Και τώρα η ερώτηση του ενός…

Δευτέρα 14 Ιούνη>> Ας πούμε, με αρκετή δόση ειρωνείας έως και αυτοσαρκασμού (για να μην θεωρηθούμε πλεονέκτες) «Και Τώρα Η Ερώτηση Του Ενός Σεντ»:

Μέσα στο σύννεφο του συνδικαλιστικού καιροσκοπισμού που εκτονώνει τις όποιες ανησυχίες as usual, υπάρχει κάποιος που μπορεί να απαντήσει στο με ποιο τρόπο τα κύματα των εξελισσόμενων αναδιαρθρώσεων των σχέσεων εργασίας έχουν σχέση με την «ευχή» (τους ξέφυγε!..) του γνωστού παγκόσμιου οικονομικού φόρουμ «δεν έχω ιδιοκτησία και είμαι ευτυχής»; Υπάρχει μπροστά μας ένα έτοιμο κομμουνιστικό μέλλον και δεν το βλέπουμε – ή το αντίθετο; Και ποια (θέλουν τ’ αφεντικά) να είναι η θέση της μισθωτής σκλαβιάς σ’ αυτό το “αντίθετο”;

Υπάρχει απάντηση! Και έχει σχέση (και) με τον χρόνο εργασίας – με τις προδιαγραφές της 4ης βιομηχανικής επανάστασης που έχει ήδη ξεκινήσει.. Άντε να βοηθήσουμε λίγο: η (μονολεκτική!) απάντηση αρχίζει με έναν αριθμό, που δεν είναι το 4…

Ας αφήσουμε την εντόπια «ανατρεπτικότητα» να την βρει, με την βαθιά σοφία που την διακρίνει.

Δεν είναι καλό να σε αντιμετωπίζουν σαν ανόητο…

Δευτέρα 14 Ιούνη>> Κάποιοι θα πρέπει (επιτέλους) να νοιώσουν ηλίθιοι. Και να το παραδεχτούν (δεν είναι ντροπή να αναγνωρίζει κανείς την ευπιστία του).

Όχι εσείς πάντως – όσοι / όσες τέλος πάντων παρακολουθείτε σταθερά την ασταμάτητη μηχανή στις προσπάθειες της να προφυλάξει τα μυαλά (και όχι μόνο) απ’ την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία.

Θα θυμάστε πόσες φορές έχουμε μιλήσει (και σιχτιρίσει) την «δημιουργική λογιστική θανάτου» και την «κοινή δεξαμενή», πάνω στην οποία στήθηκε το Θέαμα της φονικότητας του τσαχπίνη. Θα θυμάστε επίσης την επιμονή μας ότι τα θεμέλια αυτής της φρικτής κατασκευής ήταν οι «ασυμπτωματικοί», το θέωρημα δηλαδή πως όποιος / όποια βγαίνει «positive» (απ’ τα εντελώς προβληματικά και ακατάλληλα γι’ αυτή τη δουλειά PCR τεστς…) είναι …. «κρούσμα» και, άρα, δημόσιος κίνδυνος!

Ήρθε η στιγμή να αποκαλυφθεί επίσημα όλη αυτή η υποδομή του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας (που λέγεται «δυτική διαχείριση της πανδημίας») και μάλιστα με τον πιο επίσημο τρόπο. Πριν λίγες ημέρες η αγγλική independent έγραψε:

… Το NHS («εθνικό συστημα υγείας») της αγγλίας έδωσε οδηγίες στα νοσοκομεία να αλλάξουν την ημερήσια ροή data … Τους ειπώθηκε να αλλάξουν τον τρόπο που συλλέγουν τα data από ασθενείς που έχουν μολυνθεί απ’ τον κορονοιό διαφοροποιώντας ανάμεσα σ’ αυτούς που είναι πραγματικά αρρωστοι με συμπτώματα και εκείνους που έχουν θετικό τεστ ενώ βρίσκονται σε θεραπεία για κάτι άλλο.

Μια πηγή του NHS είπε ότι τα καινούργια δεδομένα θα είναι «πιο ρεαλιστικά», αφού δεν είναι όλοι οι ασθενείς άρρωστοι απ’ τον ιό, προσθέτοντας: «Αλλά αυτό θα κάνει τα νούμερα να φαίνονται καλύτερα αφού πάντα υπήρχαν κάποιες, ας πούμε συγκοπές, σε ανθρώπους που είχαν επίσης covid σαν εύρημα».

Γιατί αυτή η ξαφνική φιλαλήθεια του αγγλικού συστήματος υγείας; Γιατί αποφάσισε να χωρίσει τους νοσηλευόμενους «με» τον τσαχπίνη απ’ τους νοσηλευόμενους «από» τον τσαχπίνη, διαχωρίζοντας (και μειώνοντας δραστικά…) μ’ αυτόν τον τρόπο όχι μόνο τα «κρούσματα» αλλά και τις αποδόσεις θανάτων στον τσαχπίνη; Το έχετε μαντέψει, το λέει όμως ρητά και το ρεπορτάζ του independent:

… [Το NHS λέει] ότι η κίνηση έγινε για να βοηθήσει την ανάλυση των αποτελεσμάτων του προγράμματος εμβολιασμού και του κατά πόσο είναι πετυχημένο στο να μειώνει τη νοσηρότητα της covid-19….

Πολύ απλά: «φουσκώσαμε σε βαθμό κακουργήματος «κρούσματα» και θανάτους επί μήνες για να σας πατήσουμε στον σβέρκο, και τώρα ξεφουσκώνουμε για να αποδείξουμε την αποτελεσματικότητα των πλατφορμών γενετικής μηχανικής»…. Δεν είναι μια ομορφιά ο καπιταλισμός; Δεν είναι μια ομορφιά που τα αφεντικά νοιώθουν τέτοια άνεση ώστε φτύνουν στα μούτρα τους υπηκόους τους;

Για το θέμα είχε ρεπορτάζ και μια ακόμα καθεστωτική εφημερίδα, η telegraf. Ο καθηγητής Keith Willett, διευθυντής περιστατικών του αγγλικού NHS, αποσαφήνισε σ’ αυτήν:

…Με απλά λόγια αυτό μπορεί να θεωρηθεί σαν δυαδικός διαχωρισμός ανάμεσα σε όσους νοσηλεύονται «για την covid-19» και εκείνους που νοσηλεύονται «με την covid-19». Ζητάμε αυτόν τον δυαδικό διαχωρισμό για τους ασθενείς που μπαίνουν τώρα στα νοσοκομεία και γι’ αυτούς που θα διαγιγνώσκονται από εδώ και πέρα με covid στα νοσοκομεία.

Το «απο ‘δω και πέρα» είναι η 7 Ιούνη – η μέρα που η καθεστωτική λογιστική για τον τσαχπίνη, στην αγγλία, αποφάσισε ότι τώρα πρέπει να υπηρετήσει άλλο σκοπό απ’ ότι μέχρι τότε (και για πάνω από 1 χρόνο).

Και «ότι έγινε έγινε»!!! Όσοι κι όσες – και υπήρξαν τέτοιοι τίμιοι – που υποστήριζαν με στοιχεία ότι οι θάνατοι εξαιτίας του τσαχπίνη, οι θάνατοι από επιπλοκές που προκαλούσε αυτός, ήταν λιγότεροι από 10% όσων χρεώνονταν σ’ αυτόν· όσοι τίμιοι υποστηρίξαν ότι η κατασκευή των «ασυμπτωματικών» και τα κοντέρ των «κρουσμάτων» ήταν μια τεράστια, συγχρονισμένη, σκόπιμη και δόλια κατασκευή πλαστότητας με σκοπό την πρόκληση τρόμου και την πειθάρχηση των αιχμάλωτων πληθυσμών, όλοι και όλες που λοιδωρήθηκαν, συκοφαντήθηκαν, ελεεινολογήθηκαν δημόσια (από τα media και τα παρα-media) είχαν δίκιο… Αλλά «περασμένα ξεχασμένα»… Ε;

Τώρα η δουλειά που πρέπει να γίνει είναι να «αποδειχθεί» ότι οι πλατφόρμες γενετικής μηχανικής είναι «αποτελεσματικές»… Και «ασφαλείς» βέβαια· άλλο ένα πεδίο δόξης λαμπρής στη δημιουργική λογιστική, τώρα όχι με πολλαπλασιασμούς πάνω σε πολλαπλασιασμούς αλλά με διαιρέσεις, αφαιρέσεις – και απόκρυψη.

Κάποιοι, πολλοί, πάρα πολλοί, θα πρέπει να νοιώσουν ηλίθιοι! Και να εκραγούν εναντίον εκείνων που τους έκαναν τέτοιους.

Αλλά χρειάζεται θάρρος, κουράγιο, αυτοκριτική…. Σπάνια, εξαιρετικά σπάνια χαρακτηριστικά πια…

Καταναγκασμός, βία κι άλλα ωραία

Δευτέρα 14 Ιούνη>> Τα εκατομμύρια των Spectacle Victims νομίζουν ότι η καθεστωτική βία (που υφίστανται και τα ίδια) είναι μόδα. Νομίζουν ότι οι πλατφορμιασμοί είναι tattoo. Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι πως μόνο σε μέρη σαν το ελλαδιστάν (μέρη δηλαδή όπου η πρόσφυση στην εξουσία και οι πολιτικές πρόσοδοι είναι η εθνική νόρμα) αυτά τα Victims γίνονται και τα ίδια αναπαραγωγοί της psyop: Έκλεισες ραντεβού για στο αόρατο δικαστήριο της «νέας κανονικότητας». Στην πραγματικότητα όχι για λόγους υγείας, ό,τι παπαριές κι αν λέγονται. Για λόγους πειθαρχίας. (Γινόταν το ίδιο ακριβώς όταν έλεγες ότι δεν πρόκειται να πας στο στρατό: ο άλλος, αγανακτισμένος, απαντούσε «κι εγώ μαλάκας είμαι που πήγα;», εννοώντας ότι αν είναι όλοι μαλάκες τότε ο.κ….)

Οι μικροαστοί ποτέ δεν καταλαβαίνουν, ποτέ δεν βλέπουν τον ορίζοντα! Όταν συστρατεύονται με ολοκληρωτικά καθεστώτα θεωρούν ότι κάνουν κάτι φυσιολογικό: μπαίνουν στον «ρου της ιστορίας», με την ελπίδα πάντα των ωφελημάτων. Τώρα, για παράδειγμα, νομίζουν ότι με τις πλατφόρμες γενετικής μηχανικής αποκτούν «ανοσία» – ούτε που τους περνάει απ’ το μυαλό ότι απλά γίνονται αιώνια πελατάκια του συμπλέγματος… Κι όσο περισσότερο είναι προσανατολισμένοι στην όποια εξουσία, τόσο περισσότερο πιστεύουν ότι κάποια ψίχουλα περισσεύουν και γι’ αυτούς. «Ανοσίας» εν προκειμένω.

Στην γαλλία, στην ισπανία, στη γερμανία ή στην ιταλία όσοι πλατφορμιάζονται είναι τουλάχιστον διακριτικοί. Δεν θέλουν να γίνουν τσιράκια: φταίει η ιστορικη συγκρότηση των σχέσεών τους με την μορφή-κράτος. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο: τα κόμπλεξ και η ανασφάλεια (ακόμα και για τον πλατφορμιασμό) γίνονται επιθετικότητα. Και το σύστημα τρίβει τα χέρια του (δες ενισχυτικά και το τελευταίο σημερινό σχόλιο).

Ποιά είναι η πραγματικότητα; Κατ’ αρχήν, για να μην κουράζονται οι λακέδες και οι τσάτσοι: αυτούς τους υγιειονομικούς καταναγκασμούς, αυτήν την δικτατορία στο όνομα της υγείας (και ό,τι άλλο) θα την πολεμήσουμε όσο δεν πάει!!! Θα την πολεμήσουμε ακόμα και για λογαριασμό τους· όταν κάποιοι από δαύτους αρχίσουν να πνίγονται και καταλάβουν θα είναι αργά. Και δεν είμαστε λίγοι / ες. Αυτό σημαίνει ότι το διακομματικό σύστημα ίσως χρειαστεί να ξανανοίξει τα «ξερονήσια» – εν είδει Σπιναλόγκας…

Δεύτερον, αυτήν την περίοδο το ελληνικό καθεστώς (διακομματικά, μέσα κι έξω απ’ την βουλή, το τονίζουμε) κάνει ψυχολογικό πόλεμο σχετικά με τον «εμβολιαστικό» καταναγκασμό. Είναι του είδους «κάτσε καλά γιατί θα σε δείρω» που λένε διάφοροι γονείς στα παιδιά τους. Κάποιες φορές πιάνει, κάποιες όχι: βλέπετε, ακόμα και τα κανονικά νήπια χαμπαριάζουν διαισθητικά περισσότερα από πολλούς ενήλικες καθηλωμένους στο πρωκτικό στάδιο!

Αν εξαιρέσουμε μια πρωτοβάθμια δικαστική απόφαση στην ιταλία, που επέβαλε τον καταναγκασμό στους υγιειονομικούς (για την οποία δεν ξέρουμε ακόμα την τύχη της σε υψηλότερου βαθμού δικαστήρια), και λαμβάνοντας υπόψη τους υπαρκτούς συσχετισμούς δύναμης σε διάφορες δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες, δεν ξέρουμε άλλο μέρος που να γίνεται τέτοια επιθετική ψυχολογική εκστρατεία «υγιειονομικής» βαρβαρότητας όπως στο ελλαδιστάν. Γενικά μιλώντας το ζήτημα του καταναγκασμού είναι τόσο εξώφθαλμα παράνομο σύμφωνα με το τυπικό σύνταγμα των αστικών κρατών ώστε οι πολιτικές βιτρίνες διστάζουν ακόμα να πατήσουν και εκεί (μετά τα συνταγματικά πραξικοπήματα των γενικευμένων απαγορεύσεων)· συν το γεγονός ότι έχουν ήδη διαμορφωθεί σε πολλές κοινωνίες ικανά αναχώματα σε ότι αφορά αυτό ακριβώς το τυπικό σύνταγμα. Στο ελλαδιστάν, απ’ την άλλη, όλα αυτά είναι τόσο σχετικά όσο βολεύει τον γενικευμένο μικροαστισμό και τα αφεντικά του. Ο κάθε καραγκιόζης, «ειδικός» ή όχι, μπορεί να λέει την παπαριά του – and the show (δηλαδή η psyop) goes on.

Εκείνο που καταλαβαίνουμε όμως καλά είναι το εξής: η εστίαση στους υγιειονομικούς και, σε δεύτερο χρόνο, στους εκπαιδευτικούς, αφορά την εκτίμηση του ντόπιου καθεστώτος και των λακέδων του βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος για το ποιοί είναι οι «αδύνατοι κρίκοι στην αλυσίδα εργασίας του κοινωνικού εργοστάσιου». Έχοντας αυτοί οι τομείς κρατικά συνδικάτα (της δεξιάς και της αριστεράς του συστήματος…) και χωνεμένη την σκλαβιά του «κλαδικού συμφέροντος» επί δεκαετίες, φαίνεται ότι το διακομματικό γκουβέρνο εκτιμάει πως μπορεί να τρολάρει τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και τους εκπαιδευτικούς χωρίς κανένα κόστος. Κι ως τώρα αποδεικνύεται πως πράγματι δεν έχει κόστος…

Αντίθετα, και παρότι το επιχείρημα «της επαφής με πλήθος τρίτων» θα ίσχυε απόλυτα, αυτό το ίδιο διακομματικό γκουβέρνο δεν τολμάει να αγγίξει (με την απειλή και τους εκβιασμούς του καταναγκαστικού πλατφορμιασμού) τους εξής δημόσιους υπαλλήλους: την αστυνομία, τους μόνιμους αξιωματικούς του στρατού, και την εκκλησία. (Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων: δεν εννοούμε ότι θα έπρεπε να το κάνει!!!). Γιατί δεν αγγίζει τον σκληρό πυρήνα των κρατικών μηχανισμών; Γιατί εκεί υπάρχει (όπως παντού) υψηλό ποσοστό απόρριψης της υγιεινιστικής εκστρατείας· και οποιαδήποτε «πίεση» θα προκαλέσει έκρηξη!!!

Τι επιδιώκει, λοιπόν το διακομματικό γκουβέρνο μέσω αυτών των ψυχολογικών εκβιασμών ειδικά απέναντι σε υγιειονομικούς και εκπαιδευτικούς; Δεν θα βρει κανείς την απάντηση αν δεν μελετήσει την «τύχη» που έχει η δημόσια υγεία και η δημόσια εκπαίδευση μέσα στις δεδομένες τάσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης!!! Το φορντικό σύστημα (στη δημόσια υγεία και εκπαίδευση) είναι υπό κατάργηση· και οι μισθωτοί σ’ αυτά (που κοιμούνται τον ύπνο της ρουτίνας και των φόβων τους…) υπό υποτίμηση. Κατά συνέπεια το να αντιμετωπιστούν όλοι και όλες σ’ αυτούς τους τομείς σαν μάζα κρέατος στην οποία μπορεί να ασκηθεί κατά βούληση οποιοσδήποτε καθεστωτικός εκβιασμός είναι η πίσω όψη της άγριας υποτίμησής τους.

Το να αναγορευτούν ΑΥΤΟΙ σε «κρέας» για την συγκεκριμένη εκστρατεία και όχι οι μισθωτοί της δημόσιας τάξης, του στρατού ή του θρησκευτικού μηχανισμού (επαναλαμβάνουμε: μακριά από εμάς το «πιάστε κι αυτούς»!!!) δεν θα έχει μεν κάποιο «ολικό υγιειονομικό» αποτέλεσμα (σιγά!!!), θα έχει όμως μια παραδειγματική πολιτική λειτουργία σε ότι αφορά τον έλεγχο της μισθωτής εργασίας συνολικά: οπουδήποτε αυτή θεωρείται «υποτιμημένη» θα πρέπει να αποδεικνύει την «αξία» της με όρους σκληρής πειθαρχίας!!! (Θα σου λένε «εμβολιάστηκες» όχι εκεί που έχουν ανάγκη τις γνώσεις σου, αλλά εκεί που θα θέλουν να σου πουν «περιμένουν πολλοί στην ουρά – εμβολιασμένοι»…) Σκεφτείτε το: οι εκβιασμοί στους εκπαιδευτικούς του δημόσιου μεταφέρονται αυτόματα στους εκπαιδευτικούς των φροντιστηρίων· οι εκβιασμοί στους υγιειονομικούς του δημόσιου τομέα μεταφέρονται το ίδιο εύκολα στους μισθωτούς της ιδιωτικής βιομηχανίας υγείας. Κι εκεί «επιβάλλονται» αλλιώς. Ο έλεγχος της μισθωτής εργασίας γενικά: μην έρθει κανείς σε πέντε χρόνια να μας πει «δίκιο είχατε!» – ντάξει;

Φυσικά, όπως στο «κάτσε φρόνιμα γιατί θα σε δείρω» έτσι κι εδώ υπάρχει ένας τυπικός φραγμός: αν πρόκειται για μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους δεν γίνεται να απολυθούν… με το ισχύον τυπικό σύνταγμα. Συνεπώς οι εκβιασμοί είναι προς το παρόν άσφαιροι. Όποιος, όποια, θέλει όμως να σηκώσει το κεφάλι και να δει τον ορίζοντα θα «θυμηθεί» ότι η κατάργηση της μονιμότητας (των δημόσιων υπαλλήλων) είναι από χρόνια στον πάγκο – και δεν μιλάμε για τις υπόλοιπες σχέσεις εργασίας (προσωρινοί, ωρομίσθιοι, εργολαβικοί). Ίσως όχι τους επόμενους μήνες αλλά τα κοντινά επόμενα χρόνια να επιχειρήσει κάποιο γκουβέρνο το άλμα: να χρησιμοποιήσει αυτήν ή την επόμενη υγιεινιστική τρομοκρατία (μην έχετε αυταπάτες: θα υπάρξει κι άλλη, κι άλλη – έχουν «κτυπήσει φλέβα» τ’ αφεντικά!) για να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς και σ’ αυτό το πεδίο.

Τι σημαίνουν αυτά; Κατά την ταπεινή μας γνώμη σημαίνουν πως υπάρχουν και σοβαροί λόγοι και (ακόμα…) χρόνος αντίστασης!!! Ό,τι και και να λένε οι επαγγελματίες και οι εθελοντές του ψυχολογικού πολέμου, σ’ αυτήν την φάση δεν κάνουν (και δεν μπορούν να κάνουν) τίποτα άλλο απ’ το να απειλούν, από θέσεις εξουσίας και βίας βέβαια. (Φυσικά αυτός ο χρόνος δεν είναι απεριόριστος…. Μιλάμε για τους επόμενους μήνες, συμπεριλαμβανόμενων των καλοκαιρινών…)

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι και χρόνος αντίστασης ακόμα και για όσους έχουν πέσει θύματα των εκβιαστικών πλατφορμιασμών! Αντίθετα, κάθε οπισθοχώρηση, κάθε ατομική «σοφία» του είδους «ε, τι να κάνω; θα το κάνουν υποχρεωτικό οπότε σκύβω το κεφάλι και πάω», ταΐζει το θηρίο, ενισχύει την άμεση, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη επιθετικότητά του. Και, ας είναι βέβαιο, δεν θα γλυτώσει κανέναν αυτό το πλήθος ατομικών συνθηκολογήσεων!

Προφανώς δεν απευθυνόμαστε στο «επαναστατικό αίσθημα» κανενός – δεν υπάρχει τέτοιο! Απευθυνόμαστε μόνο στη λογική, στην ιστορική, κριτική λογική· όπου υπάρχει περιθώριο γι’ αυτήν. Και στο σθένος.

Όπου δεν υπάρχουν; Χμμμμμ…. Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά!..

Το ξέρουμε. Κανένας, καμμία δεν ήταν έτοιμος / έτοιμη για κρίσιμες και ριζοσπαστικές στάσεις ζωής· αλλά και κανείς δεν διαλέγει σε τι καιρούς θα ζήσει. Πρόκειται γι’ αυτό που λέγεται το ύψος των περιστάσεων! Δεν αφορά τους «ήρωες» αλλά τους κανονικούς, τους συνηθισμένους ανθρώπους, τους κοινούς θνητούς, το αν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων ή όχι.

Μετά από σχεδόν 1,5 χρόνο «τα κουκιά είναι μετρημένα».

Νοτιοανατολική πτέρυγα του συμπλέγματος;

Δευτέρα 14 Ιούνη>> Όσοι / όσες ενδιαφέρονται και κάνουν τον κόπο να μαθαίνουν (όλους αυτούς τους μήνες) το τι επιβάλλεται σε μια σειρά ευρωπαϊκών κράτων, θα συμφωνήσουν: κάτι «περίεργο» συμβαίνει με την υγιεινιστική τρομοεκστρατεία α λα ελληνικά. Δεν θα αραδιάσουμε τα συμπτώματα αυτού του «περίεργου». Το τελευταίο, όμως, είναι το πιο δηλητηριώδες: οι φήμες, οι απειλές και πιθανόν οι γκουβερνοαποφάσεις για τον καταναγκαστικό πλατφορμιασμό. Όχι, αυτό δεν συμβαίνει παντού εις τα ευρώπας και δεν έχει σχέση (όπως σχεδόν τίποτα) με υγιειονομικούς σκοπούς!

Πριν συνεχίσουμε δύο μικρές υπενθυμίσεις. Πρώτον, ούτε την 1η ούτε την 2η βιομηχανική επανάσταση οι εξουσίες εντός ελλαδιστάν τις πέρασαν κατά τα «μέσα πρότυπα» άλλων ευρωπαϊκών κρατών! Το κρίσιμο ήταν ο έλεγχος της εντόπιας εργατικής τάξης· κι εκεί (μάρτυρας ο 20ος αιώνας) οι ντόπιοι προεστοί και κοτζαμπάσηδες ΔΕΝ υιοθέτησαν τον κεϋνσιανισμό (όταν αυτό έγινε, στα ‘80s, είχε ήδη αρχίσει να «ξεπερνιέται» διεθνώς – και προκάλεσε χρεωκοπία στα τέλη της δεκαετίας). Επέλεξαν, αντίθετα, τον αποκλεισμό όσων περισσότερων μπορούσαν απ’ τις πολιτικές προσόδους, δηλαδή έναν εμφύλιο διάρκειας 60 χρόνων· και πάμπολλες “καταστάσεις έκτακτης ανάγκης”…

Και δεύτερον, η διαχείριση του «σκανδάλου novartis» στο ελλαδιστάν ΔΕΝ έχει καμμία σχέση με το πως αντιμετώπισαν την ίδια ιστορία άλλα κράτη (: υπήρξε ανάλογο «σκάνδαλο» και αλλού). Με απλά λόγια στο ελλαδιστάν ΔΕΝ άγγιξε κανείς τις ιερές αγελάδες του «ιατρικού σώματος», παρότι οι αμερικανικές έρευνες για το θέμα είχαν πλήρη στοιχεία, «ονόματα και διευθύνσεις» των εκατοντάδων γιατρών που δωροδοκούσε η συγκεκριμένη φαρμακομαφία. Οπότε: το ελλαδιστάν ήταν και παρεμένει play ground για τις φαρμακομαφίες σε ασυνήθιστο βαθμό, με πρωτοφανή ευκολία και με διακομματική συναίνεση, σε σύγκριση με ευρωπαϊκά (και όχι μόνο) κράτη· κι αυτό το ξέρουν τόσο οι φαρμακομαφίες όσο και οι εντόπιες πολιτικές βιτρίνες…. Η γενική σιωπή για τις δωροδοκίες είναι (ποιός δεν το καταλαβαίνει) μια μορφή πολιτικής προσόδου για τους δωροδοκούμενους.

Η σχέση κράτους και κεφάλαιου προσδιορίζει έτσι κι αλλιώς τις καθεστωτικές «πολιτικές». Αν υπάρχει (και υπάρχει) μια «ανορθόδοξη» (αν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε έτσι· αν και δεν σπάνια στον καπιταλιστικό πλανήτη…) σχέση κράτους και κεφάλαιου στο ελλαδιστάν, αυτή οπωσδήποτε θα αναδυθεί στη διάρκεια αυτής της «μεταβατικής περιόδου» προς την 4η βιομηχανική επανάσταση· και οπωσδήποτε θα είναι βίαιη και αυταρχική. Μέσα στις γενικές τάσεις μεν· αλλά με «υπερβάλλοντα ζήλο»…

Γιατί, λοιπόν, το ρημαδογκουβέρνο (και πρακτικά όλο το κηφηναριό των πολιτικών βιτρινών δια της σιωπής) «κουνάει το δάκτυλο» απειλώντας ότι θα επιβάλει ουσιαστικά στρατιωτικό νόμο πρώτα στους υγιειονομικούς, ύστερα στους εκπαιδευτικούς και όπου αλλού γουστάρει; Αν αλλού η «κατάσταση εξαίρεσης» έχει υπάρξει, ιστορικά, όντως «εξαίρεση», για το ελλαδιστάν είναι το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της εξουσίας – πράγμα που σημαίνει ότι το playground των φαρμακομαφιών μπορεί να συμπληρωθεί! (Και μην πει κάποιος αφελής ότι το ελλαδιστάν είναι «μικρή αγορά»…. Μια χαρά είναι και σαν «αγορά» και σαν in vivo δοκιμαστικός σωλήνας…)

Πάντα η «έκτακτη ανάγκη» μεθοδευόταν απ’ τα ντόπια αφεντικά με το ένα τους μάτι στις διεθνείς συμμαχίες και στις γεωπολιτικές προσόδους που επεδίωκαν ή/και απολάμβαναν. (Όπως ακριβώς υποδείκνυαν τα «μεγάλα αφεντικά», οι ιδιοκτήτες των πλωτών εργοστασίων).

Μπορούμε τώρα να εντοπίσουμε «υγιειοπολιτικές» προσόδους; Τι συμφωνίες έχουν γίνει άραγε μεταξύ γκουβέρνου και «επενδυτών» όπως η microsoft και η pfizer, που αποτελούν βασικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης του δυτικού βιο-πληροφορικο-ασφαλίτικου συμπλέγματος; Τι συμφωνίες έχουν γίνει μεταξύ γκουβέρνου και της σκιώδους παρακρατικής palantir; Τι «δεσμεύσεις» έχουν αναληφθεί έναντι ποίων ανταλλαγμάτων;

Κάποιοι «καλοθελητές» θα πουν ότι κάνοντας τέτοιες ερωτήσεις βλέπουμε φαντάσματα…. Αμ δε! Τα ερωτήματα είναι πολύ περισσότερα απ’ όσο νομίζουν· όπως και το βάθος όλης αυτής της ιστορίας…

Η χρεωκοπία είναι μέρος της αναδιάρθρωσης! (1)

Δευτέρα 7 Ιούνη>> 500.000 επιστήμονες απ’ το σύνολο των 174 επιμέρους επιστημονικών τομέων (κι αυτοί οι 174 τομείς αφορούν τα πάντα: απ’ την αστροφυσική ως την ηλεκτρολογία αυτοκινήτων): αυτή είναι η συγκέντρωση ειδικευμένου διανοητικού κεφαλαίου που υπολογίζεται ότι έπεσε απ’ τον περασμένο Μάρτη πάνω στην αντιμετώπιση του τσαχπίνη παγκόσμια. Πιθανότατα αυτός ο τεράστιος όγκος ειδικευμένης διάνοιας (συν τους διαθέσιμους τεχνολογικούς εξοπλισμούς, συν τις συχνά απλόχερες χρηματοδοτήσεις) συγκεντρωμένος, να ασχολείται με το ίδιο «πρόβλημα», να είναι μοναδικός στην ιστορία του γαλαξία!

Τσαχπίνης εναντίον όλων λοιπόν! Ποιό είναι το αποτέλεσμα; Με την εξαίρεση ορισμένων (όχι λίγων…) πολύ συγκεκριμένων εθνικοτήτων (ονόματα δεν λέμε…), η αλήθεια είναι ότι όχι ο ίδιος ο κορονοϊός αλλά η άγρια και φονική μυθολογία με αυτόν σα σημαία νίκησε! Σχεδόν έχει συντρίψει την αφρόκρεμα του καπιταλιστικού διανοητικού δυναμικού (του δυτικού σίγουρα!), αν το ενδιαφέρον αυτού του δυναμικού ήταν το αποτέλεσμα. Κι αν η συγκέντρωση διανοητικού κεφαλαίου απέναντι σε έναν μέτριας σημασίας και μικρής νοσηρότητας κορονοϊό είναι μοναδική στον γαλαξία, η αποτυχία του διανοητικού κεφάλαιου να τον νικήσει είναι, ίσως, μοναδική στο σύμπαν! Σα να παίζει η μικτή σύμπαντος με τα Άνω Τζούτζουλα… και να λέει (η μικτή σύμπαντος): καλά, θα τα πούμε στον επόμενο γύρο… Ή σα να “παίζει τον γιατρό” ο δρ. Watson της ibm εναντίον δύο δεκάχρονων και να βραχυκυκλώνει (κυριολεκτικά).

Αυτή η κλίμακα των γεγονότων είναι πολύ πιο πραγματική απ’ τις ατομικές φοβίες διαφόρων. Και επειδή δεν είναι εμπειρική διαφεύγει της προσοχής. Ωστόσο χρειάζεται η προσοχή μας και μια, έστω κατ’ αρχήν, απάντηση σ’ αυτό το κομβικό ερώτημα: έφτιαξε, άραγε, η εξαπάτηση και η βία της καπιταλιστικής μετάβασης ένα εικονικό θηρίο που δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει, ή μήπως έφτιαξε ένα εικονικό θηρίο τέτοιο ώστε να μην μπορεί να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά αλλά, αντίθετα, να το έχει για μπαμπούλα; Κι αν υπάρχει ήττα πως ακριβώς επιμερίζεται;

Αν και η ερώτηση είναι πολιτική, έχει σχέση οπωσδήποτε και με τον χαρακτήρα της σύγχρονης «επιστήμης»· αυτού του λίγο πολύ ιερού που κουβαλάνε στα κεφάλια τους (και συχνά στις τσέπες τους) οι 500.000 αξιωματικοί του «πολέμου κατά του αόρατου εχθρού». Πόσοι, άραγε, απ’ αυτές τις 500 χιλιάδες έχουν άμεση γνώση όχι του «επιστημονικού πεδίου» τους αλλά των συμφερόντων και των κινήτρων που ωθούν γενικά έρευνες και εφαρμογές; Κι απ’ αυτούς πόσοι θα σήκωναν το επιστημονικό (και ηθικό) αναστημά τους για να φωνάξουν: Ως εδώ!!! Δεν είμαστε τσατσορούφιανοι καμιάς βιομηχανίας!!!

Όντες ιστορικά εξαρτήματα της καπιταλιστικής πορείας εδώ και πολλές δεκαετίες (και όχι η απλή, αδιαμεσολάβητη έκφραση των διανοητικών ικανοτήτων των κοινωνιών σαν τέτοιων) αυτοί οι επιστήμονες όλων των κλάδων στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι πισθάγκωνα δεμένοι στις αναδιαρθρώσεις. Κι όσο πιο ριζικές είναι αυτές οι αναδιαρθρώσεις, τόσο πιο ισχυροί είναι οι κραδασμοί που διατρέχουν τα «επιστημονικά πεδία», όχι μόνο γνωσιολογικά αλλά και σαν κύρος, χρηματοδοτήσεις, ιεράρχηση προτεραιοτήτων· αυτές οι πλευρές που στην πραγματικότητα είναι πιο σημαντικές.

Κι όσο πιο ισχυροί είναι οι κραδασμοί, τόσο περισσότερο η ένταξη-στους-μηχανισμούς γίνεται (συνειδητά η ασυνείδητα) ροπή προς κάποια αόριστη «έξοδο κινδύνου». Που, κατά την ταπεινή (αλλά καθόλου ατεκμηρίωτη) άποψη της ασταμάτητης μηχανής, ήταν, στην προκειμένη περίπτωση, η συμμετοχή στον πόλεμο κατά του αόρατου. Ένα είδος επιστημονικού «φιλάμε χεράκι» αν μας εννοείτε…

Ο κυνισμός είναι trendy; “Συμφέρει”;

Δευτέρα 31 Μάη>> Οι θάνατοι που σχετίζονται άμεσα και οργανικά με τις πλατφόρμες γενετικής τροποποίησης αυξάνουν συνέχεια· είναι ήδη χιλιάδες (σε ευρώπη, βόρεια αμερική, αλλά και σε ασιατικά κράτη που τις χρησιμοποιούν – κάποιοι αριθμοί στη συνέχεια…). Πρόκειται για κάτι εγκληματικά πρωτοφανές όχι μόνο για την ιατρική γενικά αλλά και για την κοινωνική πρόσληψη της ζωής και του θανατου: μιλάμε όχι απλά για «φάρμακο» αλλά για «προληπτικά μέτρα υγείας» (τέτοια ήταν τα εμβόλια και οι εμβολιασμοί όταν υπήρχαν πράγματι εμβόλια και όχι ψευδώνυμα…) που επιβάλλονται, με βαρύ ψυχο-συναισθηματικό πόλεμο, απ’ τα κράτη· με την απειλή του καταναγκασμού να κρέμεται ακριβώς πάνω απ’ τα κεφάλια μας!!!

Σ’ αυτήν την εξέλιξη υπάρχουν δύο συστατικά, εξίσου τρομακτικά, το καθένα με το δικό του βάρος. Το ένα είναι αυτή η περίεργη ακηδία όσων πλατφορμιάζονται, μετά φόβου μεν, αλλά με την περίεργη «κρυφή ελπίδα» ότι δεν θα τύχει σ’ αυτούς…. Σα να αποδέχονται ότι οι φονικές συνέπειες ενός ΑΝΟΙΚΤΑ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ τεχνολογικού / επιχειρηματικού κόλπου με μαζικά επιβεβλημένη (μέσω απειλών, απαγορεύσεων και υποσχέσεων) χρήση είναι ζήτημα «τύχης»… Ρωσική ρουλέτα…. Σα να παραιτούνται ήδη από καθε ικμάδα αντίληψης ότι γίνονται κρέας για βιοτεχνολογικά πειράματα…. Το δεύτερο είναι το εξίσου τρομακτικό «επιχείρημα» των κάθε είδους λακέδων και φερέφωνων, ειδικών και μη, ότι «το όφελος είναι μεγαλύτερο απ’ το κόστος»! Μια απάνθρωπη λογιστική θανάτου, ένα εγκληματικό «συμφέρει»· όπου οι μόνοι που έχουν αληθινό όφελος και μάλιστα με πολλές μορφές είναι οι φαρμακομαφίες και τα κράτη….

Ειλικρινά: η ασταμάτητη μηχανή δεν θέλει να την «πέσει» σε κανέναν απ’ την πρώτη κατηγορία. Όμως στα 41 γεμάτα χρόνια της πολιτικής της διαδρομής ποτέ δεν συνάντησε κάτι τέτοιο, ούτε στα μέρη μας ούτε πουθενά αλλού. Να κυκλοφορεί ένα τρόφιμο δηλητηριώδες (γιατί περί αυτού πρόκειται με τις πλατφόρμες γενετικής παρέμβασης στα κύτταρα…) και οι καταναλωτές να το «ψωνίζουν» ένας ένας έχοντας την ατομική ελπίδα (και μετά την «ικανοποίηση»…) ότι «εμένα δεν με σκότωσε»!!!

Προσέξτε, αυτή η κοινωνική πόρωση / τρομακτικότητα δεν επιδέχεται αμφισβήτηση! Αν η αστυνομία (στα μέρη μας και στην υπόλοιπη ευρώπη) πυροβολούσε στο κεφάλι κάθε «υποψήφιο» διαρρήκτη (ή, απλά, «ύποπτο») θα μπορούσε να πει ακριβώς το ίδιο: «το όφελος είναι μεγαλύτερο απ’ το κόστος»! (Αυτό κάνει στο αμέρικα!!!) Κι ύστερα; Ύστερα όλοι εσείς που κλείνετε τα μάτια σ’ αυτήν την απάνθρωπη σύγκριση μεταξύ «αρρώστιας» και «θεραπείας» πάνω στον πάγκο του χασάπη θα διαδηλώνατε φωνάζοντας «black life matters», όπου «blacks» θα ήταν χιλιάδες υγιείς άνθρωποι που απλά έτυχε να μην είναι γνωστοί και φίλοι σας; Αυτό θα κάνατε;

Όσο κι αν είναι μάταιο (;) πρέπει να θυμίσουμε ότι στον δυτικό «πολιτισμένο» κόσμο (πλην ηπα…) η θανατική καταδίκη έχει καταργηθεί εδώ και πολύ καιρό, σαν απάνθρωπη. Κι όμως: μπροστά στα μάτια μας, μπροστά στα «μπράτσα» του καθενός και της καθεμιάς, η θανατική καταδίκη έχει επανέλθει πανηγυρικά σαν το «τυχαίο, τυφλό, στατιστικό αποτέλεσμα» ενός κυριαρχικού επιχειρηματικού / κρατικού σχεδίου που προσπαθεί να κρυφτεί πίσω απ’ την «δημόσια υγεία»!!! Θανατική καταδίκη χωρίς καν «αδίκημα» – το ίδιο που έχουν νοιώσει εκατοντάδες χιλιάδες στο ιράκ ή στο αφγανιστάν, το “πρωτότυπο” των παράπλευρων απωλειών· θανατική καταδίκη επειδή «αξίζει τον κόπο» όπως είχε δηλώσει για το ιράκ ένα κάθαρμα της εξουσίας…

Ποιο είναι το «αντάλλαγμα» για αυτόν τον ψυχρό κυνισμό, γι’ αυτήν την σιωπηλή αποδοχή ότι «ναι, πολλές χιλιάδες θα πεθάνουν» όχι από κάποιον ιό αλλά επειδή αυτό συμφέρει τα λογιστήρια και τους μετόχους των φαρμακομαφιών που ενώ πουλάνε «υγεία» στην πραγματικότητα κατασκευάζουν μαζικά κάθε είδους κοινωνική νοσηρότητα;

Να ποιο είναι το αντάλλαγμα: μια ψευδής, αόριστη και αυθαίρετη «υπόσχεση» ψευτοανοσίας· ταξίδια για τα οποία αύριο και μεθαύριο τα αφεντικά θα ζητούν ακόμα περισσότερο φακέλωμα· παγωτά· μπέργκερ· λοταρίες με αυτοκίνητα· μπύρες· κλειστές απαρτχάιντ ζώνες κατανάλωσης «μόνο για λευκούς» («μόνο για εγκεκριμένους» απ’ τις φαρμακομαφίες· μόνο για πειθαρχημένους πελάτες τους δηλαδή)· «δικαίωμα στη δουλειά» (μέχρι να έρθουν απ’ τα αφεντικά οι επόμενες και οι μεθεπόμενες απαιτήσεις ψηφιακού φακελώματος)…. Αυτά είναι τα ανταλλάγματα…

Χιλιάδες σήμερα και ελπίζουμε εκατοντάδες χιλιάδες αύριο δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε απέναντι σε όλα αυτά. Όταν επελαύνει ένα τόσο εγκληματικό κόλπο, το «εγώ την γλύτωσα» είναι προδοσία του οτιδήποτε ανθρώπινου έχει απομείνει πάνω μας….

Κι ακόμα χειρότερο είναι το πιεστικό «κάντο κι εσύ – κι ό,τι βγει»…

(φωτογραφία πάνω: Έχει κάποιος υπόψη του τι θα έλεγαν οι ναζί γιατροί αν τα «πειραματόζωά» τους δεν ήταν φυλακισμένα στα στρατόπεδα και μπορούσαν να πουν «όχι»;

φωτογραφία κάτω: Το ρεπορτάζ του νοτιοκορεατικού site αναφέρει μεταξύ άλλων: … Από την ημέρα που ξεκίνησε το εμβολιαστικό πρόγραμμα, στις 26 Φλεβάρη, ως τις 24 Μάη, έχουν καταγραφεί συνολικά 153 θάνατοι μετά τον εμβολιασμό σύμφωνα με τα στοιχεία του Korea Disease Control and Prevention Agency (KDCA). Η Pfizer έχει προκαλέσει 93 θανάτους και η AstraZeneca 60. Η ειρωνεία είναι ότι κάποιοι κορεάτες αποφεύγουν το εμβόλιο της AstraZeneca και προτιμούν εκείνο της Pfizer… Πρόσφατα αναφέρθηκαν περιπτώσεις καρδιακών φλεγμονών σε νέους ανθρώπους μετά τον εμβολιασμό τους – στις ηπα και στο ισραήλ – αλλά δεν έχουν βγει ακόμα οριστικά συμπεράσματα…

In memoriam

Δευτέρα 31 Μάη>> Δεν αρέσει καθόλου στην ασταμάτητη μηχανή, αλλά πρέπει να το κάνει. Το σύστημα «φαρμακοεπαγρύπνησης» για βλάβες από εμβόλια των αμερικανικών cdc, ονόματι VAERS, είχε καταγράψει (μόνο στις ηπα) ως τις 7 Μάη του 2021 4.057 θανάτους και 192.954 άλλες «παρανέργειες» (από ήπιες μέχρι εξαιρετικά σοβαρές, που αντιμετωπίστηκαν ιατρικά) άμεσα συνδεδεμένα με τις γενετικές πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται εκεί (phizer/biontech, moderna, johnson&johnson – χωρίς astrazeneca). Το αντίστοιχο ευρωπαϊκό σύστημα, ονόματι EudraVigilance είχε καταγράφει ως τις 8 Μάη του 2021, 10.570 θανάτους και 405.259 άλλες «παρενέργειες» στην ευρώπη, επίσημα άμεσα συνδεδεμένα με τις γενετικές πλατφόρμες που «έχουν αδειοδοτηθεί για χρήση έκτακτης ανάγκης»….

Υπάρχει βεβαιότητα ότι αυτά είναι μεγέθη «υποκαταγραφής»· όμως δεν θα τα πολλαπλασιάσουμε επί 10 όπως κάνουν όσοι γνωρίζουν πως δουλεύουν τέτοιες βάσεις δεδομένων. Θα θυμίσουμε μόνο ότι στις ηπα οι ως τώρα θάνατοι απ’ τις πλατφόρμες είναι περισσότεροι απ’ τους θανάτους εξαιτίας επιπλοκών ΟΛΩΝ των εμβολίων εδώ και 15 χρόνια, συνολικά· and still counting… Θα θυμίσουμε επίσης ότι το 1976 μια εκστρατεία εμβολιασμού κατά της γρίπης σταμάτησε εντελώς μετά από 30 (ολογράφως: τριάντα) θανάτους και περίπου 400 περιπτώσεις μερικής νευρικής παράλυσης (σύνδρομο Guillain-Barre)…

Τι έχει αλλάξει τόσο δραματικά απ’ το 1976 ως το 2021; Για τι πρέπει να θρηνήσουμε; Για εκείνους που καταδικάζονται ερήμην σε θάνατο και εκτελούνται με συνοπτικές διαδικασίες από καπιταλιστικές επιχειρήσεις ή για τους επιζώντες που πεθαίνουν ηθικά βουλιάζοντας στη συνένοχη και τελικά αυτο-υπόδουλη αδιαφορία τους;

Προλαβαίνουμε να θρηνήσουμε; Προλαβαίνουμε να πολεμήσουμε;

(φωτογραφία: Τα αμερικανικά cdc δίνουν οδηγία να σταματήσουν τα μοριακά τεστ (PCR) για τους πλατφορμιασμένους! Η προηγούμενη οδηγία τους ήταν να βγαίνουν αποτελέσματα μόνο με 28 «κύκλους», αντί για 35, 40 ή 45 που γίνεται εδώ και μήνες. Φαίνεται ότι αποφάσισαν πως οι ριζικές λύσεις είναι οι αποτελεσματικότερες…

Γιατί αυτή η οδηγία; Καταλαβαίνετε: για να εξαφανιστούν οι «positive» πλατφορμιασμένοι και να μείνει η «πίστη» ότι με τις πλατφόρμες δεν κολλάς και δεν μεταδίδεις….

Όχι το 1976 αλλά ούτε το 1996 θα «περνούσαν» τέτοια ψέμματα ολκής!)

Διασκεδαστικό απαρτχάιντ

Δευτέρα 31 Μάη>> Η punk συναυλία αναμένεται δυνατή. MakeWar, Rutterkin και Teenage Bottlerocket θα είναι τα τρία πιο γνωστά ονόματα επί σκηνής. Θα γίνει στη Florida, στο παραλιακό και τουριστικό St. Petersburg. Ήλιος, ζέστη, μπύρες… Χμμμ…. Αλλά το εισιτήριο είναι ακριβό. Χίλια δολάρια (999,99 για την ακρίβεια). Ουπς; Γιατί έτσι; Μήπως συγκεντρώνονται λεφτά για την αποπεράτωση κάποιου ιερού punk ναού;

Όχι. Το εισιτήριο είναι απρόσιτο … αλλά μόνο για τους «μη εγκεκριμένους». Για όσους δεν έχουν πλατφορμιαστεί. Οι υπόλοιποι; Με την επίδειξη του «πιστοποιητικού» τους θα έχουν έκπτωση 98,2%. Θα πληρώσουν μόνο 18 δολάρια….

Ο (συντηρητικός) κυβερνήτης της πολιτείας απαγορεύει τις διακρίσεις με βάση τους πλατφορμιασμούς. Γι’ αυτό και ο (προοδευτικός…;) μάνατζερ του event σκέφτηκε να μην κάνει διακρίσεις· μόνο έκπτωση… Τα μέλη των συγκροτημάτων συμφωνούν: «αν δεν θέλετε να εμβολιαστείτε κάντε ρεφενέ να στείλετε έναν απ’ την παρέα σας – με 1000 δολάρια εισίτηριο» είπε ένα από δαύτα, των Teenage Boottlerocket. Κάπως κομμουνιστικό ακούγεται, έτσι δεν είναι; Ή μήπως υπάρχει «μαύρη χρηματοδότηση» αυτής της ξεφτίλας από κάποια φαρμακομαφία;

Η φαντασία της εξουσίας είναι δυνατή όσο και πρόστυχη· ακόμα και με μοϊκάνα. Κι ύστερα με την τέχνη υπήρχε συχνά ένα σοβαρό πρόβλημα: άλλα λες κι άλλα κάνεις.

Ισχύει όμως κι αυτό για κάθε είδους τσάτσους, αναιδείς, κλπ: κούνια που σας κούναγε…