στις εστίες τους.

Μετά το πογκρόμ έγινε ολότελα καθαρό στην εβραϊκή κοινότητα, ήδη βαριά χτυπημένη από τις διακρίσεις και την καταστροφή του ’17, ότι ήταν παγιδευμένη σε μια απελπιστική κι επικίνδυνη κατάσταση. Για ακόμη μία φορά η προσφυγιά έγινε η μόνη διέξοδος σωτηρίας κι ένα κύμα μετανάστευσης αποψίλωσε ακόμη περισσότερο την κοινότητα….