Business as usual

Δευτέρα 4 Αυγούστου (00.09) >> Τι θα κρατήσει άραγε η ιστορία; Το ανισόρροπο ψόφιο κουνάβι πήγε στην περιουσία του στη Σκωτία (κάτι χρεωκοπημένες επιχειρήσεις γκολφ, που θέλει να τις σώσει προωθώντας εκεί κάποιο “open” το γρηγορότερο…), και «δέχτηκε στο μαγαζί του» τόσο την πολιτική βιτρίνα του Λονδίνου, όσο και την εκλεκτή κυρία Ursula. Δεν συνηθίζονται αυτά: οι «ξένοι ηγέτες» πηγαίνουν στα μέγαρα που είναι οι «ντόπιοι» – όχι το ανάποδο. Το ανάποδο λέγεται «φτύσιμο» – αλλά μπορεί να ψιχαλίζει…

Τον κοκάκια του Λονδίνου το ανισόρροπο ψόφιο κουνάβι τον ήθελε για να σώσει τις επιχειρήσεις του. Την εκλεκτή της ε.ε. την ήθελε για να υπογράψει μια ακόμα «συμφωνία» ενδοδυτικού κανιβαλισμού. (Σας έχουμε μιλήσει γι’ αυτόν εδώ απ’ την εποχή της ανατίναξης του nord stream 2).

Οι 15% δασμοί στις ευρωπαϊκές εξαγωγές στις ηπα (είπε η εκλεκτή…) ήταν το μη χείρον βέλτιστον… Δεν είπε όμως όλη την αλήθεια. Κάποιος άλλος αξιωματούχος της ε.ε. το έκανε:

Δεν είναι [οι ταρίφες…] μόνο για το εμπόριο: Είναι για την ασφάλεια, είναι για την Ουκρανία, είναι για την τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια είπε ο Maros Sefcovic, ο επίτροπος εμπορίου της ε.ε., σε συνέντευξη τύπου στις Βρυξέλες την Δευτέρα. Είπε ότι δεν θα μπει στις λεπτομέρειες όλων όσων κουβεντιάστηκαν με τον κ. Trump την Κυριακή, «αλλά μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν ήταν μόνο για το εμπόριο».

Η ε.ε. (ή η εκλεκτή και οι φίλοι της) έχουν αποφασίσει να «πληρώνουν προστασία» στην Ουάσιγκτον – άσχετα με το ποιος κάθεται στο άσπρο σπίτι. Έναντι «κινδύνων» και «απειλών» που φτιάχνουν μόνοι τους γιατί έτσι θεωρούν ότι θα βρουν την ιμπεριαλιστική τους φόρμα. Κάποιοι λεπτολόγοι υποστηρίζουν ότι αυτήν την φόρμα ψάχνουν∙ ότι τα ευρωπαϊκά κράτη / κεφάλαια / αφεντικά χρειάζονται χρόνο για να διεκδικήσουν με αξιώσεις την «ηγεμονία στον πλανήτη» στη θέση των παρακμιακών ηπα∙ και ότι ως τότε σκύβουν το κεφάλι και πληρώνουν – πιο σωστά βάζουν τους υπηκόους τους να πληρώνουν και τον «καινούργιο σερίφη στην πόλη» και τον φιλόδοξο ευρω-διάδοχό του. (Μοιάζει μάλλον με παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βρει η ψυχή του…)

Εν τω μεταξύ σφίγγουν τα λουριά – ή προσπαθούν. Τώρα χρειάζονται (ξανά) κρέας στους στρατούς τους, ειδικά στο πεζικό. Θα γίνουν – γίνονται – αλλαγές∙ θα οργανωθούν προπαγανδιστικές εκστρατείες∙ θα γίνει ψηφιακή η μηχανο-οργάνωση της «κατάταξης» για να εντοπίζονται ευκολότερα και πληρέστερα οι απρόθυμοι∙ οι «υποχρεώσεις» αντικαθιστούν τα «δικαιώματα» όπως το είπε έγκαιρα ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα∙ θα γίνει πολύ must το πόστο του καραβανοχειριστή drones (με το παραμύθι ότι είναι ασφαλές πόστο και δεν κινδυνεύει απ’ τον εχθρό…) κλπ κλπ…

Η πατρίς κινδυνεύει – έχουμε αστάθεια (και το παλάτι έξοδα)…

Φακελωμένη αλληλεγγύη…

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.28) >> Με πολύ, πάρα πολύ διακριτικό τρόπο είχαμε διατυπώσει στο κοντινό παρελθόν τις επιφυλάξεις μας για το πολιτικό βάθος εκείνων που οργάνωναν τις (πράγματι μεγάλες αλλά και άνευρες) διαδηλώσεις συμπαράστασης στους Παλαιστίνιους / στις Παλαιστίνιες τους τελευταίους 20 μήνες σε διάφορα σημεία της ευρώπης. Οι πληροφορίες που είχαμε έδειχναν την καθολική κυριαρχία της «ψηφιοποίησης» ως οργανωτικού μοντέλου, και ταυτόχρονα την απουσία δομών άμεσης και ζωντανής επαφής και σχεδιασμού – με την εξαίρεση, πιθανά, κάποιων κινητοποιήσεων σε πανεπιστήμια.

Ώσπου το mintpress έκανε πριν λίγες μέρες μια σειρά αποκαλύψεων σχετικά με την Palestine Solidarity Campaign, την μεγαλύτερη τέτοια οργάνωση στην αγγλία:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Δούλευε ρε! Το παλάτι έχει έξοδα!

Δευτέρα 7 Ιούλη (00.19) >> Στη γερμανία και στην αγγλία «επιτρέπεται σε ιδιαίτερες περιπτώσεις» ο εργοδότης να απαιτεί δουλειά 60 ωρών την εβδομάδα… Ο don Rico & Co που έχει την ευρωπρωτοπορεία στο αίμα του θέλει να το πάει στις 65 ώρες – την εβδομάδα. Πουθενά στην καπιταλιστική δύση το «δουλειά από ήλιο σε ήλιο» (ή από φεγγάρι σε φεγγάρι) δεν σερβίρεται ως σκάστε και δουλεύετε μέχρι τελικής πτώσης. Παντού είναι τυλιγμένο σε διάφορα ακατανόητα που καταλήγουν … στο «όφελος του εργαζόμενου»….

Επί τουλάχιστον 15 χρόνια (αν όχι περισσότερο), ειδικά μέσα και μετά την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 – 2009 όταν ο σύγχρονος δυτικός καπιταλισμός έδειξε για μια σύντομη μονάδα χρόνου τα βρωμερά σωθικά του (ακριβώς όπως προβλέπεται απ’ το μαρξιανό manual!!!) οι δυτικές εργατικές τάξεις αντί να γίνουν «δι’ εαυτές» έκαναν μια ακόμα βαθύτερη βουτιά στον υπόκοσμο-του-Θεάματος. Δεν επιστράτευσαν ούτε οργανώθηκαν γύρω απ’ τα δικά τους αμιγώς εργατικά συμφέροντα αδιαφορώντας (ή, ακόμα καλύτερα, δείχνοντας απόλυτη εχθρότητα) για τα «εθνικά προβλήματα λόγω κρίσης», με όποια μορφή κι αν προβάλλονταν. Τα ίδια και χειρότερα έγιναν όταν τους είπαν ότι «θα πεθάνουν» αν δεν «πολεμήσουν τον αόρατο εχθρό», την ώρα που περνούσε στην επίθεση το βιο-πληροφορικο-μιλιταριστικό κεφάλαιο.

Υπάρχει εξήγηση γι’ αυτήν την (επιτρέψτε μας) κατάντια, και είναι δυσάρεστη. Υπάρχουν όμως και συνέπειες. Όταν τα αφεντικά βγάζουν τα τελευταία γάντια του άλλοτε «κοινωνικού συμβολαίου» και φωνάζουν «θα δουλεύετε όσο και όπως θέλουμε εμείς … «για το καλό σας», τελεία και παύλα!» εκπληρώνουν απλά τον ταξικό τους ρόλο. Ωμά, βίαια, αδιαπραγμάτευτα, μαφιόζικα. Το ότι η δική μας τάξη εγκατέλειψε την δική της αδιαλλαξία δεν σημαίνει ότι και τα αφεντικά θα κάνουν το ίδιο!

Εκεί βρισκόμαστε: υπό καπιταλιστική / κρατική κατοχή και κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε…

Μέση ανατολή

Δευτέρα 16 Ιούνη (00.44) >> Ως πριν την περασμένη εβδομάδα η ασταμάτητη μηχανή «ζύγιζε» (όχι δημόσια) αυτά τα δύο αντίθετα μεταξύ τους ενδεχόμενα:

– Οι θεοναζί, έχοντας ηττηθεί στρατιωτικά στη Γάζα, επιστρέφουν αναγκαστικά στις θέσεις τους της 6ης Οκτώβρη 2023, υπερνισχυμένες ωστόσο. Παίρνουν πίσω τον στρατό τους, ανταλλάσσουν ομήρους και αιχμαλώτους, διακηρύσσουν ότι «νίκησαν», κτίζουν διπλό και τριπλό μπετονένιο και high tech κλοιό γύρω απ’ τη Γάζα, σταματούν να «δέχονται» παλαιστίνιους εργάτες από εκεί, και τους αφήνουν στην ερειπωμένη φυλακή τους. Ποια θα ήταν η «νίκη» τους εν προκειμένω; Πρώτον, η «εκτόξευση» της τακτικής τους κουρεύουμε το χορτάρι: με τόση καταστροφή και τόσο θάνατο μέσα στη μεγαλύτερη ανοικτή φυλακή του κόσμου, οι παλαιστινιακές αντιστασιακές οργανώσεις θα έχουν για πολλά χρόνια να ασχοληθούν με την στοιχειώδη «ανασυγκρότηση» της κοινωνικής ζωής αντί για οτιδήποτε άλλο… (Επιπλέον οι θεοναζί θα μπορούσαν να ενημερώσουν εχθρούς και φίλους ότι θα συνεχίσουν να ισοπεδώνουν τα επόμενα χρόνια οτιδήποτε κτίζεται στη Γάζα, ως «δικαίωμα αυτοάμυνας»). Δεύτερον, η ανενόχλητη ολοκλήρωση της κυριαρχίας τους στη Δυτική Όχθη, που είναι ο πάγιος στόχος τους εδώ και δεκαετίες. Τρίτον, η διάσωση του υπό χρεωκοπία καπιταλισμού τους… (Αυτό θα ήταν το ενδεχόμενο “ελάχιστο ένστικτο επιβίωσης”)

– Οι θεοναζί, έχοντας ηττηθεί στρατιωτικά στη Γάζα και έχοντας καταστρέψει ουσιαστικά οποιοδήποτε “soft capital” (: ιδεολογία για διεθνή χρήση…) έφτιαξαν για πολεμική χρήση τα τελευταία 30 χρόνια, κρίνουν ότι «ο χεσμένος τα σκατά δεν τα φοβάται». Και ότι (χάρη στους συμμάχους τους) δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν αν επιχειρήσουν να «ολοκληρώσουν» την εκστρατεία τους στρεφόμενοι κατά της Τεχεράνης: μια ευκαιρία που δεν θα την ξαναέχουν… (Αυτό θα ήταν το ενδεχόμενο “salto mortale”)

Ειλικρινά και τίμια είχαμε καταλήξει ότι το πρώτο είναι αρκετά πιο πιθανό σε σχέση με το δεύτερο. Κάναμε λάθος!

Ποιο ήταν το λάθος μας; Ότι δεν εκτιμήσαμε σωστά, στην πολύ συγκεκριμένη συγκυρία, τα συμφέροντα και τις μεθοδεύσεις των δυτικών συμμάχων / αφεντικών του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος… (Παρότι «αποκαλύφθηκαν» με την επίθεση στην ρωσική πυρηνική «τριάδα»….)

Είχαμε υπόψη αυτό που λέει η κυρία στη συνέχεια, αλλά δεν το αξιολογήσαμε σωστά. Το προσπεράσαμε.

Προσέξτε τι λέει ειδικά απ’ το 1.06 ως το 1.18:

Η κυρία δεν είναι τυχαία. Λέγεται Kemi Badenoch και είναι η ηγέτης των συντηρητικών στο βασίλειο της αγγλίας, ουαλίας, σκωτίας, βόρειας ιρλανδίας κλπ. Σημαντικός «πολιτικός και πολιτειακός παράγοντας» σα να λέμε… Η συνέντευξη είναι από τις 25 Μάη. Και η αναγνώριση: το ισράηλ κάνει έναν proxy πόλεμο για λογαριασμό του βασιλείου (όπως το τοξικό Κίεβο κάνει ένα proxy πόλεμο για λογαριασμό όλης της ευρώπης) εναντίον της “Hamas (διαβάστε: παλαιστινιακής αντίστασης) ως εργαλείο του ιράν… που είναι εχθρός του Λονδίνου….

Να λοιπόν ολόκληρος-ο-χάρτης (που προς στιγμήν λαθεμένα παραγνωρίσαμε αν και τον ξέρουμε καλά): όπως στο ουκρανικό πεδίο μάχης έτσι και στο μεσανατολικό οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί, με «βιτρίνες» και «εργολάβους» αλλά διαρκώς πίσω, δίπλα και πάνω, κάνουν τον ίδιο πόλεμο, εναντίον του ευρασιατικού project: εναντίον της Μόσχας και της Τεχεράνης προς το παρόν (έχοντας την αυτοκτονική βεβαιότητα ότι «τους παίρνει»…) ελπίζοντας ότι αν-όλα-πάνε-καλά το Πεκίνο θα «απομονωθεί» σε μικρές περιοχές της ανατολικής ασίας…

Κάναμε λάθος λοιπόν. (Ελπίζουμε η Ιστορία να φανεί επιεικής απέναντί μας!…) Το σημαντικό είναι ότι οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί έχουν εμπλακεί αδιάλλακτα σε πολέμους δι’ αντιπροσώπων, (Κίεβο, Τελ Αβίβ, Ταϊπέι), με λίγο πολύ πανομοιότυπη μεθοδολογία και με πανομοιότυπη κατάληξη, ήδη δεδομένη ή αναμενόμενη: την ήττα τους!

Οι θεοναζί κατέστρεψαν (;;;) ικανό μέρος της ιρανικής αεράμυνας (ίδια ιδέα με την επίθεση στα ρωσικά αεροδρόμια…) αλλά η δική τους αεράμυνα είναι επίσης ανίκανη απέναντι στα κύματα ιρανικών πυραυλικών επιθέσεων από ψηλά με μια γκάμα μέσων. Ας πούμε λοιπόν: Εναέριος πόλεμος ουσιαστικά με περιορισμένες αεράμυνες; Κάπως έτσι. Ποιος λοιπόν θα ηττηθεί αν ληφθούν υπόψη όλα τα δεδομένα, συμπεριλαμβανόμενων των γεωγραφικών και πληθυσμιακών, αλλά και του ηθικού;

Δεν είναι άραγε αλήθεια ότι οι εργολάβοι της δύσης είναι (τελικά) αναλώσιμοι; Δεν έχει αποδειχθεί αυτό ξανά και ξανά;

Εικόνες στις ειδήσεις…

Δευτέρα 16 Ιούνη (00.37) >> Υποτίθεται ότι η απρόκλητη επίθεση ενός κράτους σε άλλο είναι απόλυτα σοβαρός λόγος για να σκίσει τις πλεξούδες της η «ειρηνόφιλη διεθνής κοινότητα» (και μαζί της το «διεθνές δίκαιο»…), να ουρλιάξει και να βγει στο μεϊντάνι σκούζοντας «Ωιμέ! Ωιμέ τι μου έλαχε της δύσμοιρης, από μπροστά να παριστάνουν ότι διαπραγματεύονται και από πίσω να σκάβουν λάκους!!!» ώστε να τρέξουν όλοι οι υπηρέτες της να την περιθάλψουν και να την αποκαταστήσουν.

Υποτίθεται. Όχι πια, εδώ και χρόνια. Έχουν μείνει μόνο στα μυαλά (μας), σαν αόριστες αναμνήσεις ανακατεμένες με έκπληξη. Έχουν μείνει στα μυαλά και στη δημαγωγία που τα ταϊζει με κατευναστικές, καταπραϋντικές, παραπλανητικές αφηγήσεις: «μην ανησυχείτε… μια εξαίρεση είναι εδώ, και μια άλλη εξαίρεση είναι εκεί…. τίποτα γενικευμένο…»

Να η επίσημη υπόδειξη για την δράση της ίδιας ιμπεριαλιστικής, δυτικής συμμαχίας – αυτή τη φορά στην «εξαίρεση» του ουκρανικού πεδίου μάχης:

Μπορεί να βολεύει αυτή τη στιγμή τη Μόσχα να κρατήσει την ψοφιοκουναβική Ουάσιγκτον όχι εντελώς έξω αλλά μάλλον πάνω στην «κορνίζα-του-κάδρου» (με το πικρό χιούμορ περί «κεκτημένης ταχύτητας» της cia…) αφήνοντας μόνο του το Λονδίνο και τις δικές του υπηρεσίες ως 100% χωμένες στην επίθεση στην ρωσική πυρηνική τριάδα… (Ως γνωστόν το Λονδίνο έχει μεγάλες φιλοδοξίες: κρυμμένο πίσω απ’ τον us army και την cia προσπαθεί πλέον να αυξήσει την επιρροή του τόσο στη μέση Ανατολή όσο και στην ανατολική Ασία…)

Στη μέση Ανατολή ωστόσο η Μόσχα δεν μπορεί να παριστάνει ότι η Ουάσιγκτον είναι στο περιθώριο.

Για ποιο λόγο η Μόσχα έχει υπογράψει «στρατηγική συμφωνία» με την Τεχεράνη (που δεν προβλέπει μεν άμεση στρατιωτική υποστήριξη, προβλέπει όμως ρητά πολλών ειδών έμμεση υποστήριξη για την αντιμετώπιση επίθεσης…) αν όχι επειδή η επικράτεια και η θέση της είναι κρίσιμη για την εξέλιξη του ευρασιατικού project; Κι αφού έτσι είναι τα πράγματα θα συνεχίσει (η Μόσχα) να αποενοχοποιεί πρακτικά τους θεοναζί ό,τι κι αν κάνουν εναντίον αυτού του project, σ’ όλη τη μέση Ανατολή;

Δεν ξέρουν άραγε στη Μόσχα ότι τα δυτικά αφεντικά «απελευθέρωσαν» ΤΩΡΑ τον χωροφύλακά τους κατά της ιρανικής επικράτειας επειδή ΤΩΡΑ ο εμπορικός / διακομεταμιστικός «διάδρομος βορρά – νότου», είτε με την συμμετοχή του Μπακού είτε, εναλλακτικά, μέσω Κασπίας έχει αρχίσει να υλοποιείται;

Δεν ξέρουν ότι η επίθεση στην Τεχεράνη έγινε ΤΩΡΑ επειδή ΤΩΡΑ πια είναι μέλος των BRICS+ αλλά και του «συμφώνου της Σαγκάης / SCO»; Δεν ξέρουν ότι η επίθεση στην Τεχεράνη έγινε ΤΩΡΑ για να υπονομεύσει την επικείμενη επίσκεψη του Putin εκεί;

Ασφαλώς και τα ξέρουν όλα αυτά… Ήξεραν, για παράδειγμα, έγκαιρα (απ’ τους δορυφόρους τους) τις πυρετώδεις προετοιμασίες του θεοναζί στρατού∙ και είχαν ενημερώσει την Τεχεράνη… Περιμένουν άραγε στη Μόσχα την εσωτερική κατάρρευση και του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος, ακολουθώντας πιστά την συμβουλή ποτέ μην εμποδίζεις τον εχθρό σου να κάνει λάθη; Θα δείξει.

Να ο άλλος εργολάβος – ευλογεί…Φοβάται όμως κιόλας μη χάσει μερίδιο στα δυτικά όπλα… 

Το ιρανικό κράτος / κεφάλαιο έχει τα μέσα όχι απλά για να αντισταθεί αλλά ακόμα και για να μετατρέψει (αν αυτό χρειάζεται) την επίθεση των θεοναζί και μέσω αυτών την επίθεση μεγάλου μέρους των δυτικών αφεντικών εναντίον του σε πόλεμο τριβής. Έχει και τις συμμαχίες, που μέχρι στιγμής δεν έχουν ξεδιπλώσει τις δυνατότητές τους. «Στρατηγική υπομονή / αυτοσυγκράτηση» λέγεται αυτό εκ μέρους τους.

Όμως εκτιμώντας τις εξελίξεις του 4ου παγκόσμιου πολέμου απ’ την δυτική σκοπιά, απ’ την μεριά της όλο και πιο λυσσασμένης προσπάθειας διαφόρων παρακμιακών «δυνάμεων» να κρατήσουν την ηγεμονία τους στον πλανήτη (ηπα, αγγλία, γερμανία, γαλλία – και οι κολαούζοι τους…), κανείς μα κανείς σ’ αυτή τη μεριά του κόσμου δεν πρέπει να χαίρεται για τις ήδη και για τις μελλοντικές ήττες τους. Χωρίς σοβαρό, αποφασισμένο, μαζικό κοινωνικό εργατικό αντίπαλο με συνείδηση του συλλογικού εαυτού του (δεν υπάρχει πουθενά) τα δυτικά αφεντικά έχουν τα χέρια τους λυμένα και για τους πιο ακραίους τυχοδιωκτισμούς. «Κλιμακώνοντας για την αποκλιμάκωση» όπως λένε εδώ κι εκεί∙ στην πραγματικότητα οξύνοντας την προβοκατόρικη δράση τους μέχρι την στιγμή (που λένε) ότι θα έχουν γίνει αστακοί: γύρω στο 2030 τους βολεύει. Ελπίζοντας ότι τα μέλη του ευρασιατικού project θα δείχνουν μόνιμα υπομονή και θα κάνουν μόνο τα «απαραίτητα» αιωνίως…

Είναι επικίνδυνο το να αφήσουμε στους rivals μέσα στον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό να «βάλουν στη θέση τους» τα δυτικά αφεντικά. Αυτό, με εντελώς διαφορετικό τρόπο, θα έπρεπε να είναι η δική μας δουλειά!!!

Αλλά δεν είναι. Έχει πάψει να είναι στα σοβαρά… Καθόλου ευχάριστο, καθόλου αισιόδοξο.

Η γη της ελιάς

Δευτέρα 9 Ιούνη >>

Ήταν το 1917, έκαναν μια συμφωνία.

Μια γη τόσο αρχαία, τόσο πλούσια, τόσο αληθινή.

Οι Βρετανοί ήρθαν και χάραξαν τις γραμμές.

Υποσχέθηκαν τη γη με μυστικά σχέδια.

 

Οι οικογένειες ευημερούσαν χάρη στις ελιές.

Αλλά σκιές σέρνονταν πάνω απ’ τις θάλασσες.

Μια γη διαιρεμένη, καρδιές σκισμένες.

Η καταιγίδα ξέσπασε απ’ την αρχή.

 

Ω Παλαιστίνη, εσύ κρατάς το κλειδί

Για χίλια χρόνια ιστορίας.

Απ’ τους λόφους της δυτικής Όχθης ως τις ακτές της Γάζας,

Η ιστορία σου αντηχεί πάντα..

….

Ουκρανικό πεδίο μάχης 1

Δευτέρα 9 Ιούνη (00.27) >> Τρομερά πράγματα συμβαίνουν, και ίσως (παρότι τρομερά) διαφεύγουν της προσοχής σας.

Το πρώτο είναι η πιο κάτω δήλωση, απ’ τον γ.γ. του νατο:

Διάφοροι κατηγόρησαν τον γ.γ. ότι με αυτή τη δήλωση δέχεται ότι το νατο είναι ιμπεριαλιστικός στρατός… Τςςςς… Αν θα ήταν ποτέ δυνατόν!!!

Όχι. Αυτό που εξήγησε ο γ.γ. του νατο ήταν πως ΑΝ ο στρατός της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (ή της ναπολεόντιας) τολμήσει να…σηκώσει κεφάλι, τότε το νατο θα τον τσακίσει! Γιατί είναι ισχυρότερο – τόσο απλά, τόσο καθαρά. Και τόσο καθησυχαστικό ας παραδεχτούμε, γιατί αυτό μας έλειπε τώρα: οι ρωμαϊκές λεγεώνες…

Μ’ αυτήν την προειδοποίηση του ο κύριος Rutte ανεβαίνει (στην δική μας, χειροποίητη κλίμακα καθεστωτικής γελοιότητας) στην πρώτη θέση, ρίχνοντας στη δεύτερη εκείνον τον Borrel που είχε πει ότι «η ευρώπη είναι ένας κήπος κυκλωμένος από ζούγκλα».

Αυτό είναι το ένα τρομερό γεγονός.

Ένα άλλο (κρίνετε παρακαλούμε) είναι ότι ο ίδιος γ.γ., ο ίδιος Rutte, ανέλαβε την συν-ευθύνη για την επίθεση της 1ης Ιούνη στα ρωσικά «στρατηγικά βομβαρδιστικά». Λέγοντας ότι … μ’ αυτά η ρωσία βομβαρδίζει αθώους ουκρανούς. Πράγμα που σημαίνει (κατά τον έτοιμο να τσακίσει τον Ιούλιο Καίσαρα γενικό-γραμματέα-του-νατο) ότι η επίθεση εναντίον τους είχε (το λιγότερο) τις νατοϊκές ευλογίες.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης 2

Δευτέρα 9 Ιούνη (00.21) >> Η «ελκυστικότητα» αυτής της προβοκάτσιας, βρίσκεται εδώ:

Εδώ και 6 μήνες, το «πυρηνικό δόγμα» της Μόσχας έχει αλλάξει, και αυτό είναι δημόσια γνωστό. Πριν ήταν ότι αν η ρωσική επικράτεια δεχθεί επίθεση με πυρηνικά θα απαντήσει ανάλογα. Απ’ τον περασμένο Νοέμβρη είναι:

… Αν μια μη-πυρηνική δύναμη (: ουκρανία) σε συνεργασία με μια πυρηνική (: αγγλία, ηπα ή γαλλία…) κάνει μεγάλη επίθεση σε ρωσικούς στόχους με συμβατικούς πυραύλους, drones ή αεροπλάνα, τότε η Μόσχα μπορεί να απαντήσει – με πυρηνικά …

Είναι σαφές ότι η επίθεση στην πυρηνική τριάδα του ρωσικού κράτους / κεφάλαιου εμπίπτει ΑΚΡΙΒΩΣ στις προβλέψεις αυτού του δόγματος; (Υπάρχει αμφιβολία;;;;;;;) Γι’ αυτό έγινε!!!

O Rutte ανέλαβε την συν-ευθύνη… Το ψόφιο κουνάβι δήλωσε «εμείς; καμία σχέση!» (πράγμα απίθανο να ισχύει, αλλά το δήλωσε). Ο χρήστης Sturmer δεν ένοιωσε την ανάγκη να δηλώσει ούτε καν αυτό… Ο χρήστης τσουρομαδηΜέρτς δεν ξέρει τίποτα… Ο άλλος χρήστης, ο Μικρός Δούκας του Λίγηρα επίσης δεν ξέρει τίποτα… Κανείς τους δεν «καταδίκασε», έστω, για τα προσχήματα…

Ο απόστρατος καραβανάς (στρατηγός) Keith Kellogg, απ’ τις ύαινες που η ψοφιοκουναβική διοίκηση «κληρονόμησε» απ’ το Joνυσταλεάν, για λόγους «ισορροπίας», κατάλαβε περί τίνος πρόκειται! Και «θορυβήθηκε» (στις 3 Ιούνη):

Απ’ την μεριά της η «επίσημη» Μόσχα, δηλαδή το γκουβέρνο, οι εκπρόσωποι τύπου κλπ,


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ουκρανικό πεδίο μάχης 3

Δευτέρα 9 Ιούνη (00.17) >> Δεν είναι το ψόφιο κουνάβι η «λύση» όχι επειδή … τσακώνεται με τον μπροστινό Elon. Αλλά επειδή, μετά από 4,5 μήνες στο άσπρο σπίτι είναι όλο και πιο ξεκάθαρο ότι δεν ελέγχει τους αμερικανικούς βαθυκρατικούς μηχανισμούς∙ ούτε φαίνεται να έχει τρόπο να αποκτήσει αυτόν τον έλεγχο.

Για παράδειγμα, μια μέρα πριν την επίθεση στην ρωσική πυρηνική τριάδα, έσκασαν στο Κίεβο δύο αμερικανικές ύαινες. Ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Lindsey Graham και ο δημοκρατικός Richard Blumenthal.

Κανείς απ’ τους δυο δεν ήταν / είναι εξουσιοδοτημένος να κάνει «εξωτερική πολιτική» για λογαριασμό της Ουάσιγκτον και του ψόφιου κουναβιού. Κι ωστόσο αυτό ακριβώς έκαναν∙ και μάλιστα κόντρα στον διακηρυγμένο (και ρημαγμένο…) «φιλειρηνισμό» του ψόφιου κουναβιού.

Μπορεί σ’ ένα χρόνο από τώρα ο Graham να είναι πίσω απ’ τις φυλακής τα σίδερα: ελέγχεται, μεταξύ άλλων σοβαρών, για δωροληψίες (με πολλά μηδενικά) απ’ το φασιστοΚίεβο. Ως τότε όμως (θα) ποζάρει για σημαία του ανασυγκροτημένου μπλοκ «νεοσυντηρητικών / δημοκρατικών», του ιστορικού βαθέος αμερικανικού κράτους. Και το ψόφιο κουνάβι, με τους ελάχιστους πιστούς του στο γκουβέρνο, δεν μπορεί να τους σταματήσει απ’ το να «πιέζουν» και να «φτιάχνουν κλίμα».

Κάποιοι παρατήρησαν, όχι άδικα, ότι το ψόφιο κουνάβι έχει να διαλέξει ανάμεσα σ’ έναν «πόλεμο εξωτερικού» και σ’ έναν εμφύλιο. Πράγματι, η εξελισσόμενη αμερικανική (και συνολικά πρωτοκοσμική) παρακμή μόνο σ’ ένα απ’ αυτά τα δύο μπορεί να εκβάλει πλέον.

Όσο κι αν η Μόσχα βολεύεται με την ψοφιοκουναβική αφασία / φλυαρία, όσο κι αν προσπαθεί να την πριμοδοτεί, όσο κι αν «ψηφίζει και με τα πόδια» την δεύτερη εκδοχή του πιο πάνω διλήμματος, οι προβοκάτσιες των δυτικών μηχανισμών δεν αντιμετωπίζονται έτσι. Απόδειξη (και) η πρόσφατη επίθεση.

Έχει ξεκαθαριστεί (και από ιστορική άποψη αυτό δεν είναι πρωτότυπο) ότι αν οι μηχανισμοί ενός κράτους / παρακράτους έχουν ισχυρή συγκρότηση, θα συνεχίσουν να λειτουργούν, εν ανάγκη «στη παρανομία», ακόμα κι αν η διοίκηση στο παλάτι αλλάξει, ακόμα κι αν έχει διαφορετικούς σκοπούς και προτεραιότητες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις λεγόμενες «μυστικές» υπηρεσίες, που στη διάρκεια του 20ου αιώνα, ειδικά μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, άρχισαν να διαμορφώνουν σχέσεις με την οικονομία του εγκλήματος και δικές τους τακτικές και μεθοδεύσεις, πέρα ακόμα και απ’ τον έλεγχο των όποιων πολιτικών βιτρινών. Η πυραμίδα-της-εξουσίας, που ακόμα φαντάζει ως ενιαία και συμπαγής, είναι στην πράξη ένα σύνολο από πυραμίδες, οριζόντια κυκλώματα, ρευστές ομαδοποιήσεις.

Βρισκόμαστε στο 2025. Το «βαθύ κράτος» στο Λονδίνο, στην Ουάσιγκτον, στο Βερολίνο, στην Βαρσοβία, δεν επηρεάζεται καθόλου (ή επηρεάζεται λίγο, επιφανειακά) από πολιτικές βιτρίνες περαστικές και αλλοπρόσαλλες. Υπηρετεί πολύ πιστά «δομημένα» καπιταλιστικά συμφέροντα∙ κι αν χρειαστεί μπορεί να το κάνει «εκτός ελέγχου».

Αυτό μας κάνει δυστυχώς σοφότερους: πέρα απ’ την γελοιότητά του και την μεγαλομανία του το ψόφιο κουνάβι αποδεικνύεται αδύναμο να ελέγξει τα εσωτερικά (στις ηπα) κυκλώματα και τις διεθνείς συμμαχίες τους, που έχουν σφυρηλατηθεί εδώ και 35 τουλάχιστον χρόνια. Απ’ την απέναντι μεριά η Μόσχα ίσως (ίσως λέμε…)  χρειαστεί να λογαριαστεί πιο άμεσα με τέτοιους μηχανισμούς.

(Εν τω μεταξύ οι δυτικοί δημαγωγοί έχουν φροντίσει να καταχωνιαστεί η επίθεση στην ρωσική πυρηνική τριάδα. Προβλήθηκε το «οι ρώσοι την πάτησαν άσχημα», και το πράγμα τέλειωσε εκεί. Φαίνεται ότι αυτή η συσκότιση είναι προϋπόθεση για να ξανακαταγγελθεί το ρωσικό κράτος / κεφάλαιο, αν τύχει να βάλει-τίποτα-φωνές…)

Το Λονδίνο που δαγκώνει

Δευτέρα 2 Ιούνη (00.15) >> Σίγουρα θα πρέπει να αναγνωριστεί στην MI6 (κυρίως) και δευτερευόντως στους ουκρανούς συνεργάτες της ότι έκαναν ένα τολμηρό σα σύλληψη και ακόμα πιο τολμηρό (και πολύπλοκο) σαμποτάζ με τις χθεσινές undercover επιθέσεις με drones σε ρωσικά στρατιωτικά αεροδρόμια μακριά, πολύ μακριά απ’ το μέτωπο, «βαθιά μέσα στη ρωσία»∙ σε μια περίπτωση τουλάχιστον 6.000 χιλιόμετρα μακριά. Το σαμποτάζ ήταν πετυχημένο, αν και όχι όσο είχε προϋπολογιστεί…

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα σε τέτοιες ενέργειες, ειδικά όταν πετυχαίνουν.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.