Tag: ιράν

Ιράν: Η ορθοδοξία της πίστης

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.47) >> Ένα σταθερό χαρακτηριστικό των αφελών (μια κομψή έκφραση για να μην γράψουμε «των ηλιθίων»…) είναι η σταθερότητά τους. Τρέφονται, στον πληροφοριοποιημένο 21ο αιώνα, με την παγκόσμια, φτηνή τροφή, την οργανωμένη καθεστωτική, συστημική παραπληροφόρηση. Και επειδή τέτοια υπάρχει άφθονη οι αφελείς τρώνε πρωί – μεσημέρι – βράδυ (και ενδιάμεσα κολατσίζουν) χωρίς να νοιάζονται για την σιλουέτα τους και το διανοητικό λίπος που συσσωρεύουν. Ίσως μάλιστα να ισχύει το ανάποδο: όσο περισσότερο λίπος τόσο περισσότερο βάρος∙ κι όσο περισσότερο βάρος τόσο περισσότερο «κύρος».

Το άλλο χαρακτηριστικό τους είναι ότι είναι πολλοί. Πάρα πολλοί. Παντού. Κι έτσι μπορούν να αυτο- (και ετερο-) επιβεβαιώνονται διαρκώς. Γιατί να ασχοληθεί ένας αφελής με τις κραυγαλέες αντιφάσεις της προπαγάνδας όταν η τύφλα του (άλλη μια κομψή έκφραση αντί για βλακεία) επικροτείται στη γύρα;

Ένα τελευταίο, όχι βέβαιο, είναι ότι οι αφελείς μπορεί να κερδίσουν την «βασιλεία των ουρανών». Το είπε ο γυιός του αφεντικού, άρα μπορεί και να ισχύει.

Απ’ την άλλη μεριά, για να ενισχυθεί αυτή η συστηματική παραπληροφόρηση πρέπει να υπάρξει «ανοσία» απέναντι σ’ ό,τι την αμφισβητεί τεκμηριωμένα. Ας αναλάβουν οι ειδικοί! Ας γίνει μαζικός προληπτικός εμβολιασμός!!

Εν τω μεταξύ η πραγματικότητα (η «υπαρκτή» πραγματικότητα!!!) γίνεται όλο και πιο ζόρικη. Για παράδειγμα η πρόσφατη «τύπου εξέγερση» στην ιρανική επικράτεια.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ιράν: Το «Ανορθόδοξο Δίκτυο Ακτιβιστών» που διοικείται από το υπουργείο εξωτερικών

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.41) >> O Bernhard Horstmann του “Moon of Alabama” (: Hauptmann, Bruinier, Weill, Brecht… 1925) είναι το ακριβώς αντίθετο απ’ τον εύπιστο και νομοταγή: ψάχνει, σκάβει, τεκμηριώνει, αντι-πληροφορεί απ’ την δικιά μας μεριά. Οπότε αντιγράψαμε μεταφράζοντάς το κατατοπιστικό άρθρο του πριν λίγες ημέρες, με μερικές εξηγήσεις για αυτές τις γεννήτριες-αριθμών-νεκρών∙ και όχι μόνον. (Πώς στο διάολο νομίζετε ότι γίνονται οι λεγόμενοι «υβριδικοί πόλεμοι»;).

Ιδού:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τεχεράνη: παλιά σενάρια 2

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.37) >> Τώρα ξέρουμε περισσότερα. Ξέρουμε τι έγινε. Μπορεί να ενδιαφέρει κι εσάς (κατά την ταπεινή μας άποψη θα έπρεπε, αλλά γούστα είναι αυτά). Ξέρουμε την μεθόδευση της «τύπου εξέγερσης» στο ιράν που ενέπνευσε τόσους μακριά της∙ όσο μακρύτερα τόσο περισσότερο. Ξέρουμε και γιατί αυτό το κόλπο ήταν καταδικασμένο να αποτύχει – αφού πρώτα αιματοκυλίσει:

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Τεχεράνη: παλιά σενάρια…

Haaretz 3 Οκτώβρη 2025

(Μήπως, με αντεστραμμένη χρήση της τεχνολογίας γρήγορης απαγωγής ενός προέδρου γίνεται να φυτευτεί ένα βασιλόπουλο κάπου αλλού;)

Δευτέρα 12 Γενάρη (00.09) >> Οι λεγόμενες «χρωματιστές επαναστάσεις», το playbook του soft (;) δυτικού ιμπεριαλισμού, έχει μουχλιάσει. Και αν υπάρχει ένα μέρος όπου το ξέρουν καλά, αυτό είναι στην Τεχεράνη. Κι όμως…

Η αφορμή των διαδηλώσεων ήταν εύλογη.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Οι πειρατές του Ινδικού ωκεανού

Δευτέρα 15 Δεκέμβρη (00.28) >> Έχοντας ζεσταθεί απ’ τις «επιχειρήσεις» στην Καραϊβική, το us navy προχώρησε προχτές σε κάτι ακόμα πιο επιθετικό. Έτσι ώστε να γίνει σαφές πως ότι έχει απομείνει στην Ουάσιγκτον ως στρατιωτική-υπεροχή-στη-θάλασσα θα το χρησιμοποιήσει (εναντίον των rivals) οπουδήποτε μπορεί.

Το περασμένο Σάββατο έκανε πειρατεία σ’ ένα εμπορικό πλοίο που κατευθυνόταν απ’ την κίνα στο ιράν χωρίς … ναρκωτικά, στη θάλασσα του Ομάν, μερικές εκατοντάδες μίλια απ’ την sri lanka. Ποια ήταν η δικαιολογία (μιας και κάποια βλακεία πρέπει ακόμα να λέγεται); Ότι το φορτίο (που κατασχέθηκε) ήταν υλικά διπλής χρήσης∙ ότι μπορούσαν δηλαδή να χρησιμοποιηθούν και για ειρηνικούς, πολιτικούς σκοπούς ή/και για στρατιωτικούς… Και ότι ο αμερικανικός στόλος έχει αναθέσει στον εαυτό του το καθήκον να «εμποδίσει τον παράνομο εξοπλισμό του ιράν»…

Ξεκάθαρο; Εντελώς! Όσοι νόμισαν ότι με το «νέο δόγμα» της Ουάσιγκτον ο αμερικανικός στρατός θα πλέκει καλτσάκια για μωρά στις εντός των αμερικανικών συνόρων βάσεις του ξεγελάστηκαν!

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Παλαιστίνη 4

Δευτέρα 24 Νοέμβρη (00.29) >> Κάποια στιγμή στο όχι μακρινό μέλλον θα φτιαχτεί κάπου στη Γάζα ένα (καινούργιο…) «Μνημείο του Ολοκαυτώματος». Σε μια απ’ τις αίθουσες του, στους τοίχους, θα κρεμαστούν οι δεκάδες «αποφάσεις του οηε για την Παλαιστίνη» – μια παρέλαση ελπίδων, προσχημάτων, συγκαλύψεων – και ξεφτίλας. Σ’ αυτή τη συλλογή, στη χρονολογική θέση της, χωρίς ιδιαίτερη προβολή, θα κρεμαστεί και η πρόσφατη «απόφαση του συμβουλίου του οηε» για την Γάζα.

Δεν αξίζει κάτι παραπάνω. Κι ούτε, φυσικά, θα εφαρμοστεί. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να αφοπλίσει τις οργανώσεις της Παλαιστινιακής αντίστασης! Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς το προσπάθησε επί δυο χρόνια σκοτώνοντας – σκοτώνοντας – σκοτώνοντας∙ και απέτυχε. Ούτε υπάρχει κάποιος μη Παλαιστίνιος που να μπορεί να «κυβερνήσει» (στα σοβαρά) αυτή τη ζώνη των ερειπίων που οι ντόπιοι (και οι αντιστασιακοί) ξέρουν σαν τις παλάμες τους. Οι κουστουμάτοι «κυβερνήτες», αν διανοούνταν ότι έχουν μέλλον στη Γάζα, θα αντιμετωπίζονταν σαν αυτό που είναι: συνεργάτες των κατοχικών.

Ας πούμε λοιπόν ότι η λεγόμενη «διεθνής νομιμότητα» έχει απανθρωποποιηθεί και απεδαφικοποιηθεί. Ας πούμε ότι το αλλοπρόσαλλο ψόφιο κουνάβι έκανε για άλλη μια φορά το «ειρηνοποιό» σόου του παριστάνοντας ότι θα αντικαταστήσει στην κατοχή τους θεοναζί ως πιο soft εκδοχή της. Ας πούμε ότι οι εκπρόσωποι του Παρισιού και του Λονδίνου («μόνιμα μέλη») έκαναν αυτό που κάνουν εδώ και δεκαετίες: προσπάθησαν να πάρουν-ένα-κομμάτι…. Κι ας πούμε ότι οι εκπρόσωποι της αλγερίας, της δανίας, του ελλαδιστάν, της γουϊάνα, του πακιστάν, του παναμά, της κορέας, της σιέρα λεόνε, της σλοβενίας και της σομαλίας («μη μόνιμα μέλη» αυτήν την περίοδο) έκαναν απλά τους δικούς τους υπολογισμούς∙ εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους….

Αρκετοί ξαφνιάστηκαν (και ενοχλήθηκαν) απ’ το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι της Μόσχας και του Πεκίνου (που είχαν μιλήσει καθαρά κατά της απόφασης) δεν την μπλόκαραν βάζοντας veto. Κι αντί γι’ αυτό απλά απείχαν, διευκολύνοντας έτσι την λήψη αυτής της μιας-ακόμα-χωρίς-συλλεκτική-αξία-απόφασης.

Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

«Υβριδική ειρήνη»

Τρίτη 21 Οκτώβρη (00.13) >> Όχι μόνο «υβριδικός πόλεμος» που σαν ορολογία χωράει τα πάντα εκτός, ίσως, απ’ τις κλασσικές αρματομαχίες του 2ου παγκόσμιου πολέμου τύπου Kursk… Αλλά και «υβριδική ειρήνη» που επίσης χωράει τα πάντα εκτός, ίσως, από πανηγυρικές τελετές σε αίθουσες με πολυέλαιους τύπου «συνθήκη των Βερσαλιών». Η «υβριδική ειρήνη» χωράει ακόμα κι αυτό: μια συμφωνία (υποτίθεται) την οποία δεν υπογράφει καμία απ’ τις εμπλεκόμενες πλευρές! Άρα δεν δεσμεύεται (επίσης) καμία!!!

Αυτό είναι «κατόρθωμα του daddy»… Ή, μάλλον, είναι κατόρθωμα της «Εποχής του Υπερθεάματος» (και όχι απλά του Θεάματος…). Θα υπέθετε κάποιος ότι ο «υβριδισμός» είναι εκδήλωση της συνειδητής πρόθεσης κάποιων για δημιουργία σύγχυσης. Φοβούμαστε ωστόσο ότι η σύγχυση, που θα ήθελε να είναι «δημιουργική» αλλά ακόμα κι αυτό είναι συγκεχυμένο, εδώ κι εκεί ξεφεύγει απ’ τον όποιο σχεδιασμό και γίνεται «τρόπος ύπαρξης». Όσης και για όσο.

(Ενδεικτικά αναφέρουμε το video με το ψόφιο κουνάβι να πιλοτάρει ένα πολεμικό και να βομβαρδίζει με σκατά τους εναντίον του διαδηλωτές στις ηπα…

Πρόκειται για το ίδιο ψόφιο κουνάβι που θα ήθελε να εγγυηθεί κάτι-τις «ειρηνικό» στη μέση Ανατολή, στην ανατολική Ευρώπη και παντού στον πλανήτη και στο ηλιακό σύστημα – εκτός απ’ την «αυλή του», τη νότια αμερική. Ας μην αντιμετωπίζουμε τα περιστατικά αποσπασματικά: στην πραγματικότητα το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σκηνοθετεί τις φαντασιώσεις του – τις φαντασιώσεις της αμερικανικής παγκόσμιας ηγεμονίας εν προκειμένω – άλλοτε με χρήση σύνθετων αλγόριθμων / ΑΙ, κι άλλοτε βρίσκοντας συνεταίρους – και «γλάστρες», τύπου don Rico, Χριστοδουλίδη, κλπ – κάποιοι απ’ τους οποίους όμως δεν είναι υποχρεωτικά, δηλαδή δεν είναι καθόλου μετα-μεταμοντέρνοι. Και κάνουν τους δικούς «παλαιομοδίτικους» υπολογισμούς… Εννοούμε διάφορους δυτικοασιάτες.)

Αντί να ειρωνευτούμε την άσκηση-της-εξουσίας-ως-(και)-ξετσίπωτη-σκηνοθεσία (εντέλει βίαιη…) θα πρέπει μάλλον να την πάρουμε σοβαρά υπόψη μας ως εκδήλωση της ιστορικής επικαιρότητας της (δυτικής) παρακμής. Μιας καπιταλιστικής, ιμπεριαλιστικής παρακμής εξίσου επικίνδυνης με την ακμή, μόνο με αντεστραμμένο τρόπο. Η «υβριδική ειρήνη» του Sharm el-Sheikh για παράδειγμα επιτρέπει στον αρχιχασάπη του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος να παριστάνει τον νικητή. Και νιώθοντας «νικητής» αυτό το καθεστώς μπορεί να συνεχίσει τους πολέμους του, όχι μόνο απέναντι στους Παλαιστίνιους (εκεί μπορεί να δρα «κατά περίπτωση») αλλά εναντίον, ίσως, και του «κεφαλιού του φιδιού». Δηλαδή της Τεχεράνης. Όμως εκεί δεν χωράνε σκηνοθεσίες.

Ενώ τα καμώματα κάθε δυτικού καραγκιόζη αλέθονται για να ταϊστεί «πληροφοριακά» το πόπολο, η ημερομηνία 18 Οκτώβρη του 2025 δεν έτυχε της προσοχής που θα μπορούσε. Εκείνη την ημέρα έληξε το περιλάλητο Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), η συμφωνία μεταξύ ιράν, ηπα, αγγλίας, γαλλίας, γερμανίας, ρωσίας και κίνας που είχε υπογραφτεί στις 18 Οκτώβρη του 2015 για τον «διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του ιράν».

Το ψόφιο κουνάβι είχε βέβαια «αποχωρήσει» απ’ το JCPOA το 2018, στην πρώτη θητεία του. Οι υπόλοιποι εξακολουθούσαν να συμμετέχουν. Τώρα το Πεκίνο και η Μόσχα μπορούν να σας διαβεβαιώσουν (αν ρωτήσετε…) ότι πράγματι, η Τεχεράνη δεν έχει πια κανένα περιορισμό στο (ειρηνικό…) πυρηνικό της πρόγραμμα. Ενώ το Λονδίνο, το Βερολίνο και μουρμουριστά το Παρίσι θα πουν «όχι, μπορεί να έχει!» – έτσι, επειδή στον φανταστικό τους κόσμο στις δυτικές πρωτεύουσες κατοικούν πάντα οι πρίγκηπες (του χάους).

Έχει κάποια πρακτική σημασία αυτή η «λήξη»; Έχει, την εξής (που θα χαθεί στις δυτικές σκηνοθεσίες αλλά όχι στην πραγματικότητα του υπόλοιπου πλανήτη): ο χωροφύλακας των δυτικών ιμπεριαλισμών θα συνεχίσει να ισχυρίζεται ότι «το ιράν είναι λίγο πριν τα πυρηνικά όπλα, οπότε πρέπει να ισοπεδωθεί»∙ τα δυτικά αφεντικά θα συνεχίζουν να αναθέτουν στον ατζέντη τους την «βρώμικη δουλειά»∙ αλλά η Μόσχα και το Πεκίνο θα έχουν όλη την ευκολία να υπερασπιστούν τον σύμμαχό τους ως «συνηγορία στη διεθνή νομιμότητα». Επειδή η «παλιά» τέτοια δεν υπάρχει ανακατασκευάζεται όμως υπό την αιγίδα των κρατών του ευρασιατικού project∙ και επειδή αρκετοί ακόμα σ’ αυτόν τον πλανήτη χρειάζονται μια κάποια «διεθνή νομιμότητα» για να νοιώθουν ασφαλείς, αυτοί οι «αρκετοί» θα μαγνητιστούν ακόμα περισσότερο με την ανατολή – αφού οι παρακμιακοί της δύσης θέλουν να αναβιώσουν την πιο wild εκδοχή της.

Το ψυχωσικό υπόλοιπο

Δευτέρα 15 Σεπτέμβρη (00.14) >> Αυτή τη φορά δεν ήταν ο διαλυμένος λίβανος και η δολοφονία του Nasrallah… Αυτή τη φορά δεν ήταν η Ασσαντική συρία και η δολοφονία του Zahedi και άλλων αξιωματικών των ιρανών «φρουρών της επανάστασης»… Αυτή τη φορά δεν ήταν το ανυπόφορο «ιράν των μουλάδων» και η δολοφονία του Haniyeh… Όλα αυτά ήταν «δεκτά», «φυσιολογικά»∙ σίγουρα απ’ την μεριά των δυτικών αφεντικών του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος, οπωσδήποτε απ’ την μεριά της Ουάσιγκτον που δολοφόνησε τον Soleimani στη Βαγδάτη.

Αυτή τη φορά ήταν το κατάρ: μικρό κράτος αλλά μεγάλο ψάρι. Και, για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, η απόπειρα δολοφονίας της πολιτικής ηγεσίας της Hamas απέτυχε: το κόκκαλο απ’ αυτό το ψάρι κόλλησε στο λαιμό…

Οι χασάπηδες του Τελ Αβίβ θα μπορούσαν (και ίσως θα έπρεπε) να σηκώσουν τους ώμους τους απέναντι στην υποτιθέμενη κατακραυγή όλων των δυτικών αφεντικών τους γι’ αυτήν την επίθεση. Θα μπορούσαν να φωνάξουν: Εσείς μας βάζετε χέρι; Εσείς που προσπαθήσατε άπειρες φορές να σκοτώσετε τον Κάστρο (και αποτύχατε); Εσείς που σκοτώσατε τον Καντάφι και τον Χουσεϊν; Εσείς που άμεσα ή έμμεσα (μέσω των συνεργατών σας) έχει σκοτώσει τόσους ηγέτες στον πλανήτη; Εσείς φωνάζετε;

Θα είχαν δίκιο σε όλα εκτός από ένα, το κρισιμότερο: το 2025 δεν είναι δεκαετία του ’50, του ’60, του ’70 ή, ακόμα ακόμα, του 2000. Οι συσχετισμοί δύναμης έχουν αλλάξει και αλλάζουν ραγδαία. Η άλλοτε «μεσανατολική, γεμάτη υδρογονάνθρακες ζώνη των δυτικών ιμπεριαλισμών» αλλάζει κι αυτή: οι χασάπηδες μπορούν (ακόμα…) να σκοτώνουν αμάχους άραβες / Παλαιστίνιους, μπορούν (ακόμα…) να καμαρώνουν ότι δεν είναι ρετάλια των παλιών συσχετισμών προορισμένα να εξαφανιστούν αλλά very touch guys∙ όμως δεν μπορούν άλλο να απλώνουν κατά βούληση τα οπλισμένα ξερά  τους.

Ήξερε το ψόφιο κουνάβι έγκαιρα για την επίθεση των θεοναζί στη Doha; Ή δεν ήξερε; Αν ήξερε είναι συνένοχο. Αν δεν ήξερε δεν ελέγχει τίποτα και είναι εντελώς ηλίθιο εφόσον είναι σαφές ότι η centcom του us army (η «κεντρική» στρατιωτική διοίκηση της παρακμιακής υπερδύναμης στης οποίας την αρμοδιότητα βρίσκεται η μέση ανατολή, η κεντρική και η νότια ασία…) συμμετείχε στην επίθεση, αφενός επειδή ανεφοδίασε στον αέρα τα ισραηλινά πολεμικά, αφετέρου επειδή ενημέρωσε την βάση της στο κατάρ για να μην κτυπήσουν τα αμερικανικά αντιαεροπορικά κατά λάθος τα ισραηλινά f-35. Είτε έτσι είτε αλλιώς η συμμαχία-με-την-παρακμιακή-Ουάσιγκτον δεν είναι πια asset, «πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο». Είναι liability: βάρος.

Τέσσερεις ημέρες πριν τον βομβαρδισμό στη Doha η αντιπροσωπεία της Hamas είχε συνάντηση εκεί με ιρανική αντιπροσωπεία υπό τον υπ.εξ. Araghchi…

Το ότι τα δεδομένα στην περιοχή έχουν αλλάξει, και μάλιστα δραματικά, το κατάλαβαν όλοι (τα αφεντικά των δυτικών ιμπεριαλισμών και ο θεοναζί χωροφύλακάς τους) τον περασμένο Ιούνιο, όταν προσπάθησαν να «σβήσουν απ’ τον χάρτη» το ιρανικό καθεστώς. Οι δυτικοί δημαγωγοί, όπως θα ήταν αναμενόμενο, έχουν κρύψει όσο είναι δυνατόν το μέγεθος της ήττας που συμπυκνώνεται σ’ αυτήν την φράση: το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς εξάντλησε όλα του τα μέσα όχι απλά αποτυγχάνοντας αλλά με τέτοιες έκτασης και έντασης αποτυχία ώστε να απειλήσει το αφεντικό στην Ουάσιγκτον πως θα καταφύγει στο τελευταίο του όπλο, τις ατομικές του βόμβες – έτσι ώστε να παρέμβει ο daddy για να εξασφαλιστεί κάτι σαν «ισοπαλία»…

Απ’ τον περασμένο Ιούνη η Τεχεράνη έχει ενισχυθεί και ενισχύεται διαρκώς, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και πολιτικά. Σε μια εξαιρετική του συνέντευξη στα τέλη του περασμένου Ιούνη ο Theodore Postol (πυρηνικός φυσικός, καθηγητής τεχνολογίας και διεθνούς ασφάλειας στο MIT, σύμβουλος διάφορων αμερικανικών διοικήσεων σε θέματα πυρηνικών και ελέγχου τους) αφού πρώτα περιέγραψε αναλυτικά και κατανοητά πόσο εύκολο, γρήγορο και απλό είναι πλέον (μετά της εναντίον της επίθεση) για την Τεχεράνη να φτιάξει ατομικές βόμβες, δήλωσε δύο συναφή πράγματα. Πρώτον, ότι συμβούλεψε (μαζί με άλλους) τόσο την Ουάσιγκτον όσο και το Τελ Αβίβ να ΜΗΝ επιτεθούν στην Τεχεράνη γιατί αν το κάνουν τότε είναι βέβαιο ότι το ιρανικό καθεστώς θα αναγκαστεί να ολοκληρώσει την κατασκευή πυρηνικών όπλων∙ δεν εισακούστηκε/αν. Και δεύτερον, ότι πρέπει πλέον η Τεχεράνη να θεωρείται de facto πυρηνική δύναμη, χωρίς να το δηλώσει η ίδια: η αμφιβολία ως στρατηγική…

Ο Seyed Marandi, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και, κατά κάποιον τρόπο, ο (αν)επίσημος αγγλόφωνος εκπρόσωπος τύπου του ιρανικού καθεστώτος, επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στις 9 Αυγούστου ότι «έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα»: στρατηγική αβεβαιότητα για το σημείο στο οποίο βρίσκεται το πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν∙ και ευελιξία in case of emergency…

Δεν είναι όμως μόνον αυτή η … «αβεβαιότητα»… Υπάρχουν και βεβαιότητες. Ο κινέζικος και ο ρωσικός στρατός, με την μορφή συμβούλων, ειδικών ή/και χειριστών όπλων βρίσκονται ήδη (μαζί με τα ανάλογα όπλα…) στο ιρανικό έδαφος: η Τεχεράνη αποφάσισε ότι δεν υπάρχουν πια περιθώρια για δισταγμούς και αναστολές, και ότι η συμμετοχή της στο «Σύμφωνο της Σαγκάης» πρέπει να της εξασφαλίσει την μέγιστη επιπλέον ισχύ.

Η Ντόχα είναι σύμμαχος της Τεχεράνης… «Φιλοξενεί» βέβαια την μεγαλύτερη αεροπορική αμερικανική (και τσόντα αγγλική) βάση στην ευρύτερη περιοχή… Αλλά αυτή η «φιλοξενία» δόθηκε ως προστασία του οίκου και του καθεστώτος των al Thani απ’ την μεριά των ηπα∙ όχι για να στέλνονται χαιρετίσματα στους πυραύλους και τα πετούμενα του idf!

Δεν πρόκειται να …. σχολάσει άμεσα αυτή η βάση! Αλλά το καταριανό καθεστώς μπορεί να ζητήσει (και να επιβάλει) περιορισμούς στη χρήση της: ο μόνος εχθρός του στην ευρύτερη περιοχή είναι (φανερά πλέον) το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς. Κι εφόσον ο us army δεν προτίθεται να προστατέψει την Ντόχα απ’ αυτόν, θα πρέπει να περιοριστεί…

Εν τω μεταξύ και οι υπόλοιπες πετροχούντες της αραβικής χερσονήσου, γνωστές για την διακριτική υπέρ των θεοναζί αδράνειά τους, θα αρχίσουν να αναθεωρούν ορισμένες βεβαιότητές τους. Θέλοντας και μη. Είναι σαφές ότι η γενική δυτική ιμπεριαλιστική παρακμή αφήνει στην περιοχή τους ένα «ψυχωσικό υπόλοιπο», το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς, το οποίο τα δυτικά αφεντικά έχουν στηρίξει μεν με κάθε τρόπο ακόμα και στις πιο φρικαλέες ατραξιόν του αλλά τους έχει κοστίσει ήδη πάρα πολύ. Αυτό το «ψυχωσικό υπόλοιπο» καταλαβαίνει μόνο από όπλα∙ και όπλα ικανά να το αντιμετωπίσουν (μαζί με τους ανάλογους στρατούς) έχουν τέσσερα μόνο κράτη στον ευρύτερο κοντινό ορίζοντα: η τουρκία, η αίγυπτος, το ιράν – και το πακιστάν. Στα δύο πρώτα ζουν πολιτικά στελέχη της Hamas (η αστυνομία της χούντας του Καϊρου δήλωσε ότι απέτρεψε πρόσφατα προσπάθεια πρακτόρων της mossad να σκοτώσουν κάποιο / α απ’ αυτά) ενώ το τέταρτο διαθέτει πυρηνικά. Συνεπώς η «αρχιτεκτονική ασφάλειας» όλων αυτών των πετροχουντών θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της πως είναι «κυκλωμένη εξ επαφής» (όχι εχθρικά, αλλά πάντως κυκλωμένη) από μια πραγματικότητα συνεπή με τα δεδομένα και τις αλλαγές των συσχετισμών παγκόσμια. Θα αναπροσανατολιστεί ανάλογα; (Αν ναι, θα το κάνει διακριτικά και ίσως αβέβαια: ο χουντοκαραβανάς του Καϊρου έχει μια σχετική πρόταση για τα 22 κράτη / μέλη του «αραβικού συνδέσμου»…)

Εν τω μεταξύ το φασισταριό στην Ουάσιγκτον έχει ήδη «στοχοποιήσει» την Άγκυρα για «υποστήριξη στη Hamas», κατόπιν αιτήματος του αρχιχασάπη του Τελ Αβίβ (που συμπληρώνει και ενισχύει το ανάλογο αίτημα του ελλαδιστάν!). Ο ελληνοαμερικάνος συντηρητικός βουλευτής (της αυλής του narkoRubi…) Gus Birilakis και ο δημοκρατικός Brad Schneider προωθούν νόμο που θα απαγορεύει την πώληση των f-35 στην τουρκία και εξαιτίας «της υλικής υποστήριξής της στην Hamas ή/και σε συνεργάτες της». Ο νόμος απαιτεί απ’ την ψοφιοκουναβική διοίκηση να ερευνήσει το «κατά πόσον η τουρκία αποτελεί στρατιωτική απειλή για το ισραήλ» ή/και για το κατά πόσον «εμπλέκεται στην πώληση drones στη ρωσία, την κίνα, το ιράν και τη βόρεια κορέα». Μια τροποποίηση που προωθείται διακομματικά από άλλους παρόμοιους ζητάει «να ερευνηθεί το κατά πόσον η Hamas είναι παρούσα στην τουρκία, και κατά πόσον δρα στην τουρκική επικράτεια υπό την προστασία της τουρκικής κυβέρνησης».

Θα μπορούσε η τουρκία να γίνει στόχος επίθεσης του «ψυχωσικού υπόλοιπου»; Η απάντηση είναι: ήδη έχει γίνει στόχος, στο συριακό έδαφος…

Η Άγκυρα δεν απαντά επίσημα ως τώρα. Αλλά στο εσωτερικό της τουρκίας “δημιουργείται κλίμα”…

Ενδιάμεσα (2)

Δευτέρα 21 Ιούλη (00.28) >> Την περασμένη εβδομάδα κάναμε ορισμένες παρατηρήσεις αντι-πληροφόρησης (for members only…) που μπορεί (θα έπρεπε) να ενδιαφέρουν, κατ’ αρχήν ως ζητήματα. Γρήγορα, μέσα σ’ αυτή την εβδομάδα, οι πιο «επικίνδυνες» αποδείχθηκαν σωστές. Κάναμε ωστόσο ένα λάθος, που οφείλουμε να διορθώσουμε.

Γράφαμε σε σχέση με το αζερμπαϊτζάν:

….Το καθεστώς του αζερμπαϊτζάν έχει πράγματι σχέσεις με το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς∙ και είναι αλήθεια ότι η mossad έχει «βάση» στα νότια της χώρας, κοντά στα βόρεια σύνορα του ιράν. Υπάρχει όμως μία συμβουλή που συχνά αποδεικνύεται πολύτιμη: έχε τους φίλους σου κοντά και τους εχθρούς σου κοντύτερα! Είναι αυτές οι (σαφώς αντι-ιρανικές) σχέσεις του Baku «οργανικές» για τα συμφέροντα του οίκου Aliyev ή πρόκειται για επιτήδειο «αντιπερισπασμό» και «επιτήρηση από κοντά»;…

Όμως, σύμφωνα με έγκυρη (μη καθεστωτική!) πληροφορία προερχόμενη απ’ το αζερμπαϊτζάν, η βάση / κλιμάκιο της mossad ΔΕΝ είναι στο έδαφος αυτού του κράτους, αλλά πιθανότατα κάπου στα βουνά στα βορειοδυτικά της ιρανικής επικράτειας, σε περιοχή κατοικούμενη από κούρδους. Δεν χρειάζονται σπουδαίες υποδομές. Ακόμα και μια καλύβα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως “βάση εκτόξευσης”…

Τα drones πράγματι πέταξαν μέσα απ’ τον εναέριο χώρο του αζερμπαϊτζάν για να βγουν στην Κασπία και από κει να κτυπήσουν την Τεχεράνη: αυτή είναι μια διαδρομή με την μικρότερη πιθανότητα να εντοπιστούν απ’ τα ιρανικά ραντάρ… Αλλά οι χειριστές τους (η βάση / κλιμάκιο των mossad / cia) ΔΕΝ ήταν / είναι στο αζέρικο έδαφος.

Απόδειξη του γεγονότος ότι η Τεχεράνη ΔΕΝ θεωρεί το Μπακού συνένοχο στην επίθεση των θεοναζί εναντίον της στις 13 Ιούνη, και σε καμία περίπτωση εχθρικό, είναι αυτά τα δύο:

Στις 27 Ιούνη, τέσσερεις ημέρες μετά την αμερικανική επίθεση στο ιράν και την «εκεχειρία», έγινε στο Μπακού η τελετή εγκατάστασης του νέου ιρανού πρεσβευτή στο αζερμπαϊτζάν:

Μια βδομάδα μετά, στις 4 Ιούλη, ο ιρανός πρόεδρος Pezeshkian επικεφαλής ομάδας υπουργών έκανε επίσημη επίσκεψη στο Μπακού:

(Και τα δύο screenshot είναι απ’ το επίσημο site του αζέρικου υπ.εξ.) Αν μπορείτε να διαβάσετε τα κείμενα, θα επιβεβαιώσετε ότι τα περί «συμμαχίας θεοναζί – αζερμπαϊτζάν – τουρκίας» κατά του ιράν (και της ρωσίας!!!) προέρχονται από εγκάθετους δημαγωγούς με συγκεκριμένους εργοδότες…

Το άλλο ζήτημα αφορά το νέο καθεστώς στη Δαμασκό και την υποτιθέμενη «σύμπλευσή» του με τους θεοναζί. Εκεί δεν κάναμε κανένα λάθος. Υποθέτουμε πως το στήσιμο της προβοκάτσιας με τις συμμορίες των δρούζων (δολοφονίες βεδουϊνων) στη νότια συρία απ’ όπου ξεκίνησε η επίθεση των θεοναζί και οι βομβαρδισμοί ακόμα και στη Δαμασκό διώχνουν όλη την σχετική «ομίχλη» παραπληροφόρησης σχετικά με το τι (και γιατί) συμβαίνει σ’ αυτή την περιοχή της μέσης Ανατολής / δυτικής Ασίας.

Εκείνο που δεν ξέραμε την προηγούμενη εβδομάδα είναι ορισμένες «λεπτομέρειες» για το πως κινείται η Άγκυρα σ’ αυτήν την ζώνη που περιλαμβάνει και τον λίβανο. Δεν θα τις μεταφέρουμε τώρα, δεν είναι επείγουσες. Απλά: όσο περνάει ο καιρός αποδεικνύεται όλο και πιο βλακώδης η ιδέα ότι το «μπλοκ της Αστάνα», για κάποιους άγνωστους και μυστηριώδεις λόγους, εγκατέλειψε αμαχητί την συριακή επικράτεια στα νύχια των δυτικών ιμπεριαλισμών και του θεοναζί χωροφύλακά τους, την συριακή επικράτεια για την οποία χύθηκε πολύ αίμα για να μείνει, έστω στοιχειωδώς, στην τροχιά του ευρασιατικού project. Μην αποκλείετε καθόλου λοιπόν εκπλήξεις μεσοπρόθεσμα…

Κάτι τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο. Το προηγούμενο γκουβέρνο στην Ουάσιγκτον, ο νυσταλέος Jo, υπέγραψε πέρυσι (χωρίς ιδιαίτερη προβολή) μια συμφωνία με την Βαγδάτη για την αποχώρηση του αμερικανικού στρατού απ’ το ιράκ. Αυτή θα πρέπει να αρχίσει τον ερχόμενο Σεπτέμβρη και να έχει ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβρη του 2026 – ελάχιστοι «σύμβουλοι» θα απομείνουν.

Θα δούμε…

4ος παγκόσμιος – σε περίληψη 3

Δευτέρα 21 Ιούλη (00.12) >> Στα τέλη Σεπτέμβρη 2023 στην Ουάσιγκτον και στις υπόλοιπες πρωτεύουσες των δυτικών ιμπεριαλισμών δήλωναν ευχαριστημένοι. Στο ουκρανικό πεδίο μάχης, παρά την αποτυχία της «μεγάλης επιχειρήσης για την θάλασσα του Azov» το περασμένο καλοκαίρι, μπορούσαν να βαυκαλίζονται πως είχαν ακόμα πολλά όπλα / μέσα στη διάθεσή τους και πως όπου-νάναι-η-Μόσχα-θα-γονατίσει.

Στη μέση Ανατολή επικρατούσε “ησυχία”, όπως την διαπίστωσε τις ίδιες μέρες η ύαινα Jake Sullivan, σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του νυσταλέου Jo:

… Η εκεχειρία στην Υεμένη (σ.σ.: ανάμεσα στην Ansar Allah και τους μισθοφόρους του Ριάντ και του Ντουμπάι, + τους «συμβούλους» από ηπα, αγγλία και γαλλία…) κρατούσε. Οι ιρανικές επιθέσεις κατά του αμερικανικού στρατού είχαν σταματήσει (σ.σ.: εννοεί απ’ το «μπλοκ της αντίστασης» κυρίως στο ιράκ…). Η αμερικανική παρουσία στο ιράκ ήταν «σταθερή». Τα καλά νέα έφτασαν σε κρεσέντο μ’ αυτή την δήλωση: «Η περιοχή της Μέσης Ανατολής είναι πιο ήσυχη σήμερα απ’ ότι έχει υπάρξει επί δυο δεκαετίες».

Αυτές ήταν εξελίξεις που (κατά το καθεστωτικό atlantic και όχι μόνο) … επέτρεπαν στη διοίκηση Biden να εστιάσει σε άλλες περιοχές και άλλα προβλήματα…. Ποιες «άλλες περιοχές» και ποια «άλλα προβλήματα»; Το 2023 ήταν η χρονιά που η Ουάσιγκτον (μαζί με τους πιο στενούς συμμάχους της) είχε προγραμματίσει ένα ακόμα «pivot to Asia» – στρατιωτικό αυτή τη φορά! Με την ενδυνάμωση ενός μιλιταριστικού άξονα ανάμεσα στη νότια κορέα, την ιαπωνία, την αυστραλία και την ινδία, γύρω απ’ την ταϊβάν – και την διαρκή επίδειξη πυγμής απέναντι στην κίνα.

Και τότε, μέσα-στην-ησυχία-της-ερήμου, στις 7 Οκτώβρη 2023 νωρίς το πρωί, ξέσπασε μια καταιγίδα χωρίς προηγούμενο: η «εισβολή του al Aqsa»!!! Οι ξυπόλυτοι έγραφαν ιστορία, την Ιστορία∙ και οι κυρίαρχοι δεν πρόλαβαν καν να εκπλαγούν! (Οι συνηθισμένοι ηλίθιοι στάθηκε αδύνατο να μην «βρουν» μια ακόμα συνωμοσία: των θεοναζί κατά του εαυτού τους, της Ουάσιγκτον, ποιος ξέρει τι άλλο…)

Το πόσο μακριά έχουν πάει ήδη, και πόσο μακρύτερα θα πάνε οι συνέπειες της «ανάστασης του Παλαιστινιακού ζητήματος» δεν θα το παρουσιάσουμε εδώ. Οι δυτικοί, με πλήρη συνείδηση, άφησαν τον χωροφύλακά τους και τον ενίσχυσαν για να αποδείξει πως εκείνο που εννοούσε ο Sullivan ως «πιο μεγάλη ησυχία εδώ και δυο δεκαετίες» ήταν η σιγή νεκροταφείου∙ και πως η σιγή-πραγματικού-και-απέραντου-νεκροταφείου ήταν η μόνη «προσφορά» που θα επέτρεπαν στους εαυτούς να κάνουν στους Παλαιστίνιους και στη μέση Ανατολή, έτσι ώστε απερίσπαστοι να «εστιάσουν σε άλλες περιοχές και άλλα προβλήματα»….

Όσο για τους πληθυσμούς τους και τις πιθανές ενστάσεις τους; Η εξουσία είναι ωμή: όταν λέει στις μάζες “μην ακουμπιέσθε” και “μην αναπνέετε” κι αυτές υπακούουν, ε, δεν είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες, έτσι δεν είναι;

Δεν θα θυμίσουμε εδώ τις διαδοχικές ήττες / αποτυχίες τους αυτούς τους 21 μήνες. Θα τρέξουμε κατευθείαν στη θεοναζί επίθεση στην Τεχεράνη, και το «καπάκι» της, την αμερικανική. Θα πάμε στην «τρέλα»… Γιατί αν η 7η Οκτώβρη του 2023 έσκισε το παραπέτασμα που έκρυβε την αλλαγή των πραγματικών και, κυρίως, των μεσοπρόθεσμων συσχετισμών δύναμης στη δυτική Ασία, η 13η  Ιούνη και η 23η Ιούνη 2025 επιτάχυναν και ουσιαστικά «στερέωσαν» (κόντρα στις προθέσεις και τα συμφέροντα των δυτικών) αυτήν την αλλαγή πάνω στην εξέλιξη του 4ου παγκόσμιου πολέμου.