Δευτέρα 5 Ιούνη>>
Το τρένο με τις κούκλες των ενοχών
και των αραχνιασμένων παραμυθιών
το λένε Happy End Express για καμουφλάζ
ΣΑΜΠΟΤΑΖ! Θα του κάνουμε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!
Δευτέρα 5 Ιούνη>>
Το τρένο με τις κούκλες των ενοχών
και των αραχνιασμένων παραμυθιών
το λένε Happy End Express για καμουφλάζ
ΣΑΜΠΟΤΑΖ! Θα του κάνουμε ΣΑΜΠΟΤΑΖ!
Δευτέρα 29 Μάη>> Επικήδειους δεν κάνουμε. Ούτε μνημόσυνα. Μόνο «τιμής ένεκεν». Και, εννοείται, δεν υπάρχει κάποιο super group στον παράδεισο, σίγουρα επειδή δεν υπάρχει παράδεισος.
Ντίβες στην κόλαση λοιπόν, στην κόλαση των αιώνων. Tina Turner, μαζί με τον άλλο, τον David Bowie. Πριν πολλά χρόνια. Ίσως την δεκαετία του ‘80:
Δευτέρα 22 Μάη>> Την μουσική δεν την ψηφίζεις! Ευτυχώς! (Αλλιώς μόνο εμβατήρια θα ακούγαμε, νυχθημερόν, από μεγάφωνα στους δρόμους…)
Η μουσική έρχεται στα καλά καθούμενα, και σε ξεσηκώνει…
Δεν θα μπορούσε να λείπει κι αυτό:
Και τώρα, αφού θυμηθείτε την Gladys Knight και τους Pips, οπωσδήποτε δε τον Marvin Gaye, επειδή οι καιροί είναι ζόρικοι, απολαύστε τις νεαρές και τους νεαρούς (στ’ αλήθεια απολαυστικές / οι – μην χάσετε τα σόλα!) που ίσως κάνουν την “πτυχιακή εργασία” τους πριν κανά χρόνο στο School of Rock:
Δευτέρα 15 Μάη>> Είναι παλιό, το ξέρετε. Αλλά η υπενθύμιση έχει την αξία της:
Θυμάμαι από τότε που ήμουν νέος. Το πιο ζόρικο ήταν το τέλος του μήνα, ειδικά οι 30 τελευταίες μέρες του. Γιατί τότε ο πατέρας μου δούλευε part time όπως έλεγε. Δούλευε 12 ώρες τη μέρα. Τον υπόλοιπο καιρό έκανε ότι ήθελε. Πήγαινε στη δουλειά με το ποδήλατο, γυρνούσε απ’ τη δουλειά με το ποδήλατο, δούλευε… Έκανε ότι ήθελε. Λοιπόν τότε υπήρχε πολύ δουλειά για τους εργάτες. Δεν έπαιρναν πολλά, αλλά υπήρχε πολλή δουλειά. Τώρα οι εργάτες πληρώνονται πολύ καλύτερα. Αλλά πάει τέλειωσε, δεν υπάρχει δουλειά…
Δευτέρα 8 Μάη>> Η ζωή είναι ανελέητη… όταν δουλεύεις σα σκλάβος: τραγουδούσαν οι Stranglers to 1984. Αλλά δεν φταίει η ζωή, έτσι δεν είναι;
Bonus track κάτι πιο αισιόδοξο, απ’ τις Martha and the Muffins, το 1980: οι δύο Μάρθες (Johnson και Ladly) τραγουδούν Echo beach – ή για μια μυθική απόδραση…
Δευτέρα 1 Μάη>> Αφιερωμένο special στην απελεύθερη Α. το «πολιτικά in-correct» Κάγκελα Παντού. Απ’ τα βάθη του χρόνου, σε ένα συναυλιακό reunion του Πανούση με τις Μουσικές Ταξιαρχίες το 2015.
Δευτέρα 24 Απρίλη>> Tom Waits για τον Δημήτρη Ε. Από κάπου ακούει – σίγουρα.
Δευτέρα 10 Απρίλη>> Πίσω στη δεκαετία του 1980, στις «πηγές». Επειδή ό,τι γίνεται που αξίζει σ’ αυτήν την περιοχή του κόσμου που λέγεται «αμερική» (κι όχι μόνον εκεί…) γίνεται από περιθωριακούς, κυνηγημένους…
Πρώτα ο Grandmaster Flash και οι Furius Five μεταφέρουν ραπάρωντας «Το μήνυμα» (The Message):
Και ύστερα οι Public Enemy στο Fight the Power. (Το video είναι απ’ την ταινία του Spike Lee “Do the right thing”):
Δευτέρα 27 Μάρτη>> Μια μπαλάντα από έναν (μισοάγγλο – μισοέλληνα) μουσικό που επιμένει να τραβάει την τέχνη του λιγότερο ή περισσότερο σε DIY μονοπάτια. Δεν τον ξέραμε, ίσως τον ξέρετε: ο Alexi Murdoch. (Ψάξτε τον):
Κι εδώ live πάλι σε μια μπαλάντα, δυο κιθάρες και πιάνο, με τον Pete Townshend και την Rachel Fuller (: The Who – & Co):
Δευτέρα 20 Μάρτη>> Απ’ τα βάθη των αιώνων, απ’ το 1969 για την ακρίβεια (αλλά πόσοι αιώνες πέρασαν από τότε;) ο νεαρός Leonard Cohen σε μια λιτή, πένθιμη μπαλάντα για τους αντάρτες: The partisan.