4ος παγκόσμιος – σε περίληψη 4

Δευτέρα 21 Ιούλη (00.06) >> Είναι σωστό αυτό που υποστήριξαν οι θεοναζί (και οι σύμμαχοί και οι δημαγωγοί τους) ότι δηλαδή αφού νίκησαν κατά σειρά την Παλαιστινιακή αντίσταση, το καθεστώς Άσσαντ και την Hezb’ Allah αποφάσισαν να δώσουν το «τελειωτικό κτύπημα» στο «κέντρο του κακού», στην Τεχεράνη, ή το αντίθετο, ότι δηλαδή αφού ΔΕΝ έχουν νικήσει ούτε την Παλαιστινιακή αντίσταση, ούτε την Hezb’ Allah (ούτε την Ansar Allah, ούτε τις ιρακινές PMU) κατέφυγαν σ’ ένα salto που θεωρούσαν πως δεν θα είναι (αλλά αποδείχθηκε πως ήταν) mortale, μπας και αποκαταστήσουν την κυρίαρχη θέση τους στην ευρύτερη μέση Ανατολή;

Η κατηγορηματική γνώμη μας (και όχι μόνον η δική μας!) είναι ότι συνέβη το δεύτερο. Η θεοναζί επίθεση (που ο αρχιχασάπης ονειρευόταν εδώ και 30 χρόνια!) δεν ήταν απλά και μόνο μια καλά προετοιμασμένη, αιφνιδιαστική ενέργεια. Ήταν γεγονός στρατηγικής σημασίας. Όπως ακριβώς η συνεχιζόμενη δυτική υποστήριξη στο φασιστοΚίεβο έγινε η αντεστραμμένη επίδειξη της καταρρέουσας παγκόσμιας δυτικής ηγεμονίας, έτσι και η θεοναζί επίθεση, που ήρθε να κορυφώσει την κομματιασμένη «ησυχία στη μέση Ανατολή» προσπαθώντας να την αποκαταστήσει με-κάθε-μέσο, αποδείχθηκε η αντεστραμμένη επίδειξη της όλο και πιο συρρικνωμένης δυτικής δυνατότητας να ελέγξει την περιοχή (φρενάροντας το ευρασιατικό project σ’ αυτή τη μεριά του κόσμου).

Ήταν κίνηση απελπισίας – τόσο απ’ την μεριά του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος όσο και απ’ τη μεριά της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου, του Βερολίνου, του Παρισιού, της Αθήνας. Αποδεικνυόταν πως ήταν τέτοια ακόμα και πριν το «σφύριγμα της εκεχειρίας» που παρακαλώντας ζήτησε το Τελ Αβίβ απ’ την Ουάσιγκτον: παρά την προετοιμασία, η θεοναζί επίθεση (η οποία, παρεπιπτόντως, στόχευσε και την ιρανική κυβέρνηση, αλλά απέτυχε να την εξοντώσει∙ όπως επίσης είναι βέβαιο ότι «έψαχνε» και τον Χαμενεϊ…), αυτή λοιπόν η τόσο «καλά οργανωμένη έως εντυπωσιακή» επίθεση της 13ης Ιούνη ΔΕΝ είναι υπολογίσει σωστά το πιο βασικό, το πιο σημαντικό απ’ όλα: το ποιες είναι οι πραγματικές ιρανικές δυνατότητες απάντησης / αντεπίθεσης!!! (To κάθαρμα Bar-Gvir φέρεται να το αναγνώρισε εκ των υστέρων, αν και δεν λείπουν οι προσπάθειες να κουκουλωθεί αυτή η παραδοχή).

Αν δεν ξέρεις τις πραγματικές δυνατότητες του αντιπάλου σου, τότε τι ξέρεις γι’ αυτόν; Τίποτα!!!! Μπορείτε να ρωτήσετε κι όλες τις δυτικές πολιτικές βιτρίνες, μαζί με τους ειδικούς και τους δημαγωγούς τους, για την βεβαιότητά τους το 2022 περί επερχόμενης ήττας / κατάρρευσης της ρωσίας, κλπ κλπ… Δεν είχαν ιδέα!!!

Υποτίθεται πως στο θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς «παραδέχονται» πως η επιτυχία της «εισβολής του al Aqsa» έδειξε σοβαρές ρωγμές σ’ όλα στα συστήματα «ανάσχεσης» της αντίστασης των ξυπόλυτων: ηλεκτρονικά, στρατιωτικά, παραδοσιακά χαφιέδικα, ιδεολογικά, κλπ. Η απάντηση της Τεχεράνης μόλις 8 ώρες μετά την υποτιθέμενη «διάλυση του ιρανικού καθεστώτος και των όπλων» και η πορεία που πήρε αυτή η απάντηση τις επόμενες 10 ημέρες (φτάνοντας στο σημείο να κτυπάει χωρίς ουσιαστικά εμπόδια τον έναν μετά τον άλλο όλους τους κρίσιμους στόχους στην απαρτχάιντ επικράτεια, εκτός απ’ την Dimona…) αποδεικνύει την πανηγυρική κατάρρευση οποιασδήποτε δυτικής «υπεροχής στην αποτροπή»!!! (Κι αν δεν έχεις τέτοια υπεροχή ελάχιστοι σε φοβούνται!)

Δεν είναι μόνο ότι το περιβόητο «πυρηνικό πρόγραμμα του ιράν» είναι ζωντανό και λειτουργικό… Είναι επίσης ότι μετά την αποκάλυψη της βρώμικης συνεργασίας της «διεθνούς επιτροπής για την ατομική ενέργεια» με τους θεοναζί τα στελέχη της έφυγαν κλωτσηδόν απ’ την ιρανική επικράτεια, κι έτσι πια κανείς (δυτικός) δεν θα ξέρει οτιδήποτε γι’ αυτό το πρόγραμμα… Είναι πως αν ήταν αλήθεια ότι οι ιρανοί τεχνικοί «απείχαν δύο βδομάδες απ’ το να φτιάξουν την πρώτη βόμβα» αυτές οι δύο βδομάδες πέρασαν και με το παραπάνω απ’ την εκεχειρία και μετά, και οι θεοναζί όχι μόνο δεν βγάζουν άχνα σχετικά, αλλά προσπαθούν να «πουλήσουν μαγκιά» κατά των λιγοστών τανκ της Δαμασκού, υποτιμώντας το τι τους περιμένει απ’ αυτή τη μεριά…. Και είναι ακόμα ότι το ιρανικό καθεστώς μετά τις 23 Ιούνη εξοπλίζεται πολύ γρήγορα απ’ τα αποδεδειγμένα «ανώτερης ποιότητας» κινέζικα πολεμικά αεροπλάνα και τα αντιαεροπορικά συστήματα, και πάλι κανείς δυτικός δεν τολμάει καν να ασχοληθεί… Να ασχοληθεί με το προφανές αποτέλεσμα των πραγματικών συσχετισμών στη δυτική ασία: τώρα, στην Τεχεράνη, δεν βρίσκονται μόνο ρώσοι αξιωματικοί και ειδικοί. Βρίσκονται και κινέζοι…

 Xτες…(Το “μπλοκ της Αστάνα” δουλεύει σαν πολύσπαστο…)

Και δεν είναι μόνον αυτά. Η ουσιαστικά νίκη της Τεχεράνης έχει αλλάξει τα δεδομένα στο σύνολο του «μπλοκ της αντίστασης» στην περιοχή∙ αλλά και σε ότι αφορά τις πετροχούντες. Οι δεύτερες ξέρουν τώρα ότι δεν υπάρχει κανένα μέλλον και κανένα συμφέρον στο να συνεχίζουν να στηρίζουν τις αντι-ιρανικές «συμφωνίες του Αβραάμ»… Η χούντα του Καϊρου, για παράδειγμα, βλέπει τώρα ότι ο «αστακός» Τελ Αβίβ είναι ένα χάρτινο τέρας, και θα το λάβει υπόψη της…

Όσο για το «μπλοκ της αντίστασης»; Τακτικές και τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν απ’ την Τεχεράνη μεταφέρονται και εντάσσονται ήδη ως know how στις τακτικές και τεχνικές κάθε οργάνωσης, ανάλογα με τις δυνατότητές της….

Ακόμα μακρύτερα, σ’ αυτό που λέγεται «παγκόσμιος νότος», σε αφρικανικά και ασιατικά κράτη / κεφάλαια, το «σπάσιμο των μούτρων» τόσο των θεοναζί όσο και των συμμάχων τους (παρά τις όποιες καταστροφές πράγματι προκάλεσαν στην ιρανική επικράτεια) συμπληρώνει το «σπάσιμο των μούτρων» στο ουκρανικό πεδίο μάχης, συνεπώς επιβεβαιώνει και ενισχύει αναπροσανατολισμούς στην «εξωτερική πολιτική» τους. Τώρα, για παράδειγμα, μερικές δεκάδες κρατών μεθοδεύουν με μεγάλη σιγουριά και σε συντονισμό μεταξύ τους το εμπάργκο τους κατά του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος – χωρίς να νοιάζονται για το τι θα κάνει το με πλειοψηφία ηττημένων «συμβούλιο ασφαλείας του οηε» και η διακοσμητική “γενική συνέλευση” με πρόεδρο την ανθρωποφάγα αγαπημένη Annalena..

Αλλά δεν τελειώνει εδώ ο 4ος παγκόσμιος. Δυστυχώς… (Δεν έχουμε πει τίποτα για τις κινήσεις των δυτικών…)

India Morena!

Δευτέρα 14 Ιούλη >> H Barbara Luna δεν είναι καινούργια. Καινούργιο είναι ότι την ανακαλύψαμε πρόσφατα. Αργεντίνα, γεννημένη κάπου κοντά στο Buenos Aires, τραγουδάει εδώ με την μπάντα της σε κάποιο café στο Παρίσι πριν 15 χρόνια το πιο γνωστό ίσως τραγούδι της (από το ομώνυμο lp της του 2001), το India Morena. Μουσική των αυτοχθόνων, ανακατεμένη με αφρικάνικους ήχους, σάλσα και ταγκό:

Λευκό, καφέ, ινδιάνικο

Καθαρόαιμη μπάσταρδη.

Ινδιάνα μελαχρινή στην καρδιά.

Λευκό φόρεμα.

 

Λευκό, καφέ, ινδιάνικο

Καθαρόαιμη μπάσταρδη.

Πιστή στην παράδοσή μου.

Ήλιος της πατρίδας μου που λάμπει.

 

Είναι η φωνή των ανθρώπων που δεν πέθαναν.

Είναι η φωνή των ανθρώπων που ζουν μέσα μου.

Είναι η φωνή, μια μελαχρινή ινδιάνα στην καρδιά.

Είναι η φωνή των ανθρώπων που ζουν μέσα μου.

Τραγουδάω την παράδοση

Ότι ο λαός μου κλαίει

Μονοπάτι της Αλήθειας

Για όσους συνεχίζουν να αγωνίζονται.

Απ’ την Τζαμάικα ως την Αργεντινή

Θα υπερασπιστούν τις ακτές τους.

Μην αφήσεις τον καρχαρία να ξεφύγει

Στα χίλια πεντακόσια μίλια.

Παλαιστίνη 1

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.40) >> Η αντίσταση στη Γάζα κρατάει καλά! Κρατάει τόσο καλά ώστε επιχειρεί το επόμενο βήμα στη δράση της∙ βήμα που θα είναι βόμβα στα θεμέλια της «πολεμικής αρετής» του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος: να απαγάγει θεοναζί στρατιώτη μέσα από μάχη ανάμεσα στα ερείπια!

Αυτό το βήμα έχει ωριμάσει. Από ενέδρα σε ενέδρα, σχεδόν καθημερινά, διάφορα τμήματα του απαρτχάιντ στρατού έχουν «λαλήσει» απ’ τον φόβο! Το αποτέλεσμα είναι πως διάφοροι που επιζούν απ’ αυτές τις ενέδρες «σκορπάνε» πανικόβλητοι προς οπουδήποτε∙ προς το πουθενά της ζούγκλας των ερειπίων… Κι εκεί:

Πριν 4 ημέρες οι αντάρτες της al Qassam βρέθηκαν πολύ κοντά στο να πετύχουν τον στόχο τους, στη διάρκεια μιας τέτοιας ενέδρας στα περίχωρα της Khan Yunis. Όμως την τελευταία στιγμή ο στόχος κατάφερε να τρέξει για να γλυτώσει, οπότε αναγκάστηκαν να τον σκοτώσουν – και πήραν τα όπλα του:

Στα επιτελεία του θεοναζί στρατού επικρατεί (συγκρατημένος προς το παρόν) τρόμος μ’ αυτές τις εξελίξεις. Πρώτον, επειδή δεν υπάρχει τρόπος να εμποδίσουν πανικόβλητους στρατιώτες τους να «δραπετεύουν» σαν-τα-κατσίκια απ’ τα σημεία των ενεδρών. Και δεύτερον, επειδή οι Παλαιστίνιοι αντάρτες έχουν πλέον την άνεση να κυκλοφορούν «ανοικτά» μέσα στα ερείπια, ακόμα κι αν κάπου κοντά γίνεται μάχη ή «επιχείρηση διάσωσης»!!

Μια μέρα μετά την παρά λίγο επιτυχία ενός ακόμη ομήρου μέσα απ’ την μάχη, η al Qassam έβγαλε αυτή την ανακοίνωση:

Η τύχη του στρατιώτη Abraham Azoulay ήταν κακή, αλλά η μοίρα του επόμενου θα είναι καλύτερη, ως νέος κρατούμενος των Ταξιαρχιών al Qassam.

Παλαιστίνη 2

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.37) >> Υπάρχουν κι αυτοί. Είναι εξαιρέσεις. Αλλά δεν υπήρχαν καν πριν 2 χρόνια:

…. Η 7η Οκτώβρη μας έδειξε τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι όταν έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου ότι είναι ηθικά και θεϊκά ανώτεροι απ’ τους άλλους – όταν αυτοί οι «άλλοι» έχουν τον χρόνο και την ικανότητα να σχεδιάσουν…

… Αν δεν σταματήσει αυτός ο πόλεμος κι αν δεν ζητήσουμε συγγνώμη απ’ τον Παλαιστινιακό λαό βοηθώντας τον στην ανοικοδόμηση, οι μέρες του ισραηλινού κράτους είναι μετρημένες. Είναι τόσο απλό…

… Πρέπει να ελπίσουμε σ’ ένα μέλλον ζώντας μαζί με τους Παλαιστίνιους. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Διαφορετικά δεν θα πάμε πουθενά, ούτε εμείς ούτε αυτοί. Μόνο μαζί μπορούμε να επιβιώσουμε…

… Αυτός ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει. Οι όμηροι και οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι πρέπει να γυρίσουν στα σπίτια τους…

Ο Itamar Schwartz, 22 χρονών, που είπε τα πιο πάνω σε μια έρευνα της Haaretz για τους «Gaza Refuseniks», γεννήθηκε και μεγάλωσε σε θρησκευάμενη οικογένεια, αλλά στα 19 του απέρριψε την θρησκεία. Υπηρέτησε τους πρώτους μήνες της σφαγής στη Γάζα ως διοικητής τανκ ελπίζοντας ότι θα σωθούν οι όμηροι και ότι ο πόλεμος δεν θα κρατήσει πολύ. Οι ελπίδες του κράτησαν λίγο, όταν είδε (και κατάλαβε) τι και γιατί έπρεπε να κάνει στη μεγαλύτερη ανοικτή φυλακή του κόσμου. Ριζοσπαστικοποιήθηκε και έκτοτε είναι αρνητής στράτευσης – με τις πιο πάνω απόψεις.

Απ’ την μια μεριά δεν θα μπορούσε κάποιος παρά να εκτιμήσει τέτοιου είδους συνειδητοποίηση απ’ την μεριά βετεράνων στρατιωτών ενός κατοχικού, απαρτχάιντ καθεστώτος ηλικίας δεκαετιών. Αλλά απ’ την άλλη θα ήταν δύσκολο να αποφύγει το πολύ λίγο – πολύ αργά αυτής της συνειδητοποίησης. Ακόμα κι αν οι πορωμένοι θεοναζί δεν είναι ακόμα η απόλυτη πλειοψηφία στην απαρτχάιντ κοινωνία, ελέγχουν ήδη τους βασικούς μιλιταριστικούς μηχανισμούς.

Απ’ την άλλη μεριά δεν υπάρχει αποφασισμένος αντίπαλός του – εκτός απ’ την Παλαιστινιακή αντίσταση και τους συμμάχους της. Οι εντόπιοι «κοσμικοί» και οι «ροζ» που ανέχτηκαν επί δεκαετίες τις «μικρότερες» σφαγές στη Γάζα και τον συστηματικό εποικισμό της δυτικής Όχθης είτε πίσω απ’ την πρόφαση «δεν ξέραμε» είτε στη λογική «καλύτερα να τους φυλακίζουμε παρά να τους σκοτώνουμε» είναι συνένοχοι, ακόμα κι αν τώρα δηλώνουν αντι-Netanyahu κλπ.

Άνθρωποι σαν τον Itamar θα φύγουν∙ φεύγουν ήδη. Οι περισσότεροι για πάντα. Το θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώς απ’ την μεριά του προχωράει με μαθηματική ακρίβεια προς τέλος της «φύσης» του – είναι τόσο απλό…

 

Ένα βραβείο επειγόντως!

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.33) >> Η τωρινή εποχή των τεράτων έχει και διασκεδαστικές στιγμές, αν μπορεί κάποιος να τις δει έτσι.

Ο αρχιχασάπης των Παλαιστινίων έκανε (ξανά…) επίσκεψη στο αφεντικό στην Ουάσιγκτον, για να «ρυθμίσει» τις υποθέσεις του – είναι πολλές… Κι εκεί, για να γλύψει (άλλη μια φορά) το ματαιόδοξο αφεντικό, είχε αυτήν την φαεϊνή ιδέα (για την οποία στο ελλαδιστάν, που είναι σύμμαχος πιστός και των δύο, δεν μάθατε τίποτα):

Το πιστεύετε ή όχι, περί αυτού πρόκειται: ο καταζητούμενος παγκόσμια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας παρέδωσε στο αφεντικό (και ουσιαστικό συνένοχο πλέον στη γενοκτονία!) αντίγραφο της «αίτησής του να δοθεί το νόμπελ Ειρήνης» στο ψόφιο κουνάβι!!! (Πώς και δεν πρότεινε να το μοιραστούν μεταξύ τους; Από μετριοφροσύνη ίσως…)

Θα μπορούσαν να γραφτούν διάφορα «διδακτορικά» γι’ αυτήν την στιγμή: γεωπολιτικής, ηθικής, αισθητικής: ένας μαφιόζος βουτηγμένος ως τις ρίζες των μαλλιών του στο αίμα κολακεύει τον ανισόρροπο capo dei capi προτείνοντας τον για … πάπα!

Το ψόφιο κουνάβι έχει ψύχωση με το «νόμπελ ειρήνης» επειδή έχει δοθεί (και) στον Obama (και μάλιστα τους πρώτους μήνες της θητείας του…), τον Obama που το ψόφιο κουνάβι μισεί. Ο Obama έκανε κάμποσους πολέμους στη διάρκεια των 2 θητειών του, αλλά το «νόμπελ ειρήνης» το είχε ήδη καδράρει. Οπότε (σου λέει το ψόφιο κουνάβι) «γιατί αυτός κι όχι εγώ;»

Η «αίτηση» του καταζητούμενου δολοφόνου αλλά και η «τελετή παράδοσης του αντιγράφου» σπάει ωστόσο όλα τα ως τώρα γνωστά όρια του Θεάματος. Ή, πιο σωστά: η δυτική παρακμή και το Matrix της δεν έχουν όρια: ούτε στον θάνατο και στην καταστροφή, ούτε στη γελοιότητα!

Εν τω μεταξύ, παρά την λογοκρισία του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος για τις καταστροφές που (του) προκάλεσαν οι ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις, αυτές σιγά σιγά γίνονται γνωστές. Το video στη συνέχεια, τραβηγμένο πιθανά από drone της Hezb’ Allah, δείχνει ό,τι απέμεινε απ’ τις εγκαταστάσεις του (σημαντικού) λιμανιού της Haifa:

 

Φακελωμένη αλληλεγγύη…

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.28) >> Με πολύ, πάρα πολύ διακριτικό τρόπο είχαμε διατυπώσει στο κοντινό παρελθόν τις επιφυλάξεις μας για το πολιτικό βάθος εκείνων που οργάνωναν τις (πράγματι μεγάλες αλλά και άνευρες) διαδηλώσεις συμπαράστασης στους Παλαιστίνιους / στις Παλαιστίνιες τους τελευταίους 20 μήνες σε διάφορα σημεία της ευρώπης. Οι πληροφορίες που είχαμε έδειχναν την καθολική κυριαρχία της «ψηφιοποίησης» ως οργανωτικού μοντέλου, και ταυτόχρονα την απουσία δομών άμεσης και ζωντανής επαφής και σχεδιασμού – με την εξαίρεση, πιθανά, κάποιων κινητοποιήσεων σε πανεπιστήμια.

Ώσπου το mintpress έκανε πριν λίγες μέρες μια σειρά αποκαλύψεων σχετικά με την Palestine Solidarity Campaign, την μεγαλύτερη τέτοια οργάνωση στην αγγλία:


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Ενδιάμεσα…

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.24) >> Μετά την ήττα τόσο του θεοναζί καθεστώτος όσο και του αφεντικού του από την Τεχεράνη, ένα μεσοδιάστημα «σχετικής ηρεμίας» (μαύρη κοροϊδία δηλαδή) στο μεσανατολικό πεδίο μάχης του 4ου παγκόσμιου έχει δώσει περιθώριο για διάφορα σενάρια και θεωρίες. Που έχουν ως αφετηρία την (υποτιθέμενη) ολοφάνερη «ισχύ» τόσο της Ουάσιγκτον όσο και του Τελ Αβίβ.

Παίρνουμε την ευκαιρία για να διευκρινίσουμε μερικά σημαντικά ζητήματα, αφού οι «αλήθειες» που διακινούν οι δημαγωγοί είναι σαν τα μούτρα τους.


Πρόσβαση μόνο για τα μέλη του δικτύου υποστήριξης…

Αν είστε μέλος κάντε login εδώ.
Αν θέλετε να γίνετε μέλος, δείτε εδώ (Υποστήριξη - Επικοινωνία) τις σχετικές οδηγίες.

Πολεμοκαπηλεία 1

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.18) >> Τα δύο παρακάτω video τα χωρίζουν ελάχιστες μέρες – και ένα τεράστιο κενό στη «λογική» τους.

Στο πρώτο είναι αυτό το γελοίο υποκείμενο, ο γ.γ. του νατο, που βάφτισε “daddy” το ψόφιο κουνάβι γλύφοντάς το – μιλάει στους φιλικούς new york times:

Στο δεύτερο είναι … ο εχθρός!!! Που ετοιμάζεται να ενώσει την Μάγχη και το Πόρτο με το Βλαδιβοστόκ…

Αυτό για την «επιστράτευση» των δυτικών πληθυσμών δεν είναι άστοχο, σωστά; Αλλά υπάρχει μια επιπλέον ιδέα: ότι μετατρέποντας μεγάλο μέρος των καπιταλισμών τους σε παραγωγούς όπλων, οι δυτικοί θα διασώσουν αυτούς τους καπιταλισμούς απ’ τον ανατολικό ανταγωνισμό.

Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα, εντός ή εκτός εισαγωγικών: το εμπόρευμα πρέπει να καταστρέφεται για να συνεχίζει ο κύκλος της παραγωγής του. Για να καταστραφούν τα όπλα πρέπει να χρησιμοποιηθούν – ακόμα κι αν η νίκη είναι αμφίβολη ή αδύνατη…

Συνεπώς;

(Οι υπ.εξ. του «συμφώνου της Σαγκάης» – SCO – έχουν σήμερα ραντεβού στην Tianjin. Είναι οργανισμός οικονομικής και αμυντικής συνεργασίας, με τα εξής μέλη – έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε: κίνα, καζακστάν, κυργιζιστάν, ρωσία, τατζικιστάν, ουζμπεκιστάν, ινδία, πακιστάν, ιράν, λευκορωσία. Η συνύπαρξη του Ν. Δελχί και της Ισλαμαμπάντ σ’ έναν τέτοιο οργανισμό είναι ακόμα προβληματική, αλλά είναι σίγουρο ότι είτε στην κοινή συζήτηση είτε στις διμερείς επαφές που θα γίνουν, όλοι αυτοί θα έχουν πολλά να πουν για την δυτική ασία / μέση Ανατολή, και για τον εξελισσόμενο 4ο παγκόσμιο πόλεμο).

 

Πολεμοκαπηλεία 2

Δευτέρα 14 Ιούλη (00.11) >> Η δημαγωγία ως φάρσα, η φάρσα ως δημαγωγία: προσδεθείτε, η πατρίς απογειώνεται!

Εκδοχή νο 1: ο don Rico & Co γκαζώνει και προσπερνάει απ’ τα δεξιά την κυρία Meloni πηγαίνοντας ολοταχώς για τη «ναυμαχία του Τομπρούκ»! Μπορεί ο general Haftar να μην έχει μεγάλο εκτόπισμα στη θάλασσα, αλλά θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη οι τουρκικές κορβέτες και φρεγάτες; Δεν θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση αυτής της προσβολής (αλλά και της «παραβίασης του διεθνούς δικαίου»), ε; Ούτε οι wagner group θα ασχοληθούν;

Εκδοχή νο 2: βουτηγμένοι ως το λαιμό ξέρετε που, ο don Rico & Co τονώνουν το εθνικό φρόνημα του λαού, σπρώχνοντας στην άκρη κάτι ενοχλητικά ζητήματα. Ύστερα, όταν αρχίσουν τα «όχι Κούλη, μη! μην ξηγιέσαι έτσι στον τζενεράλ, λυπήσου τον, δεν θέλει το κακό σου!! μη γίνεσαι Ρόμελ!» ο don Rico μεγαλόθυμα, και πάντα υπέρ του εθνικού φρονήματος, απαντάει: «ντάξει, αλλά μην μου πείτε τίποτα που θα πετάω μετανάστες και πρόσφυγες στη θάλασσα, σύμφωνοι;»

Υπάρχει και τρίτη εκδοχή: ότι το ψόφιο κουνάβι παρεμβαίνει και με μια κίνηση του αντίχειρά του φέρνει (κι εδώ) την … ειρήνη. Αλλά αυτά είναι κόλπα επικίνδυνα. Γιατί αν δεν πάρει τελικά αυτό το παλιονόμπελ θα έχει νεύρα. Πολλά νεύρα.

(Είναι μια παροιμία για την περίσταση, και την αφιερώνουμε ολόψυχα: έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο!)