Δευτέρα 20 Ιούλη (00.44) >> Από τις 11 του περασμένου Ιούνη μπήκε σε πλήρη εφαρμογή η «συμφωνία για το καθεστώς των δυνάμεων» (SOFA) μεταξύ του καθεστώτος του Μικρού Δούκα του Λίγηρα και του μαφιόζικου καθεστώτος της νότιας κύπρου. Το γεγονός δεν πανηγυρίστηκε (σίγουρα όχι στα μέρη μας) όπως θα του άξιζε, αλλά κάποιοι στις απέναντι ακτές βόρεια και ανατολικά έχουν προειδοποιήσει προ πολλού.
Χαμογελαστοί σαν πιτσουνάκια η γαλλίδα υπ.αμ. Catherine Vautrin και ο νοτιοκύπριος Βασίλης Πάλμας αλληλοσυγχαίρονται. Άλλος ένας πάγκος του χασάπη…
Πρόκειται για στρατιωτική συμφωνία – μονομερή προφανώς. Ρυθμίζει τις λεπτομέρειες για την παρουσία γαλλικού στρατού, ναυτικού και αεροπορίας στη νότια κύπρο, προβλέποντας την εξυπηρέτηση των αναγκών του σε υποδομές κλπ. Δεν πρόκειται για δημιουργία κλασσικού τύπου βάσεων: είναι ακριβές. Πρόκειται για φτηνότερη εκδοχή που έχει γίνει της μόδας, όπου ο στρατός (του Μικρού) Δούκα θα πηγαινοέρχεται όποτε χρειάζεται (και γουστάρει) ενώ στο νοτιοκυπριακό έδαφος θα υπάρχουν μόνιμα οι γαλλικές υπηρεσίες για να φροντίζουν (μην γίνει καμιά ζημιά στις υποδομές). Όλα αυτά εφόσον Παρίσι, Αθήνα και Λευκωσία έχουν μυριστεί πολύ αίμα στη δυτική Ασία – και ελπίζουν ότι δεν θα χάσουν την ευκαιρία…
Η SOFA είναι η κατάληξη μιας διαδικασίας που ξεκίνησε το 2017 και ανέβηκε πίστα με την «συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας» που υπέγραψαν Χριστοδουλίδης (όχι, δεν έχει μπει στη φυλακή…) και Μικρός Δούκας στο Παρίσι τον Δεκέμβρη του 2025. Υπάρχει «κίνηση»: ως τώρα κατά μέσο όρο στα λιμάνια της Λεμεσού και της Λάρνακας δένουν 30 γαλλικά πολεμικά τον χρόνο, ενώ τον περασμένο Μάρτη μια γαλλική φρεγάτα έκανε παρέα στην ελληνική για να μην πάθουν τίποτα … οι μόνιμες αγγλικές βάσεις στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια….
Το Παρίσι προσπαθεί να «χωθεί» στον άξονα Ουάσιγκτον – Λονδίνο – Αθήνα – Τελ Αβίβ: δεν έχει ξεχάσει την ιστορική αποικιοκρατία του στο συριακό και στο λιβανέζικο έδαφος. Αλλά και η Ουάσιγκτον (που μάλλον δεν βλέπει με καλό μάτι την γαλλική φαγούρα…) δεν κάθεται με δεμένα τα χέρια. Το 2020 άρθηκε εν μέρει ένα παλιό αμερικανικό εμπάργκο στο εμπόριο όπλων με την Λευκωσία∙ το 2021 αναστάλθηκε εντελώς και από τότε η αναστολή ανανεώνεται σταθερά σε ετήσια βάση.
Ταυτόχρονα η EUCOM (η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση ευρώπης – αμέ!) χρηματοδοτεί τα έργα αναβάθμισης της ναυτικής βάσης «Ευάγγελος Φλωράκης» (πρώην «Μαρί», μόλις 230 χιλιόμετρα απ’ τις ακτές του λιβάνου και την Hezb’ Allah….) για να στεγάζει ελικοδρόμιο για ελικόπτερα βαρέων φορτίων όπως τα Chinook∙ και της αεροπορικής βάσης «Ανδρέας Παπανδρέου» (του άλλοτε ένδοξου «ενιαίου αμυντικού δόγματος» – τι ειρωνική σύμπτωση, ε;;;;) για να εξυπηρετεί τα στρατηγικά μεταγωγικά της – αυτά που πηγαινοέρχονται στο δυτικοασιατικό πεδίο μάχης. Κατά καιρούς κατεβαίνουν (για κατούρημα – λέμε…) στη νότια κύπρο αμερικάνοι πεζοναύτες και τα σέα τους, ενώ η Ουάσιγκτον έχει εγκρίνει την κουκουλωμένη κατά βούληση παρουσία αμερικάνων με τον κωδικό «κέντρα εκπαίδευσης», του είδους cyclops (επιρροή απ’ την «οδύσσεια»…), cerberus και trireme…
Μια χαρά εθνική προκοπή: δύο ρωσικές βάσεις ακριβώς απέναντι, στη συρία∙ ένας λίβανος που ταπεινώνει τους συμμάχους θεοναζί∙ και άφθονος undercover (;) idf στο νοτιοκυπριακό έδαφος… Εκείνος όμως που έχει δυνατότερη φωνή (ή την πιο άμεση γεωγραφική αρμοδιότητα) είναι η Άγκυρα: αυτοί οι 4 επίσημοι στρατοί στη νότια κύπρο (αγγλικός, ελληνικός, γαλλικός, αμερικανικός) είναι περικύκλωση∙ λάθος κάνουμε;
Ναι, λάθος κάνουμε! Δεν είναι αυτό που νομίζουμε!!… Είναι ειρηνική ενίσχυση του «πυλώνα σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο»…
Δεν δικαιολογείται καμία ανησυχία. Συνεχίστε (αν μπορείτε) στις ξαπλώστρες!!! (Το mundial τέλειωσε…)