Της Μινεσότα;

Δευτέρα 26 Γενάρη >> Το ότι το ψόφιο κουνάβι κρατικοποίησε το αμερικανικό φασισταριό και του έδωσε το Ο.Κ. να εκτελεί-εν-ψυχρώ-και-κατά-βούληση-κυνηγώντας-ξένους δεν είναι ζήτημα μιας πολιτείας, έτσι δεν είναι; Ούτε το ότι η «ξανά-μεγάλη-αμερική» χρειάζεται έναν στρατό κατοχής στο εσωτερικό της. (Άλλωστε τι μπορεί να περιμένει κάποιος από κράτη που ευλογούν δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες «κάπου αλλού»;)

Ποιο είναι το σωστό υπ’ αυτές τις συνθήκες; Όχι μια σκέτη διαμαρτυρία πάντως!!! Το άοπλο πλήθος σαν τέτοιο ούτε τρομάζει ούτε αποθαρρύνει όσους έχουν την εξουσία τους στην άκρη της κάνης και το δάκτυλο στην σκανδάλη αποφασισμένοι να την πατήσουν. Ούτε, φυσικά, το «ας περιμένουμε ως τις εκλογές» είναι λύση.

(Ξεκινώντας τον Απρίλη του 1981 απ’ το Brixton και φτάνοντας σε κορύφωση τον Ιούλιο σε πολλές αγγλικές πόλεις, η εξέγερση των κατεχόμενων απ’ την αστυνομία και την βία της πολυπληθών «περιθωριακών» κοινοτήτων του αγγλικού ιμπεριαλισμού «εντός έδρας» άφησε το ανεξίτηλο σημάδι της για τις επόμενες δεκαετίες. Ειδικά το Brixton έγινε το σύμβολο της κοινωνικής βίας-στη-βία της εξουσίας).

Οι Clash, εν γνώσει του τι γινόταν επί μήνες πριν την εξέγερση στο Brixton – ακόμα και δολοφονίες νεαρών μαύρων απ’ την αστυνομία – κυκλοφόρησαν το τραγούδι στα μέσα Δεκέμβρη του 1979.

Εδώ απ’ την ιταλική μπάντα Rigenera:

Όταν κλωτσάνε την εξώπορτά σου

Πώς θα βγεις;

Με τα χέρια στο κεφάλι

ή στη σκανδάλη του όπλου σου;

Όταν κάνουν κουρέλια το νόμο

Πώς θα πας;

Πυροβολημένος στο πεζοδρόμιο

ή στην ουρά των μεολλοθάνατων;

Μπορείτε να μας καταστείλετε,

μπορείτε να μας ματώσετε.

Αλλά ωωωω…

Τα όπλα του Brixton!

Bonus: My Wolve Has Returned απ’ τους Nahko and the Medicine for the People (o lead vocals Nahko Bear κρατάει απ’ τους Απάτσι…)

Με την Leah Song, το 2017:

 

Επιτάχυνση…

Δευτέρα 26 Γενάρη >> Αν μπορείτε να εννοήσετε τον πλανήτη από κάποια απόσταση θα παρατηρήσετε την επιτάχυνση των όσων συμβαίνουν και συνδέονται (με διάφορους τρόπους και σε διάφορα «επίπεδα») με τον σε εξέλιξη 4ο παγκόσμιο πόλεμο.

Αναμενόμενο. Ζούμε μέσα στην ιδιοσυχνότητα του συστήματος, πλησιάζοντας στο «σημείο θραύσης»…

Ελλείψει άλλου καλύτερου προσπαθείστε θα κρατήσετε το μυαλό σας στη θέση του! (Δεν είναι εύκολο και θα γίνει δυσκολότερο…)

Το αυτό επιθυμούμε και δι’ ημάς!

Επιστροφή στο έδαφος: L’important, c’est pas la chute… C’est l’atterrissage.

Δευτέρα 26 Γενάρη (00.24) >> Η πιο πάνω εικόνα, που κυκλοφόρησε / διαδόθηκε πλατιά πρόσφατα, δεν συγκράτησε τα βλέματα πάνω από λίγα δευτερόλεπτα. Πρόκειται για ελέω «ΑΙ» τροποποίηση ενός πλάνου απ’ το «μάθημα» που έκανε το ψόφιο κουνάβι στους ευρωπαϊους κολαούζους του στις 19 Αυγούστου 2025, με την προσθήκη ενός ταμπλώ με χάρτη σε δεύτερο επίπεδο. Για την ακρίβεια με την τροποποίηση ενός χάρτη: το ψοφιοκουναβιστάν γίνεται great again μέσω της εδαφικής επέκτασής του.

Στην πρωτότυπη φωτογραφία ο χάρτης ήταν … της ουκρανίας….

Οι πιο παλιοί / ες μπορεί να το θυμούνται. Στα ‘90s και ακόμα περισσότερο στα ‘00s μιλούσαμε για (και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε) την απεδαφικοποίηση του καπιταλισμού. Ήταν η εποχή που άμορφος και επιφανειακά άτοπος και άχρονος ο «κυβερνοχώρος» εμφανιζόταν σα μια καινούργια, πολλά υποσχόμενη καπιταλιστική πραγματικότητα∙ παρότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον ευλογούσαν ως «νέο χώρο της ελευθερίας» – αντικαπιταλιστικό και αντικρατικό κατά τη γνώμη τους…

Η σκέψη περί απεδαφικοποίησης δεν ήταν άτοπη. Θα μπορούσε όμως να γίνει παραπλανητική – και έγινε. Ξαφνικά οι όποιες τριβές σ’ αυτόν τον κυβερνοχώρο (οι χάκερς, το παράνομο downloading…) αναγορεύονταν ως ΟΙ συγκρούσεις για τον 21ο αιώνα… Υπήρχε μια κάποια σημασία σ’ αυτές τριβές, όπως επίσης υπήρχε η (καπιταλιστική) διαλεκτική-της-εξουσίας. Οι καλύτεροι χάκερς προσλήφθηκαν τελικά από εταιρείες και μυστικές υπηρεσίες, ενώ οι κυβερνο-παρανομίες απαντήθηκαν με το λεγόμενο cloud.

Επιστροφή στην εικόνα. Ο χάρτης (κάθε χάρτης) είναι αναπαράσταση του εδάφους. (Ή ήταν μέχρι την επικράτηση του τυφλοσούρτη gps…) Είναι δυνατό να υπάρχουν πολλές διαφορετικές αναπαραστάσεις, πολλοί διαφορετικοί χάρτες του ίδιου εδάφους. Ανάλογα με το τι προβάλλουν (επί του εδάφους).

Όμως η εικόνα στην αρχή δεν είναι απλά ένας χάρτης. Δεν είναι απλά μια αναπαράσταση του εδάφους. Είναι μια ετεροχρονισμένη πλαστή εικόνα – αναπαράσταση δεύτερης τάξης: ο ηγεμόνας (το ψόφιο κουνάβι) εμφανίζεται / προβάλει εαυτόν ως να ενημερώνει τους υποτελείς (τις ευρωβιτρίνες) για το υπονοούμενο της αναπαράστασης στο χάρτη. Σας δείχνω την ακίνητη περιουσία μου! Με άλλα λόγια εκείνο που προσπαθεί να αναπαραστήσει η εικόνα δεν είναι το έδαφος. Είναι η (global) κυρίαρχη εξουσία μέσω-του-χάρτη. Μέσω της κατά φαντασίαν κατοχής του εδάφους: του καναδά, της Γροιλανδίας, της βενεζουέλα – και ίσως της κούβα.

Επιστρέφει-στο-έδαφος (με κάποιον τρόπο, έστω «χαρτογραφημένο», πλαστογραφημένο…) το αμερικανικό κράτος / κεφάλαιο; Αν ναι τι σημαίνει αυτό;

Διαβάστε τη συνέχεια »

Είναι λευκό, κρύο και άδειο… Αλλά δεν σημαίνει ότι είναι του χεριού σου!

Ντυμένοι σα μαφιόζοι – ή σα να έρχονται από κηδεία…

Δευτέρα 26 Γενάρη (00.19) >>

(Υπ’ όψη πορωμένων κονκισταντόρες):

Κύπρος μοντέλο!

Για όποιον θέλει να φτιάξει βάσεις – ιγκλού στην Γροιλανδία: έχουμε τα δομικά υλικά! Παγάκια εντελώς παγωμένα!!!

Δευτέρα 26 Γενάρη (00.16) >> Το ψόφιο κουνάβι θέλει (λέει) ούτε 1 ούτε 2 αλλά 17 στρατιωτικές βάσεις σ’ αυτό το «κομμάτι πάγου» που λέγεται «πράσινη γη / greenland» (φαίνεται πως όταν πήγαν οι πρώτοι εκεί ήταν κατάφυτη∙ «κλιματική κρίση» άλλης εποχής!…) – και τις θέλει (λέει) με το «μοντέλο της κύπρου»! Επιτέλους!!! Το χρυσοπράσινο-φύλλο-ριγμένο-στο-πέλαγο αναγνωρίζεται ως «μοντέλο» – κατοχής, αν και όχι τουρκικής!!!

Πρόκειται σίγουρα για εθνικό θρίαμβο, ανάλογο με την (λαθραία) είσοδο στην ε.ε. της νότιας κύπρου! Γιατί τώρα η νότια κύπρος δεν μπαίνει στην ε.ε. Μπαίνει στο άσπρο σπίτι!!!

(Μαμά τι λέει ο κύριος;) 

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τεχεράνη: παλιά σενάρια 3

Δευτέρα 26 Γενάρη (00.11) >> Την περασμένη βδομάδα γράψαμε αναλυτικά για τον σχεδιασμό της «μισο-ουκρανία μισο-συρία» επιχείρησης για την «δικαιολόγηση μιας ανθρωπιστικής επίθεσης» στο ιράν. (Δεν ξέραμε αλλά μάθαμε ένα ακόμα στοιχείο, «τύπου Maidan»: οι ένοπλοι μισθοφόροι πυροβολούσαν από ταράτσες αδιάκριτα κατά διαδηλωτών και μπάτσων για να εξασφαλίσουν όσο το δυνατό περισσότερους δολοφονημένους και απ’ τις δύο πλευρές και, κατά συνέπεια, το τόσο αγαπημένο στη δύση θέαμα-του-χάους: ακριβής αντιγραφή της 20ης Φλεβάρη του 2014 στο κέντρο του Κιέβου, της οργανώμενης τυφλής σφαγής που ήταν το προοίμιο του φασιστικού πραξικοπήματος και του «γκρεμίσματος» της εκλεγμένης κυβέρνησης Yanukovych…)

Δεν χρειάστηκαν παρά λίγες μόνο μέρες για να επιβεβαιώσει με καμάρι στο Davos, μόλις προχτές, ένα απ’ τα πολλά και διάφορα κατακάθια που κυβερνούν την όλο και πιο παρακμιακή πρώην υπερδύναμη ονόματι Scott Bessent (πρώην επιχειρηματίας, παριστάνει τον υπουργό – πολεμικών – οικονομικών) ότι έτσι ακριβώς έγινε η μεθόδευση: πρώτα χρηματιστηριακή επίθεση στο ιρανικό νόμισμα > απότομη υποτίμηση > πρόκληση εύλογης κοινωνικής αντίδρασης > και μετά…

Ακόμα είναι σε χρήση το επίθετο «υβριδικός» για τις διαφορετικές μάχες του 4ου παγκόσμιου πολέμου; Το νεο-νεοφασισταριό δεν είναι πάντως «υβριδικό»! Είναι «καθαρόαιμο»!!!

Γιατί τα λέει έτσι «χύμα»; Ορέγεται συνέχεια;

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τριαλαλί τριαλαλό!

Δευτέρα 26 Γενάρη (00.05) >> Το «συμβούλιο ειρήνης» ψοφιοκουναβικής κατασκευής είναι ό,τι και ο δημιουργός του. Ο φίλος του ο Elon ο Διαταραγμένος το κοροϊδεψε ήδη: όχι «peace» council είπε αλλά «piece»: επειδή θέλουμε ένα κομμάτι απ’ την Γροιλανδία, ένα κομμάτι απ’ την βενεζουέλα, ένα κομμάτι από ‘δω κι ένα από κει… Πετυχημένο.

Η γελοιότητα του πράγματος δεν πρέπει να εμποδίσει ωστόσο την αναγνώριση του «τέλους του οηε» και τις συνέπειές του.

Καμία έκπληξη! Κάθε πόλεμος κουβαλάει την δική του ανάμνηση (;) ή υπόσχεση (;) ή προσμονή (;) μιας κάποιας ειρήνης. Ακόμα και την εξαπάτηση πως όλα εν τέλει γίνονται για χάρη της. Κι όσο ευρύτερος είναι αυτός ο πόλεμος τόσο πιο «συμπεριληπτική» προβάλεται αυτή η ειρήνη, ακόμα κι όταν είναι φάντασμα. Όμως η προηγούμενη ειρήνη δεν κάνει! Δεν τα κατάφερε να διατηρηθεί… Χρειάζεται μια επόμενη:

Διαβάστε τη συνέχεια »

Imarhan

Δευτέρα 19 Γενάρη >> Τα blues της ερήμου, της ζωντανής ερήμου. Απ’ τους αλγερίνους Tuareg Imarhan:

Μέση Ανατολή

Δευτέρα 19 Γενάρη >> «Αθόρυβα», χωρίς ντόρο και ιδιαίτερη δημοσιότητα, χτες οι τελευταίοι αμερικάνοι «κομμάντο» άδειασαν περίπου την γωνιά στο ιράκ υλοποιώντας μια συμφωνία που είχε αναγκαστεί να κάνει ο νυσταλέος Jo το 2024. Η σημαντικότερη θέση που παρέδωσαν στον ιρακινό στρατό ήταν η αεροπορική βάση Ain al-Assad: πρόκειται για αυτή που είχε κτυπηθεί από ιρανικούς πυραύλους στις 8 Γενάρη του 2020 ως αντίποινα για την δολοφονία του Qasem Soleimani λίγες μέρες νωρίτερα.

Αυτή η κυρίως αμερικανική βάση στο ιράκ ήταν ο αγαπημένος στόχος της ιρακινής αντίστασης. Μετά την 7η Οκτώβρη του 2023 και την «απάντηση σφαγής» του θεοναζί, απαρτχάιντ καθεστώτος στην Παλαιστίνη, οι PUM κτύπησαν και ξαναπτύπησαν: στις 20 Νοέμβρη 2023 με πύραυλο που τραυμάτισε 8 πεζοναύτες∙ στις 20 Γενάρη 2024 με δεκάδες πυραύλους με αρκετούς αμερικάνους τραυματίες∙ στις 5 Αυγούστου 2024 με πυραύλους τύπου «κατιούσα» με τουλάχιστον 5 τραυματίες πεζοναύτες και 2 «εργολαβικούς».

O us army θα συνεχίσει ωστόσο να στρατοπεδεύει στο βόρειο, κουρδοκρατούμενο ιράκ. Ο καθένας μπορεί να έχει μια γνώμη επ’ αυτού.

Ταυτόχρονα, στο συριακό πεδίο μάχης, τα «νέα» δεν είναι καλά για τους «συνεργάτες» του αμερικανικού στρατού κατοχής. Ο στρατός της Δαμασκού, για την οποία όλη η σοφία του γαλαξία λέει ότι «είναι με τους αμερικάνους», παραβιάζοντας καθαρά τις εντολές της Ουάσιγκτον (στις 17 Γενάρη ο ναύαρχος Brad Cooper, επικεφαλής της centcom, είχε «διατάξει» την Δαμασκό να σταματήσει την προέλασή της), «εκκαθάρισε» μια μεγάλη ζώνη στην βόρεια συρία απ’ τους ypg/sdf, καταφέρνοντας να περάσει στην ανατολική όχθη του Ευφράτη, όπου ανακατέλαβε έναν καλό αριθμό πετρελαιοπηγών: το Omar και το Conoco αλλά και τα κάπως μικρότερα al-Izba, Tayyana, Jido, Malih και Azraq.

Τα πετρελαιοπήγαδα στα ανατολικά του Ευφράτη ήταν το «δώρο αντιπαροχής» και χρηματοδότησης των ypg/sdf για την συμπαράταξή τους στην αμερικανο-ισραηλινή κατοχή του 25% της συριακής επικράτειας εδώ και πολλά χρόνια. Υποθέτουμε λοιπόν ότι η Ουάσιγκτον και όχι μόνο έχει θυμώσει… Υποθέτουμε πως έχει θυμώσει και η delta crescent elergy LLC, η αμερικανική εταιρεία-βιτρίνα που «βοηθούσε» στις εξορύξεις… Υποθέτουμε ακόμα ότι ένα μέρος της τιμωρίας της Δαμασκού θα το αναλάβει ο συνηθισμένος εργολάβος, με τον συνηθισμένο τρόπο.

Πρόβλεψη για την συνέχεια δεν μπορούμε να κάνουμε. Τυπικά (και πρέπει να τονίσουμε την λέξη «τυπικά») οι εργολάβοι της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ στη συρία αναγκάστηκαν να υπογράψουν μετά την ήττα τους συμφωνία με την Δαμασκό οι όροι της οποίας ουσιαστικά σημαίνουν «συνθηκολόγηση»: να παραδώσουν όλα τα συνοριακά περάσματα, τα πετρελαιοπήγαδα, τα γκαζοπήγαδα, και την εξουσία στην Deir Ezzoz και στη Raqqa στη Δαμασκό∙ να διαλύσουν τον στρατό τους και να ενταχθούν στον επίσημο συριακό στρατό∙ να παραδώσουν όσους κρατούμενους του isis έχουν στην ανατολική συρία στην επίσημη κυβέρνηση∙ κ.α.

Αλλά έχουν ξαναϋπογράψει συμφωνίες – που δεν τήρησαν. Στο κάτω κάτω ο ανισόρροπος βασιλιάς στην Ουάσιγκτον έχει αποκτήσει «αυξημένη ευαισθησία» με τα πετρέλαια… Απλά ο al-Sharaa, μ’ όλες τις δυσκολίες που προκαλεί η προβοκατόρικη δράση διάφορων (…) στην συριακή επικράτεια, έχει υποστήριξη αρκετά μακρύτερα απ’ την Άγκυρα. Δεν προχωράει «στα τυφλά» ούτε αυτοσχεδιάζει (έτσι, απλά σα σημείωση…).

Το μεσανατολικό πεδίο μάχης είναι μέρος του 4ου παγκόσμιου πολέμου – μην το ξεχνάμε…

Παλαιστίνη

Δευτέρα 19 Γενάρη (00.51) >> Χέστηκαν απ’ την χαρά τους στην Αθήνα και στη Λευκωσία: το ψόφιο κουνάβι τους καλεί να πάρουν πόστο για την «ειρήνη» στην Παλαιστίνη! Άρα τους αγαπάει!!!

Ναι, αλλά μην πάνε με άδεια χέρια, ε; Να «κρατάνε κάτι». Ένα δισεκατομμύριο ας πούμε!!!

Υπολογίζοντας ότι έχει ακόμα 3 χρόνια θητείας το ψόφιο κουνάβι σου λέει: ε, δεν θα γίνετε και τζάμπα ειρηνευτές, στην καμπούρα μου – ντάξει; Εσείς μπορεί μεθαύριο να ζητήσετε ακόμα και το Νόμπελ…

Υποτίθεται ότι το ένα-δις-και-πάνω είναι για όσους τους αρέσει η θέση και θέλουν να κάτσουν πάνω από 3 χρόνια. Αλλά και οι πιο τεμπέληδες (υποψιαζόμαστε πως) θα πρέπει κι αυτοί να δώσουν, «κάτι λιγότερο» από ένα δις ίσως αλλά πάντως να δώσουν το κάτι-τις τους. Γιατί – λέει το ψόφιο κουνάβι – αυτά τα λεφτά που θα διαχειρίζεται το ίδιο θα πάνε σε καλό σκοπό: στην ανοικοδόμηση της Γάζα…

Εννοείται ότι οι οργανώσεις της Παλαιστινιακής αντίστασης, όταν έμαθαν όλη αυτή την ιδέα, δεν ήξεραν τι να πρωτοκάνουν. Να βάλουν τις φωνές ή τα γέλια; Τελικά κάνουν το σωστό: προετοιμάζονται για τον επόμενο γύρο…